Categoría: Novas

7 de abril, Día Mundial da Saúde

Concirne este chamamento a gobernos, políticas, administracións, traballadores da saúde, sociedade civil organizada e medios de comunicación. Todos son destinatarios da chamada da OMS, se ben a propia Organización Mundial da Saúde escribe textualmente na súa web: A experiencia demostrounos, unha e outra vez, que a cobertura sanitaria universal acádase cando existe unha firme determinación política. Con isto ademais parece emitir xa un diagnóstico claro do que dende todas as Mareas Brancas se vén denunciando e contra o que se vén traballando como Mareas Brancas. No noso compromiso está a nosa determinación persoal e sobre todo colectiva, a xustiza e a razón do noso obxectivo pola saúde a sanidade públicas, que confirman a nosa entrega á loita e á necesaria suma de loitas.

Como vimos facendo ata hoxe, imos traballar os outros 364 días do ano, ano tras ano, polo logro dunha aspiración irrenunciable á saúde e á dignidade coa imprescindible sanidade pública, partindo tamén da súa tarefa de garantir a prevención.

LOITAR É SAÚDE PORQUE SAÚDE É LOITAR

GOBERNE QUEN GOBERNE, OS DEREITOS SE DEFENDEN

COORD. ESTATAL MAREAS BLANCAS

Avatar de inescendonCoordinadora Antiprivatización da Sanidade Pública - A Coruña

photo_2018-04-07_09-39-07Sumámonos ao Día Mundial da Saúde, que no seu lema deste ano apunta correctamente que “Saúde é todo”, con intención de lembrar non só ao sistema sanitario, senón a unha multitude de factores que os rodean, que se coñecen como determinantes da saúde e que está demostrado que teñen incidencia directa na saúde das persoas, como educación, emprego, soldo, xénero, vivenda, calidade do aire e da auga, etc. En recoñecemento disto e en apoio a todas as mobilizacións que terán lugar en máis de 40 países, a Coordinadora Antiprivatización de Sanidade de A Coruña súmase ao manifesto da Marea Branca estatal, pero antes queremos lembrar tamén as últimas cousas que aconteceron en Galicia dende primeiros de ano:

-Aprobáronse as novas instrucións para a aplicación dos tempos de espera, que din así: “Si el paciente no manifiesta su decision en el plazo de siete días o rechaza el centro alternativo ofertado…

Ver la entrada original 744 palabras más

A Crise da Vivenda

Dereito á Vivenda e Vulneración dos Dereitos humanos :A Crise non terminou

Desde o comezo da crise económica en 2008, decenas de miles de persoas que non podían manterse ao día no pago do aluguer da súa vivenda foron desafiuzadas.

Tras o desafiuzamento, moitas persoas non poden eludir a trampa da vivenda insegura porque as autoridades públicas non proporcionan as alternativas de aloxamento necesarias. As autoridades non están a adoptar as medidas necesarias para evitar que as persoas afectadas polos desafiuzamentos queden sen fogar, nin están a destinar os recursos necesarios á protección e realización do dereito á vivenda das persoas que o necesitan.

Tanto a discriminación directa como a indirecta son contrarias ao dereito internacional dos dereitos humans. A lexislación e as políticas públicas deben ter por obxecto poñer fin ás prácticas discriminatorias e resolver as desigualdades. Cando as persoas afectadas por un desaloxo non dispoñen de recursos, o Estado debe adoptar todas as medidas necesarias, ata o máximo dos recursos dispoñibles, para proporcionarlles unha vivenda alternativa adecuada.

Encarecemento da compra e o aluguer

A morosidade nos pagos de hipotecas e alugueres que habitualmente está na orixe dos desafiuzamentos ten que ver coa confluencia de dous procesos: o encarecemento da vivenda e a precarización do emprego, nun contexto de crecente desigualdade social e endebedamento dos sectores empobrecidos.

