Nas últimas semanas Pedro Sánchez reuniuse con distintos actores actores de moitos campos que necesitan melloras e acción política para afrontar moitos dos problemas que están afogando á sociedade española.

Propostas da PAH para abordar urgentemente a grave crise de urxencia habitacional?.

Tras 10 anos de crises e urxencia habitacional crónica, dunha lexislación pensada só para protexer á banca, fondos voitre e os seus intereses económicos, agora é momento de contundencia e feitos claros, non de palabras. Por xustiza ás 700.000 familias que perdeu o seu fogar desde 2008, polas case 200 que diariamente enfróntanse a unha nova orde de desahucio, non é tempo de que as grandes medidas do Goberno sexan »estudarase?», »se fomentará?».

Tras 10 anos de políticas antisociales, os mesmos que a PAH levamos denunciando e loitando contra esta situación, á vez que traballamos nesas medidas reais que os distintos gobernos non foron capaces de desenvolver e que se limitaron a bloquear.

É o momento de deixar de discursear sobre visións de cambio e de políticas valentes. É o momento de facelas realidade. A nosa valoración ás propostas do goberno en funcións é:

1º) Non contén nin unha soa mención aos Desafiuzamentos , nin ningunha medida concreta das que a PAH propuxo ao PSOE para garantir a disminución e suspensión dos 172 diarios que, segundo o CGPJ, executáronse no primeiro trimestre de 2019.Pedimos a Pedro Sanchez que se mollase con cambios legais acordes ás esixencias da ONU, respondernos que se favorecerá» o realojo é tan vacuo que non repara tantas bágoas vertidas. Ningunha mención ao vencimiento das moratorias, que pode provocar un sangrante aumento dos desahucios por impago de hipoteca. Si realmente o PSOE quere «fomentar» o aluguer social debe impedir que as entidades financeiras poidan desahuciar a quen sufriron estáfaa hipotecaria.

2º) En relación co Parque Público de Vivenda, tampouco contén medidas para recuperar as vivendas que xa están en poder da banca en xeral, nin de Bankia en particular. Fala de convenios da SAREB cando xa existen e podíanse estar aplicando, en lugar a venda actual de vivenda e chan procedente da burbulla inmobilaria. Máis aló de que definirán que é unha vivenda baleira, non detalla medidas para mobilizar esta vivenda desocupada cara ao aluguer asequible. Promete un plan de rehabilitación sen garantir que esas axudas non poidan a continuación incrementar a renda dos alugueres. Mantense na irrisoria cifra de 20.000 vivendas para todo o Estado, en absoluto insuficientes para influír nos prezos de zonas tensionadas nas que se concentran fondos de investimento como Blackstone.

3º) Non inclúe ningunha medida fiscal positiva en relación coa vivenda, que non só poida servir para mobilizar a vivenda desocupada senón tamén para o financiamento do parque público. Nin maior tributación a voitres e SOCIMI, nin sancións á banca. Non concreta incrementos do PIB en vivenda cando estamos moi por baixo de Europa.

4º) Acéptase intervir os prezos do aluguer, aínda que non se especifica como, senón que reincide na vaguedad dun índice estatal de referencia fronte a índices locais máis vinculantes. Fala de profundar nas medidas xa adoptadas en marzo, cando ao non aplicar aos contratos anteriores a esa data deixan fóra de alcance ao 99% das renovaciones ao alza. As axudas ao aluguer, mal suscitadas, poden ser unha liña directa ao peto dos grandes tenedores e botar máis gasolina ao lume.

Xa en 2013 a PAH requiría reforzar un Observatorio da Vivenda, a situación de urxencia habitacional e de alza de prezos require máis que observar.

5º) Si recoñece algúns postulados de mínimos da PAH:

A necesidade de aprobar unha Lei estatal de vivenda que protexa a súa función social, para a cal a PAH xa presentamos un texto basee que foi admitido a trámite por unha maioría parlamentaria e que con todo o PSOE segue sen chamarnos para a súa discusión e trámite de urxencia.

Impedir normativamente que as vivendas con algún tipo de protección pública poidan ser gestionadas ou vendidas a fondos voitre. Isto é consecuencia directa da loita sen descanso de miles de afectadas na PAH, pero necesita que o Goberno implíquese en recuperar as promociones de vivenda xa afectadas.

A prohibición de cortes de suministros básicos (auga, luz, gas) en primeira vivenda, algo denunciado ante Europa e que sempre estivo presente nas nosas iniciativas locais, autonómicas e estatais. Con todo faltan medidas firmes para diminuír a tarifa do tramo vital destes suministros.

E algunhas premisas máis como novas medidas de protección ao consumidor -ante a insuficiencia da actual Lei de Créditos Inmobiliarios-, o control dos pisos turísticos -que forman parte da burbulla de aluguer-, ou modificar a «Lei Mordaza», que con todo e pese aos recursos de alzada interpostos, seguen aplicando ferreamente os delegados de goberno do PSOE.

En definitiva, é unha declaración de vontade, pero carente de concreción e escasa de plan de choque urxente sobre o maior e máis dramático dos problemas: Os Desafiuzamentos

• Novas