Categoría: Novas

Pobreza Enerxética

En terminos absolutos, as porcentaxes mostradas no Gráfico 11 correspóndense coas seguintes cifras de población afectada ( según estimacións propias baseadas nos microdatos da ECV),e corresponde a porcentaxe de fogares que non poden permitirse manter a súa vivenda cunha temperatura adecuada no inverno, unha temperatura fresca no verán, con atrasos no pago de recibos ( calefacció n, electricidade, gas, auga, etc.) e con presenza de pingueiras, humidades ou podremia na súa vivenda, para España en o período 2006-2014. Segú n o que declaraban os enquisados, no añou 2014 había:

A/ 5,1 millóns de persoas que non podían permitirse manter a súa vivenda unha temperatura adecuada;

B/ Un millón de persoas vivindo en fogares que tiveron un atraso no pago dos recibos da vivenda nos oú ltimos 12 meses;

C/ 3,2 millóns persoas vivindo en fogares que habí an tido má s dun atraso no pago dos recibos da vivenda nos oú ltimos 12 meses;

D/ 7,8 millóns de persoas vivindo con pingueiras, humidades en paredes, chans, teitos ou cimentos, ou podremia en chans, marcos de xanelas ou portas.

Desde que empezou a crise, fai agora preto de dez anos, os casos de mortes directas por incendios por velas ou conexións deficientes non deixaron de aumentar cada inverno, en España morren nos meses de inverno unha media de 24.000 persoas máis que no resto do ano, os falecementos vinculados á pobreza enerxética móvense anualmente entre 2.400 (10%) e 9.600 (40%),

O numero familias que ao chegar o inverno non poden afrontar os pagos do gas ou a electricidade se han multiplicando de forma alarmante. O 28,6% da poboación española vive en risco de pobreza ou exclusión, segundo o informe da Rede Europea de Loita contra a Pobreza e a Exclusión Social ( EAPN) Con todo, o Goberno de Mariano Rajoy non se caracterizou precisamente pola súa sensibilidade co problema.O PP tombou todas as iniciativas lexislativas sobre pobreza enerxética

A pobreza e a desigualdade social prexudican seriamente a saúde e as politicas do @ PPopular perpetúan estasituación

Cando o dereito á vivenda vólvese inconstitucional

Trátase dun dereito recolleito na Constitución pero, na práctica, o Tribunal Constitucional ha invalidado, previo recurso do Goberno, calquera lei autonómica encamiñada a garantilo.A Admininstración pública debe adoptar medidas orientadas a loitar contra a desocupación e infrautilización inxustificada dos inmobles, moitos dos cales se atopan en mans dos bancos, para favorecer a súa posta a disposición das persoas e colectivos con menos recursos, e esixe tamén medidas para facilitar o reacollo efectivo e inmediato das persoas desafiuzadas dos seus fogares.Opoñémonos á LAU (Lei de Arrendamentos Aluguer) tras pretender defender ao pequeno propietario ,era en realidade unha cortina de fume para favorecer ás grandes Inmobiliarias e Fondos Bruitre que poderían desfacerse con facilidade dos inquilinos para alugar os inmobles a prezos máis elevados. que poderían desfacerse con facilidade dos inquilinos para alugar os inmobles a prezos máis elevados. O alto número dos desafiuzamentos por Alquler que se mantén desde o primeiro trimestre do ano, e que no segundo reprodúcense as mesmas cifras , atópase o afán especulativo dos arrendadores, amparados nunha lei inxusta cos máis débiles.O Goberno de Rajoy utilizou o mesmo argumento para recorrer ante o Constitucional numerosos decretos e leis autonómicas encamiñadas a acabar cos desafiuzamentos

  • -Primeiro A Lei Andaluza

Despois en Euskadi, Navarra, Canarias ou Aragón. En resumo, o dereito constitucional á vivenda digna queda relegado ao ámbito de actuación dun Goberno que, non só non lexislou para garantilo, senón que facilitou a especulación e obstruido calquera iniciativa encamiñada a satisfacelo.

  • -Mais tarde a Lei Catalá
  • -E agora Valencia e onte tomba a ILP de Madrid

A decisión do Partido Popular de presentar recurso de inconstitucionalidade á Lei 2/2017 por a función social da vivenda e á Lei 3/2017 para paliar e reducir a pobreza enerxética (electricidade, auga e gas) boicotea o dereito da cidadanía da Comunidade Valenciana e de Aragón ou O Convenio do Goberno de Castela-A Mancha contra a Pobreza EnergeticaMentres seguen os recursos do Goberno e as suspensións do TC, cada día execútanse en España 185 desafiuzamentos, a maioría por falta de pagamento do aluguer e prodúcense detencións arbitrarias e inxustas contra activistas da PAH ,como a detención de oito persoas -cinco homes e tres mulleres– por acudirse de maneira «pacífica» ante unha sucursal bancaria en Cabanillas del Campo (Guadalaxara)

Contra a LAU : Contra a dictadura do Casero

Video Sindicato de Inquilinos Madrid

Máis de 6 millóns de cidadáns viven baixo a ditadura do Lobby dos caseiro.

As inmobiliarias saben que non existe un parque de vivendas á marxe dos vaivéns do mercado libre que controlan. O parque de vivenda pública de aluguer non supera o 1%, así pois os 2’5 millóns de fogares que viven en vivendas alugadas sofren a ditadura da Lei de Arrendamentos Urbanos- LAU.

