Categoría: opinion

Mitos y Reflexiones sobre la Ocupación (sin K )

Hogar es un espacio donde ser persona, donde vivir con calidad de vida, con dignidad.

El número de desahucios según un informe publicado por el Consejo General del Poder Judicial (CGPJ), en España el pasado año se practicaron un total de 45.459 desahucios un descenso despues de tres años seguidos por encima de los. 60 mil personas ,una tregua debido a procedimientos que estan paralizados en los juzgados debidos a las sentencias del TJEU sobre Clausaulas abusivas e intereses de demora ,pero por otra parte asistimos a un alza delos desahucios de Alqiler que suben un 2.2% .. La la cifra de desahucios sigue siendo muy alta y es significativamente alta los desalojos por impago del Alquiler debido a dos causas fundamentales el primero es alto indice de temporalidad en el trabajo ,precariedad ,pobreza y ausencia de recursos ; las ayudas de las Administraciones cuando llegan o se accede a ellas no cubren el acceso a una vivienda en alquiler cuyo precio se ha incrementado un 8,8% durante el primer trimestre de 2017, dejando el coste por metro cuadrado en 8,9 euros mensuales, según el informe de evolución de los precios del alquiler recientemente publicado. Esta falta de perspectivas, este vivir en la icentidunbre con tanta gente sin vivienda digna, o en infravivienda configura una salida de la crisis donde falta de derechos y precariedad se dan la mano

Crece la economía, cae el desempleo,pero siguen ahí muchos de los indicadores que confirman que la recuperación no es cosa de todos. Que a muchísimas familias les cuesta resistir y ni siquiera pueden afrontar lo básico, como mantener su vivienda.

Al lado de este panorama se levanta un fantasma en forma de de Viviendas Vacías o deshabitadas , incluso «Urb.fantasmas» , las llamadas cicatrices del pinchazo de la burbuja inmovilizaría . “Es llamativo que la mayoria de estas Viviendas Vacías son de Primera construcion“. Esto implica que el 21,2% de la vivienda nueva se ha quedado parada y se ha convertido en stock.

Ademas hay que destacar el que España posee un raquítico parque de VPO .

image-4

¿La ocupación Solución o Problema? :

 La ocupación no es un fenómeno nuevo. Es preciso distinguir, siguiendo los distintos estudios sobre la ocupacion entre ellos el informe del Institut Cerdà, entre ocupación (con C) y okupación (con K). Son fenómenos distintos aunque en cierto imaginario político se mezclan y hacen muy difícil una valoración serena del fenómeno de la ocupación-C.
Las okupaciones (con K) surgen en España con la okupación de la calle Amparo en 1985. A partir de ese momento se empieza a escuchar el término “movimiento okupa”. Este no es el tema del presente artículo. Estas okupaciones tienen un marcado carácter político. Aunque se lleven a cabo en un contexto de carestía de la vivienda, de vivienda vacía, de enormes problemas para los jóvenes para acceder a una vivienda digna, digamos que la okupación con K es una acción política sobre todo para habilitar espacios para proyectos autogestionarios (CSOA), con una orientación anticapitalista y contracultural.
En la Ocupación con C ,se estima que existen más de 87.500 familias ocupando viviendas en España… cifra equivalente a 262.500 personas La PAH declara unas 2500 personas realojadas y sobre unos cerca de 50 Bloques de Viviendas ,de diferentes tipos ,en cualquier caso se trata de una cifra muy pequeña y “significativa” respecto a las cifras de ocupacion C ,que hemos dado

El fenómeno de la ocupación se ha visto facilitado por la existencia de un vasto parque de viviendas vacías ,deshabitadas o con cierto grado de abandono Esto a actuado como un fuerte imán para la ocupacion ilegal . 
 
Podríamos pues ,definir la ocupación con “C” como como un fenómeno impulsado por el aumento de los desahucios,la falta de alternativa habitacional ,la existencia de un modelo de ciudad que provoca la exclusión social vulnerando sistemáticamente el derecho a la vivienda ,guarda relacion con la incapacidad de un numeroso sector social para asegurarse una vivienda de alquiler a los precios del mercado actual debido a los altos precios del mercado de alquiler . Este fenómeno está motivado por factores estructurales como es la ausencia de políticas de vivienda pública que respondan a las necesidades habitacionales, problema que se ve agravado por los desahucios que se producen en el contexto actual. Existen, además, circunstancias que actúan como acicates para dar el paso a la ocupación, como es la existencia de menores en la familia y el miedo a la separación de los niños de sus progenitores y la ausencia de redes familiares próximas.

