Informe Observatorio DESC/PAH – Emergencia habitacional en España. Impactos del modelo inmobiliario-financiero español from Observatori DESC on Vimeo.

Informe Observatorio DESC/PAH – Emergencia habitacional en España. Impactos de las ejecuciones hipotecarias en la infancia from Observatori DESC on Vimeo.

Arrancamos este ano 2015 cun novo caso na PAH de Vigo.
A primeira asemblea deste ano tivo unha asistencia importante en número e tamén en contido. Descubrimos de primeira man a POBREZA LABORAL.

Moito do tempo foi adicado a un novo caso, esta vez trátase dunha parella que aínda que non perderon os seus postos de traballo sí foron sometidos a regulacións e reestruturacións nas que se incluíron reducións de xornada coa oportuna redución de salario.
Unha parella que antes podía pagar perfectamente a sua hipoteca pasou a non poder asumir nin a metade da cuota de cada mes.
En 2013 empezaron con esta nova situación económica e así llo fixeron constar na sucursal da entidade bancaria que lles concedera o préstamo, durante doce meses foron pagando as súas cuotas tirando dos aforros que foran xuntando anos anteriores e durante doce meses foron pedindo na “súa” sucursal que lles axudaran e lles deran facilidades de pago porque xa non podían máis.
Un ano enteiro, doce meses. Doce meses sen que na sucursal lles deran ningunha solución real, primeiro “presenta este papel”, despois “presenta aquel outro”, máis tarde “espera que nos resposten”….. así ata que a familia non puido máis e deixou de pagar.
Chegados a tres meses de impago sí recibiron chamadas do banco e lles prantexaron unha opción : ampliarlles o prazo outros 25 anos máis e con iso as cuotas baixan e ademais engadir na hipoteca a alguén de aval e unha nova taxación, por suposto.
Despois dun ano sen facer caso ás suplicas desta familia, agora xa afogados e con tres meses impagados a entidade bancaria ofrece unha saída que non é a máis axeitada para a familia pero sen dúbida algunha SÍ é a máis favorable para o banco.

Dende a PAH e vista a documentación presentada por esta familia queremos dar a coñecer este caso para compartir cos nosos lectores varias cuestións:

.-Non só se considera risco de exclusión a quen xa non ten ingresos. A precariedade laboral tamén pode levarnos a unha situación de especial vulnerabilidade. POBREZA LABORAL.

.-Os bancos poden aplicar o Código de Boas Prácticas cando:

-1 o conxunto dos ingresos dos membros da unidade familiar non supere o límite de 3 veces o IPREM (1.597,53€). Será de 4 veces o IPREM cando algún dos membros da unidade familiar teña recoñecida unha discapacidade de mais do 33%.
-2 nos catro anos anteriores a unidade familiar teña sufrido unha alteración significativa das súas circunstancias económicas tales que a carga hipotecaria sobre a renda familiar se teña multiplicado por a lo menos 1,5.
– 3 a cuota hipotecaria resulte superior ao 50% dos ingresos netos que perciba o conxunto dos membros da unidade familiar.
.-4 Cando unha familia estea en algunha das situacións aquí expostas e a hipoteca recaia sobre a única vivenda en propiedade e o préstamo careza de garantías, reais ou persoais, dende a PAH recomendamos que solicite a aplicación do código de boas prácticas e non acepte que lle inclúan un avalista e non consinta que trascorran meses e meses sen resposta.

Presentando a solicitude da aplicación do Código de boas Prácticas, xunto coa documentación pertinente, o banco deberá respostar no prazo dun mes ofrecendo ao deudor un plan de reestruturación, así mesmo o deudor tamén poderá presentar en todo momento unha proposta de plan de reestruturación que a entidade deberá analizar e, en caso de rexeitamento, deberá comunicar ao deudor os motivos en que se fundamente.
Dende a PAH queremos animar a todas as persoas que estean a pasar por unha situación similar que non esperen, non deixen que os seus aforros se consuman, descargue do noso blog o modelo de solicitude e/ou as ferramentas necesarias para presentar por escrito (sempre por escrito, con dobre copia, unha que lla devolvan selada) a petición da aplicación do Código de Boas Prácticas.

Artigo de OLGA R. Puga da PAHVigoTui

Desde o seu nacemento en 2009, a PAH converteuse nun dos movementos sociais máis relevantes do país, conseguindo que as persoas afectadas por estáfaa hipotecaria organícense e consigan resolver os seus problemas concretos derivados desa situación. Ademais, a PAH encargouse de visibilizar a grave situación de urxencia habitacional na que nos atopamos e conseguiu xerar un amplo consenso social en torno á violación de dereitos humanos que isto implica.

As mensaxes apocalípticos que advertían á poboación que modificar a lei hipotecaria e paralizar os desafiuzamentos afundirían o sistema financeiro, non serviron para nada. O sistema financeiro xa se afundiu e non só iso é que o Goberno utilizou diñeiro publico para rescatar á Banca e Caixas mentres deixaba afundir ás familias e empobrecía á inmensa maioría da sociedade ,á vez que os afectados por desafiuzamentos de hipotecas e aluguer non deixou de aumentar.Así mesmo, resulta especialmente alarmante o crecemento da pobreza energética entendida como a dificultade para facer fronte ás facturas de suministros básicos de electricidade, gas e auga…

O crecemento desta situación de urxencia social e a escaseza das axudas que reciben as persoas afectadas contrastan cos ingentes beneficios obtidos polas entidades financeiras e empresas de suministros. As cinco entidades financeiras máis grandes do Estado español Santander, BBVA, Caixabank, Banco Popular e Banco Sabadell- pecharon o 2013 cun beneficio de 7.674 millóns…

XA ABONDA ,,!,

Hoxe como onte gritamos :

A/ Dación en pagamento e Aluguer social na Vivenda Habitual
B/ cese inmediato da execuciones hipotecarias

C/ Que as Vivendas desahbitadas da Banca e da SAREB pasen a diosicion da ciudadania para o Aluguer Social

D/ As administracións públicas deberán grantizar o dereito ao acceso a suministros básicos de auga, luz e gas das persoas en situación de vulnerabilidade .

La alimentación como un negocio, no como un derecho Embelesados y extasiados por el auge que genera la especulación inmobiliaria; abrumados por la explosión de la crisis especulativa mundial y, posteriormente, absorbidos por la depresión que se auguraba larga y duradera, sobre todo para los más vulnerables; hizo obviar una crisis alimentaria mundial que resquebrajaba…

http://ssociologos.com/2014/12/28/la-alimentacion-como-un-negocio-no-como-un-derecho/