Entre 2001 e 2007 o prezo de venda do m2 de vivenda libre en España creceu un 76% en euros constantes, o que supuxo un enriquecemento masivo das empresas da construción –con beneficios colaterais para as institucións financeiras e os concellos- á conta de endebedar aos compradores, a maioría familias traballadoras cuxo salario medio creceu nese tempo dez veces menos (7,4%). Entre 2007 e 2014, a raíz da picada da burbulla inmobiliaria, o prezo da vivenda baixou un 37% mentres os salarios perderon un 10% de poder adquisitivo.

En canto ao mercado do aluguer o custo medio dos Alugueres non parou de crecer Tendo en conta que salario medio subiu só o 3% ata 2016, isto significa que alugar unha casa volveuse moito máis difícil para as persoas con salarios medios e baixos.

A burbulla especulativa do aluguer expulsa a xente que sofre precariedade laboral . O prezo medio a subido ao redor do 30% do valor do piso).por metro cadrado en 8,9 euros O que supón para un piso de 85 m2 756 ,6€ En Vigo estamos sobre os 550-600 € -Se queres outro prezo hai que saír do mercado digamos oficial ou regulado .Moitísimas persoas buscas piso para aluguer en anuncios e notas nos mais variados lugares ,iso lévanos a poder alugar vivendas con humidades, mal condicionadas ou simplemente infravivenda Todo este mercado non está vixiado ,nin se perseguen a multitude de atropelos que se producen cando a necesidade dunha vivenda obrígache a asinar calquera cousa á que chaman vivenda

Mais desposuídos ,máis endebedados

Sen dúbida o factor máis influente na pobreza dos fogares, e por tanto no risco de desafiuzamento, é o paro e o emprego precario dos seus membros en idade activa. Por iso é polo que exista unha estreita correlación entre a evolución da taxa de morosidade dos créditos hipotecarios para a adquisición de vivenda e a taxa de paro

Pero nos últimos anos vimos como esta relación tambien é moi estreita entre traballo precario e desafiuzamentos e morosidade O que parece indicar que unha parte do emprego creado é tan precario que non resolve os problemas de liquidez dos fogares .

No seu informe O dereito á vivenda e o impacto sobre as mulleres en España da ONU di :“As mulleres poden sufrir a perda non só das súas vivendas, senón tamén dos seus medios de vida, das súas relacións e dos sistemas de apoio, así como a ruptura dos contactos coa súa contorna social máis inmediato, traumatismos psicolóxicos e físicos e mesmo unha maior morbilidad e mortalidade”.

Paralelismo entre as taxas de desemprego e de morosidade para pagar o crédito hipotecario en España (2001-2017)

Por tanto o trazo máis destacado da economía española nas últimas décadas antes, e despois do ciclo de crise- sexa unha persistente e crecente desigualdade na repartición da riqueza e de como se repartiu o custo da crise económica : Os ricos fixéronse mais ricos e os fogares mais pobres perderon poder adquisitivo O  principal compoñente da débeda dos fogares pobres é a vivenda

Entregar as chaves ,Entregar a vida.

Tal como lembra a Coordinadora de Vivenda de Madrid:  “A lei española é anómala porque a execución hipotecaria non implica a cancelación da débeda, así que a caída no prezo da vivenda supuxo que moitas familias hipotecadas nin tan sequera puidesen escapar da débeda vendendo a súa casa. Por este motivo, non ofrece ningún beneficio aos debedores aceptar voluntariamente unha execución hipotecaria Entregas as chaves si ,mais entregas a vida de traballo para pagar un ben que é un dereito vendéronche o dereito a un crédito

A pesar do relato do Goberno de que as previsións de crecemento indican que “saímos da crise” isto non deixa de ser un conto, ao contrario a maioría social non sente que as cousas vaian mellor A crise ,a desigualdade e as dificultades no acceso á vivenda dista moito de terminar

Pola nosa banda non descansaremos ata que se garanta que ningunha persoa queda sen fogar por culpa dun desaloxo.