Ademas no debemos obviar que la Ocupacion Ilegalha transcencendidoa sectores que no se englobarían dentro de las victimas de los desahucios . La proliferación de mafias es atraído por dos hechos , un gran número de Viviendas ,pisos ,solares vacios o deshabitadas y la existencia de un “mercado de la necesidad” es decir familias y personas necesitadas de vivienda . Aunque es difícil de cuantificar, no hay que olvidar el creciente peso de estas mafias que se encargan de ocupar viviendas o inmuebles enteros para luego re-alquilarlos . Son organizaciones que cobran entre 300 y 500 euros a familias muy necesitadas y sin techo, para entrar en un piso vacío y ocuparlo ilegalmente. Estas personas, obviamente, viven bajo la amenaza de la violencia.Nos consta  que se trata en la  mayoria de las  ocasiónes de personas o familias que caen vítimas de un  mercado ilegal del  Alquiler ,por  un precio  menor del  actual coste  de mercado les abren unha casa . Cuando nos referimos a Mafias estamos de un fenómeno difícil de cuantificar La mayoria de los casos se trata de simples grupos con diferentes grados de organización que se dedican a conseguir viviendas y facilitar la apertura de las mismas (ver nota )

La ocupacion es ante todo una necesidad y en no pocas ocasiones una forma de poner sobre el tapete la “urgencia habitacional ” y el incumplimiento de la función social de la viviendaEs el rostro de la precariedad, del empobrecimiento»(José María Manjavacas ) Son familias para las que es absolutamente inviable acceder a una vivienda en el mercado de venta o alquiler», dice este autor ,para definir a estas personas que sufren «crisis habitacional severa» y que «han optado por una acción que puede ser tipificada como delito. Imagínense qué les ha empujado a hacerlo», cuando ademas asistimos a un aumento de las denuncias por “delitos de usurpacion “ y a una campaña que basándose en ciertas actitudes deplorables pretenden condenar todo un movimiento que su origen está en la falta de alternativa habitacional
 
Máfias :Los. que se dedican a hacer e valerse de la desgracia agena y del cada vez mais numeroso grupo de gente necesitada de vivienda con urgencia .No todos estos grupos a los que nos referimos tienen un alto grado de organización como para denominarlos Mafia ,aunque que sús practicas y motivacións sexan deplorables ……………….
Mención aparte merece la OBRA SOCIAL PAHuna campaña que persigue la reapropiación ciudadana de aquellas viviendas vacías en manos de entidades financieras fruto de ejecuciones hipotecarias. Recuperar la función social de una vivienda vacía y para garantizar que la familia no quede en la calle.Como hemos visto la importancia de la Obra Social debe ser evaluada mas en terminos politicos que cuantitativos

