Como ya habíamos dicho en la presentación de #ExigenciasPAH dentro de la campaña hemos redactado una moción para que los diferentes ayuntamientos respalden estas medidas. Se trata de que cada PAH local presente esta moción en su respectivo ayuntamiento para así reforzar la campaña, que no solo llegue a los partidos a nivel estatal, sino también desca cada localidad. Podemos y debemos cambiar la ley para lograr que el Derecho a la Vivienda sea una realidad.

Categoría: Documentos útiles
A burbulla inmobiliaria
A política urbanística do estado español hase carac- terizado por concibir a construción de vivendas e infraestructuras como fontes de investimento e especulación antes que como bens de uso vinculados ás necesidades das persoas. O mercado de vin- vienda e en xeral o sector inmobiliario se han basea- do históricamente no incremento do prezo dos terreos polo mero feito de facelos urbanizables.
A relación entre constructoras, sector finan- ciero e poder político explica en gran medida os principais procesos de corrupción que hoxe son obxecto de investigación xudicial. Estes procesos supuxeron operacións de reclasificación de chan originalmente destinado a zonas verdes ou equipamientos, procedementos de adjudicación de obra pública que inclúen cuantiosos sobrecustos, e a construción de urbanizacións e aeroportos pantasmas como o de Castellón, Cidade Real ou Lleida. No ámbito municipal, ademais, a recalificación de terreos funcionou
como unha vía para superar un sistema de financiamento que desatende as necesidades económicas das corporacións locais.
Para favorecer o crecemento do mercado inmo- biliario e financeiro, a política habitacional dos últimos 60 anos tamén ha promovido o acceso á vivenda en réxime de propiedade privada. Así, a través de diversas fórmulas como a desgravación fis- cal da compra e o acceso xeneralizado ao crédito, a propiedade privada situouse como o principal réxime de tenencia en detrimento doutras formas máis accesibles como o aluguer, a cesión de uso, a propiedade colectiva ou o dereito de superficie.
A actual preeminencia do réxime de propiedade, un 83% fronte a un 17% en aluguer, contrasta co volume de vivendas en aluguer que caracterizou o pa- norama ata os anos 50. Esta tendencia a incentivar a propiedade privada foi unha constante das últi- mais décadas tamén no resto de países europeos. No entanto, en poucos casos a propiedade é tan ma- yoritaria como en España
.
Desta forma, as necesidades residenciales da poboación víronse subordinadas en numerosas ocasións aos intereses de bancos e grandes empresas inmobiliarias. A diferenza do resto de países europeos, incluso as vivendas públicas (Vivien- dás de Protección Oficial, VPO) ofrecéronse mayori-tariamente en réxime de propiedade privada. É máis, o seu impulso correspondeu antes á vontade de estimular ao sector da construción en épocas de recesión, que a facilitar o acceso a unha vivenda digna aos colectivos en situación de vulnerabilidade. Así, as vivendas públicas construídas durante períodos de crise económica han ter como obxectivo principal reactivar o crecemento económico e xerar emprego, sen importar si resultaban asequibles ou res- pondían a necesidades habitacionales reais.
As políticas urbanísticas e de vivenda, en definitiva, impulsaron a configuración dun parque habitacional incapaz de atender as necesidades da sociedade.
a) En primeiro lugar, non se dispón dun parque de vivendas públicas de aluguer que permita aloxar aos colectivos de menores ingresos ?o porcenta- je de vivendas de aluguer social non alcanza ao 2% do total, cando a media da UE-15 está entre o 20% e o 30%
b) En segundo término, el mercado privado de al- quiler también es insuficiente (un 15% del total) y altamente especulativo
c) En terceiro término, renunciouse á intro- ducción de medidas orientadas a loitar contra a desocupación e infrautilización injustificada de inmuebles..Como consecuencia de todo iso, o Estado español presenta a porcentaxe máis elevada de vivendas baleiras de Europa, – un 13,7% fronte a un 8% en Alemania, un 6,3% en Francia ou un 1,5% nos Países Baixos
d) Este panorama complétase cunha lexislación que facilita os desalojos, sen ter en conta a situación económica ou familiar das persoas afectadas e sen que existan medidas orientadas a promover un realojo adecuado
No puedo pagar
Desde su nacimiento en 2009, la PAH se ha convertido en uno de los movimientos sociales más relevantes del país, consiguiendo que las personas afectadas por la estafa hipotecaria se organicen y consigan resolver sus problemas concretos derivados de esa situación. Además, la PAH se ha encargado de visibilizar la grave situación de emergencia habitacional en la que nos encontramos y ha conseguido generar un amplio consenso social en torno a la violación de derechos humanos que esto implica.
