Categoría: Novas

Os sindicatos de inquilinas logran que o Goberno comprométase a regular os prezos do aluguer

O Goberno de coalición entre Unidas Podemos e PSOE comprometeuse a regular os prezos do aluguer en menos de catro meses. Trátase dun paso moi importante, polo que traballamos os Sindicatos de Inquilinas e Inquilinos desde fai anos. A sociedade civil reclamábao: soamente na última semana, máis de 9.000 organizacións sociais, económicas e culturais impulsaron un manifesto a favor da regulación. E moitas forzas parlamentarias apóiano.

O certo é que para cumprir co que dictan os organismos internacionais, a regulación debería haberse aprobado xa. Cada día que pasa, a crise se recrudece, e os prezos do aluguer apenas baixan -nalgúns lugares- mentres os ingresos das familias caen en picado. Si antes da pandemia o aluguer xa se comía máis aluguer que en ningún outro país do mundo, agora atopámosnos/atopámonos nunha situación crítica. Cunha sociedade totalmente afogada polos efectos da pandemia, miles de fogares ven como cada vez cústalles máis chegar a fin de mes, que xa non poden pagar os seus alugueres, ou que non poden acceder a unha vivenda digna.

A regulación que se propón é de mínimos, pero supoñerá un cambio histórico logo de décadas de políticas ao servizo da especulación, e baséase na que xa está en vigor en Cataluña. O obxectivo é impedir as subidas de aluguer e fomentar as baixadas de prezos. 

Non falamos soamente dun problema económico, senón tamén dunha cuestión de seguridade e de dereitos humanos: é intolerable que miles de persoas vivan coa angustia permanente de non saber si subiranlles o aluguer ou as botarán de casa. Por iso outro elemento moi importante é que o texto público do Goberno recoñece aos sindicatos de inquilinas como axente social: atopámosnos/atopámonos ante un recoñecemento sen precedentes, a nivel estatal, do dereito a organizarse colectivamente no campo da vivenda, como xa sucede no campo do traballo.

Nos próximos meses será moi importante non baixar a garda ante as presións que o Goberno recibirá por parte daqueles que queren seguir especulando coa vivenda en plena pandemia, a costa do benestar colectivo. Fará falta o apoio e movilización de toda a sociedade civil para lograr construír un futuro mellor para todas e todos. 

Por que necesitamos unha Lei de Regulacion do Prezo do Aluguer?


Necesitamos protección efectiva contra as subidas abusivas que nos deixan na rúa. Actualmente 7 de cada 10 desahucios son por impago de aluguer. Si impulsar esta medida xa era necesario antes da pandemia, a actual caída de ingresos das familias fana aínda máis urxente.
Necesitamos unha regulación que equilibre a relación entre inquilinas e caseros. Grazas á mala regulación do aluguer en España, no último lustro o prezo do aluguer aumentou 30 veces máis que os salarios; entre o 2013 e o 2019 o prezo medio do aluguer subiu un 50%.
Xa sabemos que incrementar o numero de vivendas no mercado non contribúe á baixada de prezos do aluguer senón mais ben ao contrario, xa o experimentamos as inquilinas e inquilinos españois en ultímalas burbullas inmobiliarias.
Malia que fai falta aumentar drasticamente o parque de vivenda de aluguer social, pasarán moitos anos antes de que podamos alcanzar o nivel de cobertura necesario, así que é imprescindible conter os prezos do aluguer para reducir o sobreesfuerzo da poboación para acceder e manterse na vivenda.

O Goberno xerará unha onda de cortes de subministración ao non prorrogar a moratoria

O Goberno xerará unha onda de cortes de subministración ao non prorrogar a moratoria A ampliación do “escudo social” non inclúe esta medida e deixa expostas a miles de familias vulnerables a partir do 1 de outubro Á espera de ler a letra pequena mañá no BOE, o Goberno central ha acordado non prorrogar polo momento a moratoria de cortes de subministracións en todos os fogares do Estado nunha decisión que pode conlevar consecuencias nefastas. Tras o Consello de Ministros celebrado hoxe, anunciouse a ampliación temporal do chamado “escudo social”, pero a garantía das subministracións de electricidade, gas e auga quedou fóra.