Tras un desalojo una ocupacion»? Es una consigna mas o menos afortunada siempre y cuando se tenga en cuenta que el objetivo es conseguir el acceso a la vivienda de manera equitativa, esto es, que garantice la protección de los sectores vulnerables pero que, al mismo tiempo, eduque en los valores de igualdad, solidaridad y reciprocidad. Además quienes la corean o la promueven con demasiada ligereza, se olvidan a veces algo muy importante: las personas que se ven obligadas a ocupar una vivienda son las primeras perjudicadas, y que las situaciones de ocupación generan a menudo conflictos que afectan a otras personas y así mismas y se producen situaciones que como veremos ,hacen que la vivienda “ocupada-C” se aparte de lo que consideramos un hogar .
En algunos círculos de activistas hay visiones de la ocupación con C que tienden a idealizarla. Para nosotras la acción de Ocupar-C deberia ser, si es que hay condiciones para ella , en primer lugar fruto de una accion colectiva y con el horizonte de ser algo provisional con el objetivo de forzar la negociación con las entidades Bancarias o Grandes Propietarios para lograr el alquiler social y se deberia siempre que sea posible se cumplan las obligaciones con la comunidad. Ya que la ocupación-C influye en el entorno, y puede generar conflictos, como pone de manifiesto el Instituto Cerdá, en cuyo informe podemos leer que “en no pocas ocasiones los vecinos que residen legalmente tienen que hacer frente al pago de los gastos totales (incluidos los ocasionados por los enganches ilegales de los ocupantes” .sucede también que “La ocupación supone costes adicionales para las administraciones públicas”. Por tanto hay que avanzar en la educación por la igualdad y promoviendo los valores de la solidaridad y la cultura de la reciprocidad, para garantizar algún día, un acceso en igualdad a los mismos derechos.
Enumeremos algunos problemas
1/. Ocupar  que conlleva consecuencias legales.“Se enfrentan a procesos judiciales que pueden acabar con multas cuantiosas y antecedentes penales. Y, evidentemente, se enfrentan a un desahucio inminente y un futuro más que incierto ” En algun estudio reciente nos revela los siguientes datos : El 55% de estos casos tienen un proceso judicial abierto por la ocupación de la vivienda y 6,6% tiene incluso ya fecha de lanzamiento. Ademas es una vía inestable y precaria  
2/ La ocupación ilegal ha trascendido de las personas en riesgo de pobreza y exclusión social y proliferan otros colectivos .Es decir aunque son mayoria las personas que ocupan en precario hay tambien otros colectivos que tambien Ocupan . Encontrar una vivienda vacía antigua ,inacabada o abandona,o que sea una casa deteriorada e insalubre y hasta cierto punto peligrosa son estas circunstancias sin duda las que las hacen mas accesibles a ocupar

1E2C6DB3-0147-4DE9-B6D5-BA14279009C7

No todos los que ocupan son los mas necesitados, no lo es y los que luchamos por los valores de igualdad ,de la solidaridad y reprocidad debemos ser firmes en la defensa de estos valores
 3/ Entre un 10 y un 35% de las “Ocupaciones-C” pueden calificarse de conflictivas  segun varios estudios Es posible que este ambiente de campaña contra la Ocupacion estean sesgados En cualquier caso ,si sabemos por nuestra esperiencia que estas situaciones existen y no se deben obviar .

4/ Salud y Ocupacion :La mayoria de los que Ocupan-C son familias sin recursos con hijos menores Se olvida la dificultad y el strees que sufren estas familias :Problemas de acceso a servicios públicos. Incremento del riesgo de exclusión social y que se señale a las personas ocupantes como fuente de problemas cuando en la inmensa mayoría no lo son .Un numero importante de Ocupaciones- C presentan condiciones de insalubridad y de habitabilidad lo que es muy importante cuando hay menores o personas enfermas en las casas . Todos los problemas que se acumulan en la vivienda ocupada son fuente de situaciones de estrés y ansiedad

5/ Bajas condiciones de habitabilidad . Las viviendas suelen estar en un lamentable o bajo nivel de habitabilidad ,son frecuentes los desperfectos por largos periodos de abandono y deshuso . La manipulación de instalaciones de gas y electricidad y genera un riesgo tanto para los nuevos inquilinos como a veces para el conjunto de los vecinos.  Se estima que entre el 40 y 60% de viviendas ocupadas realizan conexiones “ilegales” .  La luz habitualmente se “accede” a ella mediante los enganches ,aunque en determinados casos, se puede solicitar un nuevo contrato a la empresa eléctrica, que puede conseguirse si la vivienda estaba al corriente del pago.

6/ Debe preocuparnos la situación de agravio comparativo para el resto de personas vulnerables. Hay unos que Ocupan y otros que no :O no tienen el valor ,ni las habilidades, ..o esperan turno para acceder a Vivienda Social y ademas deberíamos preguntarnos si son todos los que ocupan los mas vulnerables ,los mas necesitados .¿Existe en éstos los valores de la reciprocidad ?
 7/ Deterioro de la convivencia en las comunidades de vecinos , Segun el Instituto Cerdá 9 de cada 10 municipios entrevistados relacionan un incremento de la ocupación ilegal con la proliferación de mafias. No es bueno negar que la vivienda Ocupada es fuente de conflictos ,de eso no hay duda.