Por Unha LeiGalegaVivendaPAH

Marco dunha Lei Galega da Vivenda

O Artigo 87 da Constitución que di:

“As Asembleas das Comunidades Autónomas poderán solicitar do Goberno a adopción dun proxecto de lei ou remitir á Mesa do Congreso unha proposición de lei, delegando ante o devandita Cámara un máximo de tres membros da Asemblea encargados do seu defensa”.

En base a ese artigo da Constitución solicitamos que o Parlamento Galego inste o Goberno do Reino de España á aprobación da Lei de Vivenda da PAH.

No estado español hai máis de 173 desafiuzamentos cada día, e 5 millóns de fogares sufrirán frío este inverno por non poder facer fronte ás facturas. Os prezos dos alugueiros están totalmente descontrolados. E mentres tanto, o goberno continúa poñendo facilidades á banca, aos grandes especuladores e ás compañías subministradoras para enriquecerse.

Unha lei que faga efectivo o dereito que establece a Constitución que todos os españois teñen dereito a gozar dunha vivenda digna e axeitada

Unha lei que asegure a función social da vivenda

Unha lei que que regule, por un lado o desorbitado numero de vivendas baleiras ,vivendas sen uso ou infrautilizado e doutro, unha demanda insatisfeita cunha oferta insuficiente e a prezos non adecuados, así como numerosos procesos de privación da mesma. Preténdese poñer fin ás prácticas especulativas como privatizar ou externalizar a súa xestión de Vivenda Públicas ou VPO

Una lei que mellore a definición da función social da propiedade da vivenda e das consecuencias do incumprimento de devandita función e os Usos Antisocias da Vivenda

Unha lei que aposte decidamente polo ALUGER como alternativa habitacional estable ,e defenda o Aluger Social na Vivenda habitual en casos de desafiuzamentos .

É imprescindible desenvolver políticas que prioricen a adopción de medidas que tendan á posta no mercado de vivendas baleiras e a rehabilitación sobre a construción, nunha clara aposta pola sostibilidade e a conservación do medio ambiente ,que aposte por Parque Publico da Vivenda :

* Vivenda Social

* Alugueres Sociais non superiores ao 30% dos ingresos da unidade familiar.  É velará polo Dereito a arraigamento:

*Movilización de vivenda baleira mediante a cesión obrigatoria e recuperación da vivenda en mans da SAREB, expropiación das vivendas en m ans da banca pública rescatada, expropiación de vivenda baleira dos grandes garfos de vivenda

As nosas propostas son:

1) Dación en Pago Retroactiva, para acabar coas débedas para sempre que deixan os bancos.

2) Alugueiro accesible e estable, para regular os prezos como se fai noutras partes de Europa.

3) Moratoria dos Desafiuzamentos, ata conseguir complementar medidas que permitan garantir ás familias un teito.

4) Vivenda Social, para que a Administración Pública poida utilizar os pisos baleiros da banca reacollendo a familias vulnerables.Creación dun parque galego para a xestión de vivendas baleiras e posta en marcha da axencia publica de alugueiro.

5 Subministracións Básicas Garantidas, impedindo que se corte o acceso a auga, luz e gas a familias vulnerables E unha Renda Basica de Inclusión Social 1

Unha lei Galega da Vivenda como un factor de inclusión social, non de exclusión .