A pesar das boas intencións, e como xa repetimos en múltiples ocasións, o bono social é unha medida que non ofrece solucións reais ás persoas que padecen a pobreza enerxética, dado que moitas delas seguen sen poder facer fronte ás súas facturas, a pesar de contar cos correspondentes descontos. Ademais, non abarca as facturas de gas nin de auga, aumentando o grao de desprotección destas familias. Neste sentido, aínda que durante a rolda de prensa posterior ao Consello mencionouse a figura do bono social térmico, a realidade é que se trata dunha dotación única anual moi reducida (entre 25 e 123,94€), suxeita a dispoñibilidade orzamentaria e á cal moitas das participantes das nosas asembleas, a pesar de realizar os trámites establecidos, non puideron acceder aínda a día de hoxe.

Asina a petición para acabar cos desafiuzamentos en tempo de pandemia

Os máis dun millón de desahucios que sufriu a sociedade española, desde o inicio da crise anterior en 2008, foi unha vulneración injustificable dun dereito humano e constitucional tan importante como o da vivenda, soporte doutros dereitos fundamentais.

Como pode comprobarse polos datos do CGPJ os desahucios seguen sendo unha realidade cuotidiana. Con todo, e tal e como indicou Leilani Farha, ex?relatora de vivenda da ONU, a vivenda debería ser a primeira liña de defensa fronte ao Covid-19. Parece ser que non é o caso en España.

En tempos de pandemia estáselle pedindo á cidadanía que faga todo tipo de sacrificios e, en aras da saúde pública, recórtanselle liberdades e capacidade de movemento; é insistente o requerimiento de quedarse na súa casa. O noso estado social e de dereito non pode, ao mesmo tempo, mirar para outro lado ante a continuidade dos desahucios dun sector importante da poboación: a de familias e persoas vulnerables, poñendo en risco o seu saúde e a de todas.

Só nos días hábiles comprendidos entre o 4 e o 30 de xuño (únicos con actividade xudicial normal) executáronse en España 1.383 desahucios, de familias en situación de vulnerabilidade previa ao virus; o terceiro trimestre traerá cifras demoledoras á vista das convocatorias diarias para evitar os desahucios por parte das PAHs e dos numerosos grupos en loita pola vivenda. Desahucios, ata de Bankia e da SAREB, entidades de maioría de capital público, que debesen, xa que logo, actuar de forma coherente e comprometida co artigo 47 da Constitución.

A PAH e outras entidades sociais indicamos que as medidas iniciais que se aprobaron para paliar os efectos do Covid?19 en temas de vivenda supuxeron un alivio temporal para moitas persoas, pero que eran claramente insuficientes porque deixaban sen protección ás familias que xa estaban en vulnerabilidade con anterioridad ao estallido da pandemia, ás que tiñan procesos xudiciais en curso e ás que se viron obrigadas a vivir en precario debido á falta clamorosa dun parque público de vivenda, do que si dispoñen países da nosa contorna.

A recente supresión da moratoria das hipotecas e dos cortes de suministros, agravou máis a situación de vulnerabilidade das familias.

Por todo o expresado anteriormente, queremos recoller o máis absoluto apoio á petición da Plataforma de Afectados da Hipoteca e do resto de asociacións en defensa ao dereito á vivenda, para a aprobación inmediata dun novo decreto que suspenda TODOS os desahucios e cortes de suministros de familias vulnerables que carezan da alternativa habitacional, adoptando as compensacións adecuadas, no caso que fose necesario, nos desahucios de pequeno propietario.

A Moratoria deberá durar ata a entrada en vigor da nova lei de vivenda que deberá regular de forma definitiva a imposibilidad de levar a cabo desahucios sen alternativa habitacional, dando cumprimento ao art. 47 da Constitución e ás diferentes medidas que as Nacións Unidas recomenda ao estado español para dar cumprimento aos acordos internacionais subscritos por España en materia de Dereitos Humanos.

