Hace dos años, la mañana del 3 de noviembre de 2010, cerca de 30 integrantes de la PAH nos desplazamos hasta la Bisbal del Penedés, en las afueras de Barcelona, donde residía Lluís y su hijo, con algunas pancartas, camisetas verdes, ropa de abrigo y muchos nervios. Ese 3 de noviembre era la fecha que había fijado el juzgado para que Lluís, un hombre que se había quedado sin trabajo y que tan solo percibía 426 euros de prestación por desempleo, abandonara la casa después de que Catalunya Caixa se adjudicara la vivienda en un proceso de ejecución hipotecaria. Además le seguían reclamando una deuda de más de 100.000 euros. Pero Lluís nunca se dio por vencido. Con un hijo de trece años al que adora, no podía darse por vencido, como suele decir. Así que decidió dar el paso. Un paso que iba a tener una enorme trascendencia. En aquel momento no era fácil. Resistir al desahucio no pasaba por la mente de las familias. No existía en el imaginario de las personas. La mayoría abandonaban la vivienda por su propio pie una vez subastada, temerosos de que un día para otro viniera la policía a desahuciarlos. Pero Lluís dijo basta. Hacía falta coraje y una fe ciega en los compañeros de la Plataforma, a los que había ido conociendo poco a poco, semana tras semana, en el fragor de las asambleas de Barcelona. Así arrancaba la campaña StopDesahucios, que acaba de cumplir dos años acercándose a la simbólica cifra de los 500 desalojos paralizados. Más de un desahucio al día paralizado durante el último año.
Dos años después, Lluís sigue viviendo en su casa de la Bisbal después de haber evitado el desalojo hasta en cinco ocasiones. Pero no solo eso; la denuncia y la constante presión ejercida sobre Catalunya Caixa ha obligado a esta última a retirarse del procedimiento. A día de hoy Lluís duerme más tranquilo. El desahucio de momento queda suspendido y Lluís ya no está preocupado por su caso. Ahora le preocupan las personas que se encuentran en la misma situación en la que se encontraba él, hace apenas unos meses. Por eso no se pierde nunca un desahucio. Por eso no se pierde nunca una asamblea. Por eso, junto a otros compañeros, ha impulsado una PAH local cerca de la Bisbal.
Autor: Sindicato Inquilinas e Vivenda
Movilización en Vigo
Sindicato de Inquilinas de VigoTui-Bm
Dende a PAH VIGO MOS TUI-BAIXO MIÑO queremos por de manifesto as seguintes cuestións:
1.- Que non se pode seguir consentindo, dende os estamentos gubernamentais, que as familias sufran o abuso dunha Lei Hipotecaria do século pasado, mentras se segue a rescatar ós bancos.
2.-Que os bancos e as administracións son os culpabeis, uns por avaricia e os outros por permitilo. Sospeitamos que esta connivencia dase como contrapartida da financiación que reciben os partidos políticos, así como a condonación das súas débedas. De que outro xeito se podería explicar senon que o PP pretenda modificar a Lei para que sexa lexítimo condonar ós partidos políticos ata 100.000 euros, mentres as familias sufren cláusulas abusivas como a do solo e comisións desmesuradas por parte dos bancos, dos notarios ou dos xestores que son os encargados de realizar este tipo de operación, ademáis da escasa transparencia á hora de firmar as hipotecas.
Ver la entrada original 122 palabras más
Movilización en Vigo
Dende a PAH VIGO MOS TUI-BAIXO MIÑO queremos por de manifesto as seguintes cuestións:
1.- Que non se pode seguir consentindo, dende os estamentos gubernamentais, que as familias sufran o abuso dunha Lei Hipotecaria do século pasado, mentras se segue a rescatar ós bancos.
2.-Que os bancos e as administracións son os culpabeis, uns por avaricia e os outros por permitilo. Sospeitamos que esta connivencia dase como contrapartida da financiación que reciben os partidos políticos, así como a condonación das súas débedas. De que outro xeito se podería explicar senon que o PP pretenda modificar a Lei para que sexa lexítimo condonar ós partidos políticos ata 100.000 euros, mentres as familias sufren cláusulas abusivas como a do solo e comisións desmesuradas por parte dos bancos, dos notarios ou dos xestores que son os encargados de realizar este tipo de operación, ademáis da escasa transparencia á hora de firmar as hipotecas.
3.- Que estamos fartos da acusación torticeira e manipuladora da realidade, que afirma que: “esta situación é responsabilidade dos cidadáns, que viviron por riba das súas posibilidades”. Esta acusación ten un claro obxectivo, facer que nos sintamos responsabeis e culpabeis da nosa situación, cando en realidade o que acontece é que ESTAMOS SENDO ESTAFADOS POR RIBA DAS NOSAS POSIBILIDADES.
TÓDALAS PAH DO PAIS, xunto con algún sindicato e asociación de vecinos, ESIXIMOS como medidas urxentes tres
principios moi básicos ata que entre en vigor unha nova Lei Hipotecaria mais xusta, PRINCIPIOS QUE SO PRETENDEN PARAR O XENOCIDIO FINANCEIRO E OS DESAFIUZAMENTOS:
1.- Paralización inmediata dos desafiuzamentos.
2.- Dación en pago, tamén con caráter retroactivo.
3.- Alugueiro social (30% dos ingresos familiares aprox.).
Contra el #GenocidioFinaciero y los Desahucios: Procesemos a los culpables! (video)
532 desafiuzamentos cada día é un xenocidio.
Quizais o actual procedemento de execucións e de lanzamentos sexa legal en España. Pero vulnera dereitos constitucionais como o dereito á vivenda ou á tutela xudicial efectiva, e é ilegal segundo a lexislación de dereitos humanos que o estado español ratificou. Igual que se fixo noutros momentos da historia, desobedezamos leis inxustas para defender a xustiza. Non só as persoas afectadas que resisten aos seus propios deshaucios; que todo o mundo, alí onde estea, pregúntese que pode facer para frear esta masacre. E en especial facemos un chamado aos xuíces, a funcionarios de xulgados, secretarios xudiciais, procuradores, avogados, policías? para que recorden que o seu deber é defender as liberdades, os dereitos e a xustiza de toda a poboación, e non dunha minoria de corruptos, que acumulan privilexios e riquezas á conta de empobrecer á maioría. Desobedecede vós e vós tamén. Nin unha débeda ilexítima máis. Nin un desafiuzamento máis. Nin unha vivenda baleira máis.
Si se pode: pódese lograr unha sociedade máis xusta e democrática. Está nas nosas mans. SE SE PODE!!!