Non se axuda ás familias ,axúdase aos propietarios A medida que se quere introducir no “Plan Vivenda do PP” de subvencionar os alugueres ata 600 euros –ou ata 900, se son novos- son en realidade axudas ao propietario para asegurarlle o cobro do recibo ,as familias non ven ese diñeiro ,para evitar que o poidan “malgastar” en comida

Por outra banda hai case outro millón de fogares en situacións irregulares como subarrendamientos legais ou ilegais, infravivendas e ocupacións

ALUGER DIGNO

ASEQUIBLE e ESTABLE

XORNADA :O DEREITO A VIVENDA NA ENCRUCILLADA

Aínda que a pérdida de vivenda derivada de execucións hipotecarias conseguiu unha gran visibilidade polos alarmantes datos de anos anteriores (sobre todo 2012), cada vez é mais frecuente que servizos sociais, entidades sociais e plataformas de afectados enfróntense a casos de pérdida de vivenda derivada do aluguer. Mesmo se atoparon casos de persoas “ pluridesahuciadas” que, tras pasar por un proceso de execución hipotecaria, enfróntanse de novo a situacións de desafiuzamento por falta de pagamento do aluguer na súa nova vivenda .O desafiuzamento do desafiuzado

O Acceso á Vivenda

Segú n o CGPJ o número de execucións hipotecarias e número de lanzamentos más da metade deses lanzamentos estaban relacionados con contratos de arrendamento. Pero hoxe o que está en xogo ademais de que os desafiuzamentos seguen a ser un gravísimo problema é a dificultade para acceder á Vivenda o que a noso xuizo está no centro do problema : Vivimos no paradoxo de que e o dereito á vivenda vólvese inconstitucional .A gran recesión deixou tras de sé non soamente un corolario de víctimas, a mayoría das cales no período poscrisis continúan en situación similar ou peor, senón tamen a explosión de novas adxectivacións en relación á pobreza. Unha paisaxe devastado onde se suman primeiro as “novas pobrezas” como relacionados con necesidades pouco cubertas, como a energía, a alimentació n, ou a diferenças por cuestion de xero o gé nero, ou as quue inciden no acceso a ben sobre pilareiras do noso sistema de protección social, educación, sanidade. De ahí emanan conceptos como pobreza alimentaria, pobreza enerxetica , pobreza infantil, feminización da pobreza etc e segundo o crecente aumento do un sector social que tendo traballo esta a o bordo ou en exclusión social A taxa de pobreza de cidadáns españois con emprego non deixa de crecer.

A PAH TEN NOME DE MULLER

A PAH é sen dúbida a loita das mulleres ,son elas que por exemplo no ámbito familiar dan o primeiro paso e as primeiras que seguen o proceso de empoderarse .Chamamos empoderamento a :

A toma de conciencia e o aumento da confianza en si mesmas (“poder propio”). A organización autónoma para decidir sobre as nosas vidas e a mobilización colectiva o «o poder para “

As XORNADA “Ou dereito a Vivenda na Encrullida” o 1 de Decembro organizada pola Universidade de Vigo :Facultades de Ciencias Xuridicas e do traballo ofrece un interesantísimo programa e con relatores de enorme calidade Hónranos que sexamos convidadas para debater sobre o dereito a vivenda Alli estaremos

Esperámosvos.

Carlota P Conde Voceira da PAHVigoTui_BM

Luces de Nadal .Sombras de Miseria

Artigo de ODS

Na escuridade non somos quen de ver, ou cando menos de facelo con claridade. Ocorre o mesmo cando hai exceso de luz. Dous fenómenos opostos que producen o mesmo: incapacidade ou dificultade para ver.

Damos a voz de alarma, xa que o 25 de novembro seremos cegadas polo goberno de Caballero. Ese sábado o alcalde prenderá o alumeado de nadal. Hai dous anos denunciabamos, da man de Galiza Contrainfo, os 400.000 € de gasto en alumeado coa campaña #LuzEeCalorParaTodas. Moitos cartos, igual que os que se dilapidaron en chantar un barco na rotonda de Coia, en instalar unha pantalla en Rosalía de Castro, na reforma de Balaídos ou no Auditorio Mar de Vigo. O goberno lonxe de recuar nas súas políticas “antipersoas” teima en facer de Vigo un parque temático ao gusto da industria turística. Nestas festas a factura que pagaremos vai ascender, polo momento, a case 800.000 € (636.000 en alumeado e 135.000 en decoración de nadal).

O goberno afonda na “cidade de postal” que abre os brazos ao turismo e ao capital. Na súa cidade sobramos aquelas que habitamos a cidade. As que ficamos fóra da tolemia consumista somos expulsadas, esquecidas ou reprimidas.

Dinnos que Vigo está en competencia coas grandes cidades do capital: Nova Iorque, Londres, Tokio, Barcelona… “Cidades globais” nas que moitos movementos veñen denunciando os problemas de acceso á vivenda que sofre a veciñanza. En Vigo estase a falar dunha nova burbulla no sector, cun incremento no prezo das vivendas. Só na nosa contorna dúas compañeiras están pendentes de despexo. A elas agardamos non ter que engadir a unha familia, perceptora de RISGA, que finaliza o contrato de alugueiro sen máis horizonte que as rúas da cidade, posto que o mercado só oferta vivendas impagables cos seus ingresos.

Mentres cunha man prenden as luces, coa outra pechan servizos como a Oficina de Inmigración ou a Casa da Xuventude. Por non falar da insuficiencia de persoal nos servizos sociais que conleva atrasos en axudas tan perentorias para moitas persoas como a RISGA.

Cansa padecer un goberno que destina tantos recursos en agochar a miserenta realidade na que malviven moitas veciñas. Alporiza celebración da irresponsabilidade que supón o consumo enerxético irresponsable de millieros de LEDs.

Malia esta fartura seguiremos a argallar resistencias, a crear lazos coas que poder pular por unhas vidas que merezan a ledicia de seren vividas para todas.

Novembro 2017

ODS-Coia e GAS