O teu apoio pode salvar vidas

Reclamemos ao Goberno a aprobación urxente dun decreto cos contidos expresados no párrafo anterior. Non só por Xustiza Social e en cumprimento dos Dereitos Humanos, nin para dar resposta ás indicacións do recente informe presentado por Philip Alston, relator especial da ONU sobre a extrema pobreza, nin tan só para cumprir cos dictames condenatorios a España por vulneración dese dereito, e coas recomendaciones que ambos conteñen, tamén e moi especialmente, por razóns de Saúde Pública.

Hoxe máis que nunca hai vidas en xogo.

Asina a petición para acabar cos desahucios en tempo de pandemia
Reclamemos ao Goberno a aprobación urxente dun decreto cos contidos expresados no párrafo anterior. Non só por Xustiza Social e en cumprimento dos Dereitos Humanos, tambén por razóns de Saúde Pública.

Más de 9.000 organizaciones piden al Gobierno que regule los alquileres

La proposición de los sindicatos de inquilinos para regular los precios del alquiler a nivel estatal está recibiendo un amplio apoyo social. Hoy, más de 9.000 organizaciones de alcance estatal impulsan un manifiesto en el que piden al Gobierno que apruebe una regulación basándose en la ley vigente en Catalunya. Esta iniciativa llega cuatro días después de la reunión que los sindicatos mantuvieron con el Vicepresidente Social del Gobierno, en la que este mostró su compromiso de trabajar para que el Estado legisle en las semanas que vienen.

Podéis leer el manifiesto a continuación. Y si queréis dar apoyo desde vuestra entidad u organización, lo podéis hacer aquí

Manifiesto de apoyo a una Ley de Regulación del Precio del Alquiler

Después de 12 años del inicio de la crisis económica, España sigue sufriendo un problema muy grave de vivienda que se manifiesta en forma de desahucios, pero también de dificultad de acceso a la vivienda y precariedad cada vez más generalizada. La situación del alquiler se ha vuelto insostenible: del 2013 al 2019 el precio medio del alquiler ha subido un 50% en España. Es importante recordar que se trata de precios medios de contratos vigentes, hecho que explica que haya subidas de precio desorbitadas cuando vencen los contratos. Actualmente 7 de cada 10 desahucios son por impago de alquiler. En el último lustro, el precio del alquiler ha aumentado 30 veces más que los salarios. El 42% de la población española destina el 40% de su sueldo a pagar el alquiler, mientras que las recomendaciones internacionales hablan de no dedicar más del 30% a vivienda incluyendo los suministros básicos.

La realidad es que el acceso a la vivienda de la población depende de la relación entre los ingresos de las familias y los precios de mercado, dado que existe una enorme escasez de oferta social. A pesar de que hace falta aumentar el parque de vivienda protegida, pasarán muchos años antes de que podamos alcanzar este objetivo, así que es imprescindible contener los precios del alquiler para reducir el sobreesfuerzo de la población para acceder y mantenerse en la vivienda.
Si impulsar esta medida ya era necesario antes de la pandemia, la actual caída de ingresos de las familias la hacen aún más urgente. Por otra parte, hablamos de un problema que no solo afecta a quienes vivimos de alquiler o quieren acceder a una vivienda, sino al conjunto de la sociedad: los precios actuales están disminuyendo drásticamente la renta disponible en manos de las familias, con un impacto negativo en toda la economía.
Teniendo en cuenta esta realidad, las entidades y organizaciones abajo firmantes queremos expresar nuestro apoyo al llamamiento de los sindicatos de inquilinas e inquilinos para que se impulse una regulación de los precios del alquiler como la aprobada en Cataluña el pasado septiembre, con el principal objetivo de contener los precios del arrendamiento en los municipios con mercados tensionados.
Con el llamado que hoy hacemos público, queremos poner de manifiesto que la sociedad civil española está demandando a los poderes públicos y a los representantes políticos que adopten medidas para garantizar alquileres asequibles, paso ineludible para garantizar el derecho a la vivienda digna. Hace meses que esta problemática está en la agenda. Consideramos que ha llegado la hora de emprender medidas concretas que impliquen mejoras para los miles de familias asfixiadas que viven de alquiler, y para el conjunto de la sociedad. Por estos motivos, pedimos al Gobierno que apruebe una propuesta legislativa que permitirá actuar para abordarlo.

