Autor: Sindicato Inquilinas e Vivenda

Más del 4% de los gallegos viven en situación de pobreza severa. Crece la Desigualdad

Principales titulares en Galicia

• En el año 2016, un total de 690.505 personas, que suponen el 25,4 % de la población residente en Galicia estaba en riesgo de pobreza y/o exclusión social (AROPE en las siglas en inglés). Se produce un descenso muy leve de la tasa AROPE, que pasa del 25,7% al 25,4%. La recuperación económica no está llegando de forma decidida a las personas más vulnerables.

• Aunque la crisis afectó con mayor intensidad a la población masculina la recuperación económica está perjudicando especialmente a la mujer, regresando a las tasas AROPE tradicionalmente superiores a la masculina. No en la reducción de las tasas de pobreza, sino en secciones como la brecha de pobreza o, especialmente, en el crecimiento de la Baja Intensidad laboral en el hogar, fruto de la mayor precariedad en el empleo.

• La tasa AROPE disminuye en todos los tramos de edad, exceptuando el tramo de 30 a 44 años que pasa del 22,4% en el 2015 al 25,6% en el 2016 y la población mayor de 65 años (incrementa en un 0,1)

.• En el 2016, un 19% de la población gallega estaba en situación de pobreza (516.000 personas), con ingresos mensuales de menos de 684€/mes. Apenas 4 décimas menos que en el 2015 pero 1,9 puntos menos desde 2008.

• 108.000 gallegas y gallegos viven en pobreza severa, con ingresos inferiores a 4.104€ al año (342€/mes). Aunque son 23.000 menos que en el 2015 (la tasa pasa del 4,8% al 4%) estas personas no consiguieron salir de la pobreza, por lo que su mejora de calidad de vida es muy débil.

• La tasa más alta se da en nuestra juventud entre 16 y 29 años, en edad de incorporación al mercado laboral. Aunque se produjo una bajada en la cifra de 3,8 puntos porcentuales, sigue siendo del 34%.

• Es muy preocupante el aumento de la tasa AROPE en los hogares monoparentales (un 80% encabezados por una mujer). Un 53,3% en el 2016 frente a un 50,1% en el año anterior en el conjunto del estado.

• Aumenta la fragilidad de las personas mayores de 65 años. El 62,7% de las pensiones que se distribuyen en Galicia tienen un importe inferior al umbral de pobreza. De ellas, 123.000 (el 16,3% del total de pensiones) tienen un importe por debajo del umbral de pobreza severa. En las de viudedad, percibidas mayoritariamente por mujeres, los porcentajes son del 80,7% y 30,2%.

• Se mantiene el porcentaje de la población con Carencia Material Severa, que llega al 4,1% (4,2% en el 2015), lo que supone 111.460 personas. El porcentaje de población sin capacidad para afrontar gastos imprevistos pasó del 27,4% al 28,9% del total.

• El trabajo no llega a las personas más vulnerables. En el año 2016, el 13,6% de las personas de 0 a 59 años vivían en hogares con baja intensidad de trabajo. Esta cifra supone una mínima disminución de 0.2 puntos con respecto al 2015. Esta leve mejoría en el dato conjunto solo se puede aplicar a la población masculina, cuya tasa BITH disminuye del 14,5% al 12,7% entre 2015 y 2016. La tasa femenina, por el contrario aumenta del 13,1% al 14,5% en el mismo período.

• La brecha de pobreza que mide la distancia que existe entre los ingresos de una persona pobre y el umbral de la pobreza nos indica que, ciertamente, hay menos personas pobres, pero las que quedan están peor.

INFORMACIÓN AMPLIADA: EL ESTADO DE LA POBREZA EN GALICIA 2017

El informe se presenta también en el marco del VII Foro de P

A vueltas con el Alquiler .