Especialmente en el último año, la PAH junto a otros actores sociales se han volcado en un objetivo común: hacer de la ILP hipotecaria un éxito. Casi un millón y medio de firmas recogidas demuestran el ingente esfuerzo realizado para concretar en ley unas propuestas de emergencia y más que de mínimos. Sin embargo, la PAH ha tenido que pelear su propuesta frente a un poder político sometido a los dictados del capital financiero. En cada paso de la tramitación parlamentaria ha quedado probado que se legisla contra el 99% de la población y que se perpetúa la situación de indefensión, los desalojos forzosos sin alternativa habitacional y las deudas perpetuas .
Cada día nos llaman nuevos familias que les comunican un embargo o que no pueden pagar
Para ellos vamos a recordar algo que muchos de vosotros ya conocéis Pero seguramente los que se acercan o nos piden ayuda por primera vez lo agradeceran : ¿Que hacer si ya no puedo pagar ?
Tienes que saber que, mientras estés pagando, difícilmente la entidad te ofrecerá ninguna solución alternativa; de forma paradójica, cuanto más responsable quieres ser, menos caso te hacen el caso de que haya avaladores tenéis que saber que la ley es igual de injusta con ellos partir del momento en que se deja de pagar, hay que prepararse para el acoso que podemos sufrir a causa de las técnicas prejudiciales de reclamación de la deuda: cartas de reclamación, llamadas a casa, al trabajo, a los avalado- res… Dependiendo de cuál sea la entidad, estas técnicas son más o menos agresivas .
CONSEJOS
1/Decide cuál es la solución que tú quieres… y hazte respetar.
2/ No te desanimes y defiende lo que creas justo tantas veces como sea necesario.
3/ No te dejes engañar por quien te diga que tiene la solución Hay buitres que a pesar de vuestra desgracia querrán sacáros más dinero
4/ Cuando lleguemos a la oficina bancaria por primera vez y solicitemos la dación o lo que hayáis pensado en el 99 % de los casos nos dirán que es imposible, que no lo pueden hacer. No hay que preocuparse: es lo más habitual, y lo que tenemos que hacer es insistir. Es probable que os hagan una contrapropuesta, y por eso hay que tener muy claro qué se quiere y qué no..
La entidad suele proponer una refinanciación o una novación. Esto implica modificar las condiciones de la hipoteca con la finalidad de reducir la cuota mensual; por ejemplo, alargando el período de amortización, ampliando capital, modificando el tipo de interés aplicable… Hay que ir con mucho cuidado con estas propuestas, ….muchas veces no hacen mas que empeorar el problema.
Tener claro lo que queréis ,consultar con la PAH ,no firméis nada sin consultar
La PAHVigoTui está promoviendo «listas de afectados» por Banco. Nuestro consejo es que te apuntes a estas listas .¿En que consiste este nuevo protocolo de actuación ?
Proponemos una interlocución directa con respuestas por escrito o por vial e-mail a cada uno de los afectados, a través de un INTERLOCUTOR VÁLIDO Y CON CAPACIDAD DE DECISIÓN.y En un primer encuentro, el interlocutor del Banco debe facilitarnos una propuesta concreta y real de los tiempos que necesitan, y fijar un calendario de negociación:
• Periodicidad para citar a las afectadas a sus oficinas, para recopilar la información y dar respuesta.
• Tiempo máximo para resolver un caso una vez presentada la
documentación acordada con la entidad.
Paralización inmediata de las ejecuciones y subastas de los afectados que estén en proceso de negociación.
Después de estos pequeños consejos tienes que saber que las soluciones y nuestra fuerza es nuestra unidad Cuando se han logrado cosas en las negociaciones ,y la PAH ya hemos logrado unas cuantas se ha hecho gracias a la presión y a la lucha de tod@s.
Ponte en contacto. Visita la pagina documentos utiles
# SISEPUEDE,#XUNTOSPODEMOS
Negociacion Colectiva
Onde está o limite do sufrimento? Onde o limite da depredación e avaricia da banca?
Onde está o limite do sufrimento? Onde o limite da depredación e avaricia da banca?
Estes dias o portavoz da PAH de Pontevedra, o noso compañeiro e amigo Gonzalo atentou contra a sua propia vida.Non pode soportar o sufrimento, anguria,desesperación e rabia polo que está a acontecer e padecer afectado pola rapiña e insensibilidade do sistema bancario e nomeadamente Nova Galicia Banco.Soamente a valentia da sua compañeira Mirta salvóuno dunha morte segura.