 

(1) Xa temos ,denunciado desde estas mesmas paxinas que a actual RISGA do PP Galego non serve como punto de partida entre elas porque non axuda a solucionar os problemas de aloxamento nin do Aluguer , pois o complemento de aluguer previsto era equivalente ao 10% do IPREM (situado hoxe nos 537 euros), é dicir, de pouco máis de 50 euros ao mes

Defendendo a LeiPAHVivenda

Aínda que apenas salga xa nas noticias, cada semán séguense producindo centos de desafiuzamentos en España. A crise hipotecaria de hai uns anos e o seu derivado drama social, o dos desafiuzamentos, acabou pechándose politicamente en falso despois de que o PP vetase no Congreso unha Iniciativa Lexislativa Popular elaborada pola Plataforma de Afectados pola Hipoteca ( PAH), que contou cun millón e medio de firmas cidadás e unha ampla aceptación social.

En 2013, o rodete parlamentario do PP botou abaixo unha iniciativa con tres medidas clave para paliar a situación: paralización dos desafiuzamentos, dación en pago da vivenda para saldar a débeda hipotecaria en caso de non poder facerlle fronte e aluguer social. Nada disto púxose en marcha, pero a PAH regresou ao Congreso dos Deputados cunha renovada Lei de Vivenda que inclúe as demandas de entón e que agora tamén pon o foco en dous asuntos crave: a burbulla do aluguer e a pobreza enerxética.

Como fixeron en 2013 volven secuestrar a voz da ciudadania Tras esta Lei de Vivenda está un amplisimo respaldo social ,a inmensa mayoria do corpo social apoia as demandas da PAH Pois esta vez o PP non estivo só o partido Cidadáns sumouse ao veto dixo SE a que 170 desafiuzamentos por dia consómense neste Pais

Buscar casa para alugar e non morrer no intento

Alugar converteuse nunha odisea na mayoria das cidades Primeiro pola escaseza de vivendas e segundo e mais importante polo prezo desorbitado dos Alugeres

Os «lobbies» das Inmobiliarias monopolizan o mercado ,impoñen clausulas abusivas e esixencias de avais desorbitados e de dubidosa legalidade

A inmensa maioria non pode acceder a eses prezos e é imposible ter un horizonte de futuro cunha LAU que permite botarche aos tres anos

A «LeyViviendaPAH» defende entre as súas demandas: fixar prezos e asegurar alugueres de moi longa duración;Medidas como estabilidade e unha maior duración dos contratos para poder desenvolver proxectos vitais. Fianzas razoables ,non mais dun mes ,as Administracions Autonómica pero tamen as Locales deben intervir no mercado , promovendo vivendas para o Aluguer, de Titularidade Publica . Estas e outras medidas son moi necesarias para parar a xa chamada “burbulla do Aluguer “

Gozar dunha vivenda digna e adecuada é un dereito humano e constitucional. Pero na práctica convértese nun desexo inalcanzable para miles de familias . Só cun profundo cambio nas políticas, priorizando as actuacións neste sector, será posible modificar o actual panorama, acabar co inxusto sufrimento de tanta xente e converter este dereito en realidade.