8 /La ocupación con C es en algunos casos, los menos, una acción colectiva; en otros tiene un carácter individual y en ningún caso está al alcance de cualquiera Ya lo digimos No todos poseen el valor ,los recursos ,ni en todos los territorios del Estado existe el mismo apoyo (abogados,instituciones tradición solidaria …etc ) . El proceso de negociación con la BANCA o Grandes Inmobiliarias no es fácil. De ahí que los acuerdos para alcanzar alquileres sociales se alcancen muy lentamente. En cualquier caso la Ocupacion en Precario (Ocupacion con C) es una via de lucha con el fin de negociar una salida colectiva ,al tiempo que se pone en evidencia que existe un inmenso parque de la vivienda vacía  ¿Un desalojo una ocupación”? Pues como hemos visto se trata de algo tomado muy a la ligera. Se debe socializar la medida de recuperar/ocupar, lo que supone a veces esperar a que se creen vías de acción y de socialización colectiva. Se trata de elegir muy bien los objetivos; lo mas fácil es entrar. Lo difícil es construir un hogar. Mientras legalmente se trate de un piso ocupado difícilmente será un hogar.
AdolfoTelmo P
Notas
1José María Manjavacas, Familias realojadas en inmuebles propiedad de entidades financieras, Estudio de casos en la
ciudad de Córdoba, Córdoba: Universidad de Córdoba, marzo de 201
2 Véase la PLATAFORMA DE AFECTADOS POR LA HIPOTECA (2014), Libro verde de la PAH. Disponible e df
3 No todos dan por buena la expresión ocupacion ilegal: En el Manual de Okupacion leemos lo siguiente: «No reconocemos el derecho, la ley jurídica, como forma válida de regulación de las relaciones sociales; la ley del Estado está hecha para defender el status quo, es decir, la sociedad y el poder tal cual está y perseguir todo aquello que vaya contra éste. Si queremos cambiar la realidad no podemos tomar, por tanto, este marco como válido ni aceptable. Lo legítimo (lo socialmente aceptable) no se corresponde con lo legal (lo que el Estado reconoce). Al okupar asumimos que estamos realizando un acto que no se corresponde con lo que las leyes protegen, pero que es legítimo. Negamos la propiedad y negamos la legalidad entendiendo que éstos son los elementos que perpetúan el sistema de opresión vigente».
4. Ver: https://stopdesahuciostbm.wordpress.com/2017/06/29/vivenda-social-se-guetos-non-a-cidade-dual/
1 Véanse los trabajos de
–FAMILIAS REALOJADAS EN INMUEBLES PROPIEDAD DE ENTIDADES FINANCIERAS : José María Manjavacas Ruiz. Trabajo de campo: Leonor Fernández Cañuelo.
Colaboración en trabajo de campo: Irene Blázquez Molero.
3-4 _Instituto CERDÀ –

RISGA ,VIVENDA ,XITANOS E DESAFIUZAMENTOS

2700 familias viven en chabolas

A situación de crise económica, social e financeira que vive o Estado español e as medidas que se tomaron nos últimos anos como reacción á mesma, están a ter un impacto directo entre a comunidade xitana, pasando moitos xitanos e xitanas a situacións de pobreza, privación e sobreendeudamiento. A perda de poder adquisitivo está a afectar á garantía dos dereitos máis fundamentais, como a vivenda, a saúde, a educación, etc. e ao acceso a produtos básicos de primeira necesidade (alimentos, roupa, calefacción, electricidade, transporte…).

O endebedamento provoca á súa vez situacións aínda máis difíciles como a imposición de multas ou os desafiuzamentos.

As axudas sociais como as rendas básicas convertéronse nalgunhas comunidades autónomas na única fonte de ingresos para un número moi alto de familias xitanas.

A venda ambulante baixou considerablemente d bido á redución do consumo que está a vivir o país. No caso da recollida de residuos sólidos, endurecéronse enormemente as condicións legais para as persoas que exercen esta actividade, tendo cada vez máis controis de tipo administrativo e por parte dos corpos e forzas de seguridade. Tamén hai unha nova competencia de persoas non xitanas que se empezan a dedicar a este tipo de actividade,

Atopámonos con situacións onde varias familias dependen economicamente dunha pensión mínima ou non contributiva, polo que as necesidades trasládanse a todos os que conviven no domicilio. Danse casos de fogares de ata 10 membros que están a vivir con ingresos por axudas que non superan os 300.

Moitas familias xitanas están a verse forzadas a decidir entre o pago de aluguer ou a hipoteca, o pago das subministracións da vivenda ou cubrir as necesidades básicas como alimentación e hixiene. Este feito resulta fonte de conflitos internos e relacionales. Os efectos da incerteza e a angustia nas persoas e as familias son evidentes e moi visibles ás veces no aspecto persoal: menor hixiene, desaliño, deixamento persoal… o que produce un efecto nocivo na autoestima, a motivación e o estado de ánimo.