Podemos ficar impasibeis diante desta traxedia e a de centos de afectados familias, desafiuzados/as e mortos/as?
NON. Non imos ficar noqueados polo que está a acontecer.Rebelámosnos. Onte,hoxe e sempre ate que a cidadania masivamente diga BASTA e forze a banca e aos gobernos a cambear, por unha banda, a sua actitude e a lexislacion pola outra.
É polo que seguindo coas nosas mobilización convocamos a toda a cidadania,colectivos,formacións politicas,sindicais e veciñais a unha Concentración de repulsa e protesta o proximo Mercores dia 16 as 12 da mañán diante da sede central de Nova Galicia Banco na rua Policarpo Sanz de Vigo.
Temos que lles facer ver que SI SE PODE
Vigo a 14 de Outubro de 2013
A PAH CONTRA UCI
Sabían que existía unha entidade chamada UCI (Unión de Créditos Inmobiliarios)?
Unión de Créditos Inmobiliarios, S.A. (UCI) con domicilio en Madrid (C/da Xesta, no3), é unha financeira pertencente ao Grupo Santander
. Realizaron e seguen realizando prácticas que consideramos raian a USURA e ESTAFA cos seus clientes hipotecados. A nosa indignación cada vez é maior pola reiterada actitude de UCI a negarse a poñer solución real ao rogo desesperado das familias que, debido á crise, caeron en amora e se ven paulatinamente sometidas a un proceso xudicial que remata na poxa da súa casa, ao denigrante desafiuzamento e finalmente, ao pagamento dunha débeda persoal inasumible, facendo evidente que os seus clientes se converteron en escravos financeiros dunha trama organizada que partiu da sobretasación dos pisos polos que se hipotecaron con ilusión, e se converteron nas súas tumbas.
E a que se dedica esta entidade?
1) O Grupo Santander ten o 50% de accións da devandita financeira, ademais de ser socio fundador xunto con BNP Paribas no ano 1996.
2) O Grupo Santander formou parte dende un inicio en todo este proceso, como o demostra entre outras cuestións o feito da obrigatoriedade de abrir unha conta no Banco de Santander ao contratar a hipoteca.
3) É por todos coñecido, tanto no mundo financeiro como entre as inmobiliarias e a opinión pública, que UCI é a «liña de hipotecas lixo» do banco Santander. Nos anos de éxtase inmobiliaria, o Grupo Santander derivaba a esta entidade aqueles préstamos de alto risco, ben pola precariedade dos hipotecantes, ben polo escaso valor do ben hipotecado, aplicando unhas condicións na concesión do préstamo MOI POR ENRIBA DAS DE MERCADO (diferenciais superiores á media, prazos máis prolongados, taxacións claramente infladas, etc.). Tanto é así, que UCI era coñecida nestes ambientes como «A Unión de Créditos Imposibles», aludindo a que cando un préstamo, refinanciamento ou reunificación de préstamos era inviable para a maioría das entidades, UCI aprobaba a operación.
4) Tras o silencio do Grupo Santander escóndese a necesidade de tapar e ocultar prácticas bancarias que nada teñen que ver co que as súas campañas publicitarias e de captación de clientes queren facer chegar ao gran público.
5) As oficinas físicas que UCI tiña en gran parte do estado desapareceron, remitindo aos seus aínda clientes con problemas a servizos de atención ao cliente que non son operativos e non resolven os problemas de cada un dos afectados. É imposible presentar documentación, falar cun interlocutor válido e con capacidade de decisión e na maioría dos casos, o trato verbal dos empregados cara aos afectados é pésimo e raia no insulto.
Con esta campaña en todo o Estado esiximos interlocutores válidos capaces de tomar decisións como:
. Dacións en pagamento con extinción total de débeda. O afectado unha vez que entrega a vivenda quedará libre de toda a débeda contraída e será UCI/Credifimo quen se fagan cargo de todos os gastos de plusvalías.
. Quitas que verdadeiramente poidan garantir a vida do préstamo en casos de restructuración.
. Condonacións totais da débeda e non só dunha parte desta.
. Nos casos en que se solicite Aluguer Social este ha de ser por un período mínimo de 5 anos, prorrogable a outros 5 anos.
Atentamente,
PLATAFORMA DE AFECTADOS POLA HIPOTECA