Así mismo, invitamos a todas las organizaciones y entidades ciudadanas a que den apoyo al presente manifiesto para que este cambio legal se convierta en una realidad. Podéis expresar vuestro apoyo en este formulario.

Carta al Gobierno: los Sindicatos de Inquilinas solicitamos una reunión urgente sobre la regulación de los alquileres

Excmo. Sr. Pedro Sánchez Pérez-Castejón, Excmo. Sr. Pablo Iglesias Turrión,

En el último lustro los alquileres han aumentado 30 veces más que los sueldos en España. Desde el 2013, el precio medio del alquiler ha subido más de un 50%, obligando a muchas familias a dedicar más de la mitad de sus ingresos a pagar el alquiler. La situación es insostenible. Actualmente, 7 de cada 10 desahucios son por impago de alquiler. Este contexto de emergencia social se ha visto agravado por la pandemia y las consecuencias económicas derivadas de ella.

El pasado mes de septiembre entró en vigor la Ley de medidas urgentes en materia de contención de rentas en los contratos de arrendamiento de vivienda en Cataluña. La ley, impulsada por el Sindicat de Llogateres de Catalunya, regula y modera los precios de los alquileres en viviendas de uso residencial que estén en un área con el mercado declarado “tenso”.

La iniciativa catalana coincide plenamente con las propuestas recogidas en el acuerdo de coalición a las que su Gobierno se comprometió. Concretamente, con las medidas normativas previstas para «poner techo a las subidas abusivas de precios de alquiler en determinadas zonas de mercado tensionado» (punto 2.9.3). Más específicamente, el acuerdo de coalición prevé habilitar las comunidades autónomas y/o ayuntamientos para establecer índices de precios, y también en el caso de los ayuntamientos para declarar zonas urbanas de mercado tensionado, de acuerdo con criterios objetivos. Estas dos medidas tienen el objetivo de regular las subidas abusivas del precio del alquiler. Además, el acuerdo hace referencia a los avances de aquellas comunidades que ya han definido un índice, para agilizar su puesta en marcha.

Siendo estas las propuestas fundacionales del ejecutivo español, no entenderíamos otra reacción a la ley catalana –que cuenta con el apoyo del resto de Sindicatos de Inquilinos del Estado– que respetarla, así como trabajar para su blindaje y extensión al resto de Comunidades Autónomas del Estado.

Al fin y al cabo, todas estas medidas no son sino el cumplimiento del artículo 47 de la Constitución: “Todos los españoles tienen derecho a disfrutar de una vivienda digna y adecuada. Los poderes públicos promoverán las condiciones necesarias y establecerán las normas pertinentes para hacer efectivo este derecho, regulando la utilización del suelo de acuerdo con el interés general para impedir la especulación. La comunidad participará en las plusvalías que genere la acción urbanística de los entes públicos.”

Para poder tratar este asunto, trasladarles nuestras propuestas y trabajar conjuntamente para desarrollar iniciativas que garanticen el derecho a la vivienda, los Sindicatos de Inquilinas firmantes de esta carta les instamos a una reunión de urgencia. Es imprescindible dar respuesta a las necesidades de miles de personas y familias que ven atropellados sus derechos.

Atentamente,

Sindicat de Llogateres de Catalunya,
Sindicato de Inquilnas e Inquilinos de Madrid,
Sindicato de Inquilinas e Inquilinos de Málaga,
Donostiako Maizterren Sindikatua,
Sindicato de Inquilinas de Zaragoza,
Sindicato de Inquilinas de Ibiza y Formentera