Aquí estoy, rodeada de cajas otra vez, de mudanza, sabiendo que el año que viene tendré que mudarme otra vez. He limpiado y pintado el nuevo apartamento, y sigue con manchas de humedad y la moqueta carcomida por los gusanos. A mis 46 años, he vivido en más de 30 casas, y aún no tengo ninguna seguridad”

Los alquileres alcanzan tales precios que hacen difícil que incluso las personas con salarios dignos los puedan pagar

Las inmobiliarias saben que no existe un parque de viviendas al margen de los vaivenes del mercado libre que controlan. El parque de vivienda pública de alquiler no supera el 1%, así pues los 2’5 millones de hogares que viven en viviendas alquiladas sufren la dictadura de la Ley de Arrendamientos Urbanos- LAU.

Las Administraciones no tienen politica social en realidad se trata de un “modelo compasivo “ que se encarga de decidir quien merece o no la recepcion de un cheque .Se basan en un monton de leyes ,decretos ,proyectos que aparecen y desaparecen y en una inmensa burocracia , en ese laberinto burocrático se comenten injusticias,retrasos que impiden que por ejemplo que en situaciones de urgencia cuando te conceden el cheque ya estas en la calle La Administración no tiene vivienda social que ofertar y eso en uno de los países ,sino elque mas que tiene mas vivienda vacía

La SAREB se ha convertido en la mayor inmobiliaria No hay voluntad politica ya no solo de proceder a expropiar ,sino a llegar a acuerdos sobre la cesión de uso de viviendas para el Alquiler social

La propiedad inmobiliaria (Fondos Buitre ) se convierte en un negocio cada vez más rentable. Es por eso que Blackstone posee ya en España, tras la adquisición del ladrillo del Popular/Santander, un parque del tamaño de la Sareb. Por eso compró un parque de 1.800 viviendas sociales ya en 2013; o por lo que cada vez más fondos han adquirido pisos en zonas de moda en Madrid o Barcelona. El negocio posee buenas perspectivas, porque el número de gente obligada a alquilar aumenta.

La Precariedad y el Desmadre del Casero e Inmobiliarias

Hoy los alquileres alcanzan tales precios que hacen difícil que incluso las personas con salarios dignos los puedan pagar y por otra parte asistimos a ver que los contratos “privados” esten llenos de clausulas abusivas como el pedir un “sobreaval” como es el aval propietario para firmar un contrato de alquiler .

Si ya es difícil adquirir un Alquler digno y estable para quienes disfrutan de empleo estable ,imaginaros para cada vez mas numerosa poblacion que trabaja en precario o vive por ejemplo de una RISGA

Esto da lugar a abusos ,a tener que recurrir a mercados de alquiler no regulado ,que son infraviviendas ,llenas de humedades y situaciones insalubres cuando no peligrosas para habitar en esos pisos

#NiDictaduraDelBanqueroNiDictaduraDelCasero por una #LeyPAHVivienda

Noite de PAZ

No mundo, actualmente, como todos sabemos, hai xente moi pobre, cun nivel de vida crítico, e que o están pasando realmente mal.Persoas que todos os días morren de fame, e que ven morrer aos seus fillos. Son xente loitadoraVaia a nosa homenaxe .Hai suficiente alimento no mundo para alimentar a toda a poboación mundial Ninguén debería carecer dun fogar As guerras desprazan a millóns de persoas e o Mediterráneo é a vergoña dunha Europa que esta deixando de ser a Europa do Estado do Benestar

O PP , C´ s representan no noso pais a inxustiza e a perpetuación de relacións inxustas e precarias no mundo do traballo,dos dereitos mais elementales como fornecimento de suministracións básicas como Luz ,auga,gas e vende a Sanidade o millor postor …

A PAHVigo seguirá .Farémolo mellor ou peor Contra o silencio de quen dia a dia silénciannos nos seus medios,a eles tamén vai esta marabillosa canción «Silent night»

Bo nadal compañeiras .Loitadoras

A.Telmo

TV PAH deséxavos Bo nadal

placeholder://

Error
El video no existe

Este ano que entra, as PAHs temos unha mensaxe clara: que o 2018 sexa o ano do Dereito á Vivenda.

