href=»https://sindicatoinqulinasvigo.blog/wp-content/uploads/2014/03/20140302-014521.jpg»>

En 2014 atopámosnos/atopámonos ante unha situación extremadamente difícil, unha situación límite, de urxencia social, que nos convoca a dar unha resposta colectiva e masiva da clase traballadora, a cidadanía e os pobos.
Millóns de traballadores e traballadoras atópanse sen emprego. Ter unhas mans para traballar; ter unha carreira terminada; dispoñer da túa capacidade tanto manual como intelectual e non atopar un traballo digno é humillante. Estase desperdiciando o talento colectivo dunha sociedade, hipotecando indefinidamente o seu futuro. Os traballadores e traballadoras non se merecen leste atropelo á nosa dignidade colectiva.
Centos de miles de familias perderon a súa casa. Non hai nada máis inhumano que desalojar a unha familia do seu fogar, só para alimentar a voracidad insaciable duns banqueiros sen escrúpulos. Banqueiros aos que os estados servos da Troika alimentan a costa de empobrecer aínda máis á clase traballadora e ás persoas máis indefensas.

Mentres, a patronal, aproveitando o drama do paro masivo, aperta as tuercas á baixa dos salarios e das condicións de traballo ás persoas que aínda teñen un emprego. Traballadores e traballadoras que, ante a difícil situación, non poden nin sequera cuestionar o seu papel de meros explotados/as polo capital. O sistema intenta obrigarnos a mostrar agradecimiento aos empresarios, convertidos polo sistema en benefactores da sociedade. É hora de repartir o traballo e a riqueza, e que as persoas traballadoras poidan sentirse donas do seu futuro.

A nosa mocidade non ten posibilidade de forxar un proxecto de vida digno coas actuais políticas e vese abocada a buscarse a vida no estranxeiro como antes fixeron os nosos pais e avós.
Dicimos non a un sistema patriarcal que nos arrastra a épocas do pasado, quitándonos o dereito a decidir sobre os nosos corpos, negándonos a capacidade para decidir sobre si. B queremos ou non ser nais, provocando a volta aos fogares para dedicarnos á crianza.

Estamos sufrindo as políticas executadas polo goberno do PP ao dictado da Troika (Fondo Monetario Internacional, Banco Central Europeo e Comisión Europea), consistentes no roubo de dereitos e o empobrecimiento xeneralizado da maioría social. Estas políticas que se fundamentan no pago dunha Débeda ilexítima que non contraeron os cidadáns e cidadás, son produto da especulación bancaria e os excesos dos distintos gobernos.
Privatizan o rendible mentres nos recortan o orzamento en saúde, educación, dependencia, transportes públicos, auga, enerxía, comunicacións, servizos sociais, etc.., o que redunda negativamente nos nosos dereitos cidadáns. Rinse dos nosos maiores que sofren unha enorme perda da súa poder adquisitivo, mentres ven como os seus aforros de toda a vida están secuestrados por estáfaa bancaria das preferentes e outros produtos financeiros delituosos.

O goberno do PSOE, co apoio do PP, modificou o artigo 135 da Constitución para que se priorice o pago da débeda fronte aos dereitos e necesidades das persoas. Xustificárono dicindo que viviramos por encima das nosas posibilidades e que había que ser austeros e, xa que logo, era imperativo recortar o déficit. Con todo, non houbo ningún recorte á hora de inxectar decenas de miles de millóns de euros para salvar aos bancos e especuladores.

Están aproveitando a crise para recortar dereitos. Estas políticas de recortes están causando sufrimento, pobreza, fame e ata mortes e todo para que a banca e os poderes económicos sigan tendo grandes beneficios a costa das nosas vidas.

Porque nos roubaron a liberdade. Ao capitalismo sóbranlle as liberdades e os dereitos da maioría social. É un sistema que busca exclusivamente o beneficio privado duns poucos e que nos leva inexorablemente a unha catástrofe medioambiental e social de alcance incalculable.
Para a maioría social esta crise?estafa está significando un xigantesco drama humano. Con todo, para unha insignificante minoría supón un gran negocio. E cando se protesta, sempre obtemos a mesma resposta: a represión e criminalización do sindicalismo de clase e dos movementos sociais. É un sistema que necesita a represión para manterse e que debe ser superado coa loita na rúa.

A descomposición do réxime xurdido da Constitución do 78 faise evidente debido aos mesmos elementos presentes no seu nacemento, o cal tivo lugar en contra do pobo, está corroído pola corrupción e non ten ningunha legitimidad. Os dereitos e liberdades fóronnos roubados para favorecer os intereses dunha minoría e asegurar os seus beneficios, os mesmos que nos levaron a este estado de excepción social, a base de desmantelar a educación e a sanidade públicas, de reducir drásticamente as pensións dos nosos maiores, de apoderarse das nosas vivendas e de pechar empresas, e despedir a miles de traballadoras e traballadores.

Os distintos Gobernos sitúanse fóra da legalidad, converten en negocio os dereitos que tanto custaron conquistar e sustentan a corrupción, un feito xeneralizado pero non independente do sistema económico, que forma parte da estrutura mesma desta sociedade e é indispensable para o seu desenvolvemento. Tanto os corruptores como os que se deixan corromper forman parte deste sistema inxusto de produción e distribución da riqueza.
Chamamos aos pobos a que exerzan a súa soberanía, alzando a súa voz de abaixo arriba, democráticamente, para construír un proceso constituyente que garanta realmente as liberdades democráticas, o dereito a decidir e os dereitos fundamentais das persoas.
Desde a MARCHA DA DIGNIDADE 22M, consideramos que é importante articular unha movilización unitaria, masiva e contundente contra as políticas que atentan contra os dereitos humanos e a xustiza social.
Unha movilización contra o pago da débeda, polo emprego digno, pola renda básica, polos dereitos sociais, polas liberdades democráticas, contra os recortes, a represión e a corrupción, por unha sociedade de homes e mulleres libres, unha movilización contra un sistema, un réxime e uns gobernos que nos agreden e non nos representan.
Esiximos, xa que logo, que se vaian. Que se vaia o Goberno do PP e, tamén, todos os gobernos que recortan dereitos sociais básicos, todos os gobernos que colaboran coas políticas da Troika.

Por iso facemos un chamamento a encher de dignidade e rebeldía a capital do Estado español, Madrid, o 22 de Marzo. Ese día chegaremos columnas de todas as latitudes da Península a Madrid e convocamos aos madrileños e madrileñas a saír á rúa e incorporarse a esa gran movilización da maioría social.
PAN, TRABALLO E TEITO
Á RÚA, QUE XA É HORA

• Novas