Veto del PP a LeyViviendaPAH : #PPvetaElFuturo

img_6897Hoy el gobierno del Partido Popular, encabezado por M. Rajoy, ha registrado un veto para bloquear la Ley Vivienda PAH: un texto que, de aprobarse, acabaría con los desahucios, los cortes de suministros y los alquileres imposibles. Este veto supone una afrenta directa a la democracia. Ahora que el gobierno ha registrado un veto, el próximo martes 20 de marzo tocará a la Mesa del Congreso evaluar si aceptan el veto o no.  Tanto PSOE como Podemos ya se comprometieron a que se opondrían al veto del PP. Por lo que recae en Ciudadanos la decisión de que la ley sea debatida por todos los grupos parlamentarios, y no sólo escrutada por el PP en boca de todos. Y es que la unión del PP y Ciudadanos cortaría con la razón por la que el Congreso existe, y es que la democracia se ejerza en base al debate de iniciativas de ley. En este caso, silenciarían no sólo a la ciudadanía que reclama su Derecho a Vivienda, sino también al resto de grupos políticos que nos dan apoyo. La PAH denunciamos que había un problema: la estafa de hipotecas ahora se convertía en la incapacidad de acceder a un alquiler, con facturas de suministros por las nubes que ahogan a las familias y dificultan más aún costearse una vivienda. Denunciamos la falta de parque público, con un 1% mientras la media europea ronda el 15%. Denunciamos el medio millón de familias desahuciadas desde la explosión de la burbuja. Denunciamos que cada 8 minutos se produce un desahucio en el estado español. Y la ciudadanía organizada hemos ofrecido soluciones. Mientras el Gobierno callaba, pusimos nuestros cuerpos en desahucios; mientras el gobierno callaba, defendimos a familias que sólo luchaban por un derecho básico a riesgo de ser llevadas a la cárcel. Y mientras el gobierno callaba, logramos dar respuesta, dando vida a un país que iba a la deriva. Y para que todas las familias pudieran gozar de esas pequeñas grandes victorias, decidimos poner soluciones sobre la mesa ante la mudez de nuestro gobierno. El texto de Ley de Vivienda que la PAH registramos procede del conocimiento acumulado en nuestras asambleas durante estos 9 años.  Tras ser avalados por multitud de colectivos sociales alrededor del mundo, un abrumador apoyo social, el beneplácito de la ONU, y haber demostrado que Sí Se Puede proteger derechos básicos, dimos la oportunidad a nuestras instituciones a posicionarse del lado de los Derechos Humanos debatiendo y aprobando la Ley Vivienda PAH.  Durante el último año, hemos presentado informes, actas, negociado con todos los partidos políticos, registrado el texto en tiempo y forma. En definitiva, hemos dado todos los pasos que debían darse para encontrarnos que el PP veta la ley sin justificación alguna. ¿Cuáles son los motivos de veto? Nuestro texto de ley fue diseñado para que el rescate a la ciudadanía no procediese de las arcas públicas, sino que fueran los responsables de la emergencia habitacional que padecemos, quienes ofrecieran los recursos. Hablamos de los bancos, que estarían forzados a parar los desahucios y conceder alquileres sociales. Hablamos de las suministradoras, que ya no podrían cortar el agua, la luz y el gas a familias vulnerables. Hablamos de los fondos buitre, ya no podrían imponer alquileres desorbitados a las familias. Y por si quedaba alguna duda, para no dar motivos de veto, se añadió una cláusula que permitía retrasar las medidas que afectarán a los presupuestos generales del Estado al ejercicio siguiente de los presupuestos. Por ello sentenciamos que NO hay justificación formal para vetar nuestra propuesta de ley. Y más aún, si el Gobierno puede paralizar cualquier propuesta que permita el desarrollo social del estado, nuestro futuro está en gran riesgo. Un partido político se ha adueñado de las funciones de todo un Estado. M. Rajoy ha hablado en voz de todos los partidos políticos, como si pretendiera ser él mismo todo el Congreso. La Ley de Vivienda de la PAH ofrece vida, mientras que el PP ofrece miseria. Ahora Ciudadanos debe escoger con quien se posiciona. Si con las familias, o con el gobierno de la corrupción y los desahucios. Si con los derechos humanos, o con la precariedad. Y que tengan muy cuenta que siempre recordaremos el resultado de su decisión. Por eso, llamamos a toda la ciudadanía a concentrarnos el próximo lunes 19 de marzo frente a las sedes de Ciudadanos, para llevarles la realidad que el PP ha ignorado. Por último, dejamos claro que a pesar de cómo finalice la Ley Vivienda PAH, desde la PAH lo tenemos muy claro. No vamos a dejar solas a las familias. Ya conseguimos lo más difícil, romper el silencio y el miedo de las afectadas. Y por muy difícil que se ponga la situación, seguiremos desobedeciendo leyes injustas hasta que las consigamos cambiar. Es imprescindible que el pueblo continúe salvando al pueblo. ¡Sí Se Puede!Pero no quieren

#PPvetaElFuturo