A gran recesión deixou tras de si non soamente un corolario de vítimas, a maioría das cales no período poscrisis continúan en situación similar ou peor, senón tamén a explosión de novas adxectivacións en relación á pobreza. Unha paisaxe devastado onde se suman primeiro as “novas pobrezas” como relacionados con necesidades pouco cubertas, como a enerxía, a alimentación, ou a diferenças por cuestion de xero o xénero, ou as quue inciden no acceso a ben sobre alicerces do noso sistema de protección social, educación, sanidade.En tempos de Crises ou da chamada “postCrisis” están en perigo dereitos básicos elementais ou Entre elas os dereitos das mulleres ,dos menores ..en definitiva se nos esta roubando o Estado do Benestar

Pódese acabar con esta situación dunha forma moi  sinxela: cambiando as leis favorables á banca e ás subministradoras, poñendo coto aos responsables da estafa mal chamada Crise Non queremos palabras, queremos aprobar a Lei de Vivenda da PAH

1. DACION EN PAGO RETROACTIVA

• Mecanismos de segunda oportunidade para conceder a dación en pago e a condonación da débeda.

• Inembargabilidad da vivenda habitual de avalistas.

• Eliminación de cláusulas abusivas e compensación económica polas mesmas.

• Derrogación da responsabilidade ilimitada dos debedores hipotecarios.

2. ALUGUER ALCANZABLE E ESTABLE

• Reforma da LAU para dar seguridade e estabilidade.

• Ampliación  a un mínimo de 5 anos e/ou fórmulas nas cales o contrato  só póidase rescindir en casos concretos de urxencia.

• Establecer un marco de regulación dos prezos que corresponda aos ingresos da poboación

3. STOP DESAFIUZAMENTOS

• Moratoria sobre desafiuzamentos de primeira e única vivenda.

• Transparencia na cesión de créditos a fondos de titulización.

• Obrigación de bancos e grandes garfos de vivenda de ofrecer o aluguer social ás familias afectadas antes de executar un desafiuzamento.

• Axudas a pagar o aluguer cando o propietario é un pequeno garfo.

• Obrigatoriedade da Administración Pública a ofrecer realojos mesmo fronte a casos de ocupación.

• Asegurar o Dereito de Arraigamento nos realojos, ofrecéndolles no mesmo municipio e barrio.

4. VIVENDA SOCIAL

• Mobilización de vivenda baleira mediante a cesión obrigatoria.

• Incrementar o parque público de vivenda.

• Alugueres Sociais non superiores ao 30% dos ingresos da unidade familiar.

5. SUBMINISTRACIÓNS GARANTIDAS

• Principio de Precaución: garantía de non cortar as subministracións básicas de auga, luz e gas sen antes ter información sobre a situación das afectadas.

• Tarifa Social: pago en función da capacidade adquisitiva.

• Non asumir as débedas con recursos públicos, obrigando ás subministradoras a que asuman o custo das familias que non poidan pagar.

«Caballero Vader» e as políticas que nos afogan (ODS -CoiaVigo)

ODS

Do mesmo modo que Darth Vader simboliza o mal, este goberno de Abel Caballero representa a peor faciana da política municipal. Por iso volve a recuncar en medidas que lonxe de asegurar unha vida digna para todas afondan no modelo de cidade capitalista. Nela ás que non temos para consumir somos ou esquecidas ou reprimidas cando saímos do rego.

Escriben os compañeiros da ODS

Aumenta a precarización do mercado laboral, con soldos irrisorios e contratos menguantes. Aumentan as persoas sen fogar E as nosas cidades acolen cada vez máis a persoas que teñen emprego pero non teñen casa

Isto rompe ou tópico dá persoa sen fogar, porque agora hai xente con emprego que ten ou mesmo problema,. Traballar xa non supón saír dá pobreza, nin dá máis extrema.

Como Juan. Toda a vida traballando na construción. Paro. Subsidio. Axuda. A paga dúas maiores de 45 anos pero chega un momento en que cho comiches todo e vesche na rúa. 48 anos ten, dous que pasou seis meses na rúa, traballando días ou semanas soltas, sempre en negro. Cando vexas a un sen teito con móbil non penses que malgasta, é ou que che conecta con posibles ingresos!.

Ter un posto de traballo e, por tanto, un soldo a final de mes non garante que ou empregado non estea en rocha de exclusión social. Cada vez menos. Isto unha realidade presente na nosa sociedade: a dous traballadores pobres.

En España, ou 13,2% dous traballadores atópanse en rocha de pobreza e exclusión social

Non ano 2017 ou 27,9 % dá poboación residente en Espana está en Risco de Pobreza e/ ou Exclusion Social , vos indicadores e ou Goberno do PP decretaron xa ou fin dá crise e, con todo, a pobreza e exclusion seguen sen recuperarse de maneira tanxible.

A taxa de pobreza dás persoas traballadoras incrementouse drasticamente, iso non pode interpretarse mais que cunha frase que xa se utilizou en informes anteriores: ” non calquera traballo protexe dá pobreza”.

Ou precariado non é un accidente, é unha estratexia deliberada do capitalismo global.

Aluguer e acceder a Unha Vivenda digna e estable e case imposible

Alugar piso cando ou teu orzamento é limitado pode converterse nunha odisea .*É moi difícil chegar a fin de mes gañando 800 euros Ou 68% dous mozos españois cre que “ terá que traballar non que sexa”

Non proceso de adxudicacion de vivenda publica en reximen de aluguer é fundamental mellorar este procedemento para favorecer ou acceso ás vivendás dás persoas en maior rocha de exclusion social. Para iso, é necesario substituír os procedementos de sorteo de vivenda pola garantia de baremacion obxectiva na adxudicacion dá mesma que inclúa, ademais dá situacion económica e sociofamiliar, a evaliacion de necesidades en casos de discapacidade ou idade avanzada,mulleres víctimas de violencia machista ….

Ou amplo parque de vivenda privada que se atopa desocupada na actualidade, sobre todo en posesion de inmobiliarias propiedade de grandes entidades bancarias ou dá Sareb, crean un marco de oportunidade para dotar ás administracións de vivenda social.

Vos desafiuzamentos crecen en Galicia un 12% máis que non resto de España Mais de 145 en Vigo Nosa cidade segue ao ritmo dun desafiuzamento cada día por falta de pagamento de aluguer

En España é imposible ter un proxecto de vida estable como inquilino ou propietario por a desprotección xurídica e sobre todo pô-a crecente precariedade e aumento do prezo dá Vivenda

Se unha familia gaña 1000 € e paga 450-600€ de Aluguer mais auga ,luz ,transporte ,comunidade etc de que vive ,come ou envía aos seus fillos ao colexio ? E estamos a falar de 1000€ Máis de 6 millóns de cidadáns viven baixo a ditadura do caseiro.

As inmobiliarias saben que non existe un parque de vivendas á marxe dous vaivéns do mercado libre que controlan. Ou parque de vivenda pública de aluguer non supera ou 1%, así pois vos 2’5 millóns de fogares que viven en vivendas alugadas sofren a ditadura dá Lei de Arrendamentos Urbanos- LAU.

Non se axuda ás familias , axúdase aos propietarios A medida que se quere introducir non “Plan Vivenda do PP” de subvencionar vos alugueres ata 600 euros – ou ata 900, sonse novos- son en realidade axudas ao propietario para asegurarlle ou cobro do recibo , as familias non ven ese diñeiro ,para evitar que ou poidan “malgastar” en comida

Por outra banda hai case outro millón de fogares en situacións irregulares como subarrendamientos legais ou ilegais, infravivendas e ocupacións

E hora de sumarse á defensa do dereito á Vivenda e contra a Precariedade e as Politicas que as perpetúan Son horas baixas para vos MMSS. Hai un estado de desazón xeral: dese ebulición atormentada pode resultar calquera cousa, ou moitas cousas á vez, e non necesariamente todas negativas.

Hai, en todo caso, realidades novas que reclaman de nós unha mirada nova,completa. Ou cansazo non é un sentimento absoluto. Algúns estamos tamén indignados, e rabiosos. E vemos a inxustiza, e somos solidarios. E apreciamos como nos tratan os que mandan, e sentimos desexos de responder.

Non conduce a nada recontar as carencias ou subliñar diferenzas : hai que sumar as achegas. Hai que sumar as forzas. Que cada cal achegue as forzas que teña, ou as que queden. Quizá a suma non sexa insignificante do todo.Porque xuntas SiSePode.