Moitas familias están a facer uso mesmo de forma frecuente doutras redes de solidariedade, como os Bancos de Alimentos, as bolsas de préstamo de libros dos centros educativos e asociacións de pais e nais

As medidas de austeridade fan que moitas familias xitanas véxanse atrapadas nun círculo complexo de interaccións entre barreiras no acceso á saúde, emprego, educación e vivenda, que produce finalmente unha maior exclusión social, o que supón un retroceso social grave respecto da situación de hai uns anos desta comunidade.

Os DESAFIUZADOS

Nunha situacion habitual atopámonos que os desafiuzamentos se realizan de familia en familia ,coa poblacion Xitana ,simplemente arrasan co asentamento e teñen que marchar sen que as promesas de construcion de Vivendas de VPO ou non se fan ,que é o habitual ou eles simplemente quedan excluídos e trasládense a outro asentamentos o vense obrigados a ocupacion o caen vitimas de máfias e extorsión .

A falla de medidas efectivas contra os  desafiuzamentos afectaron a moitas familias xitanas, levándoas a situacións de hacinamiento e a recorrer á axuda da familia extensa

En España está a verse gravemente danado o sistema de Inclusión social e os valores do estado do Benestar , o cal supón un amplo retroceso social para os xitanos e xitanas; isto pode ter un impacto que se debe valorar con amplitude de miras, xa que devolver á exclusión social e a depender das axudas sociais a un sector da comunidade xitana ten un custo económico e social moito maior que o que se pode aforrar aprobando medidas urxentes de austeridade a curto prazo. Desmantelar un modelo social é fácil, pero reconstruílo de novo é moito máis difícil.

Medidas de protección social

En relación ás rendas básicas e prestacións sociais, é evidente a diminución orzamentaria xeral das axudas nos distintos municipios e comunidades autónomas.

A Xunta de Galicia impón agora para cobrar a Risga o residir nun piso ou unha casa coas condicións mínimas de habitabilidade

Algo inaudito e ruin , xamais preocupáronse de Velar pola transparencia do mercado inmobiliario para asegurar a protección dous usuarios e inquilinos

Non fixeron nada para :

Combater ou aluguer de infravivenda ou aluguer en condicións de insalubridade

• Perseguir a sobreocupación

É mais non tiveron a máis mínima intención de intervir no mercado inmobiliario :cada mais xente vese abocada en vivir en Infravivenda ou Vivendas inadecuadas ,con bicheira de todo tipo ,humidades etc

A demora na resolución das axudas sociais pode chegar mesmo aos 6 meses, e a media de demora no cobro da axuda concedida é de 3 meses.

1º Entendemos que a actual RISGA non é nin tan sequera un bo punto de partida Non se entende como un dereito para garantir senón algo que despues de sortear centos de papelorios quiza concédaseche e sempre de forma provisional e hipercodicionada

2º A cobertura dá RISGA é de 4,08 persoas por cada mil habitantes. en Euskadi chega a 34 de cada mil. Non é que alí haxa máis pobreza, senón que dáse cobertura a máis persoas que en Galicia, onde non se chega a todos ou que necesitan e ISO e un problema

3º O número de axudas que se poden percibir por fogar tamén se reduciu en moitas rexións, sobre todo se se comparten lazos familiares entre as persoas que residen nun mesmo fogar, quedándose reducida nunha axuda por fogar independentemente do número de persoas que habiten nel.

4º Nalgúns casos ademais as axudas sociais non están a actuar como incentivadoras do emprego, é dicir, existe un conflito entre ingresos. Penalízase que unha persoa que está a cobrar as rendas compatibilice leste cobro cos rendementos dun traballo aínda cando devanditos rendementos sexan insuficientes para o mantemento da familia: suspéndeselles a axuda ou se desconta o ingreso, o cal desincentiva o acceso ao emprego. Coñecemos casos de retirada da RISGA por unhas horas de traballo

5ª Se xa é penoso os terribles recortes nas axudas á dependencia e paralizáronse novas concesións ou se reduciu notablemente o número das que se conceden, cun gran endurecemento dos requisitos, e un notable recorte nas contías das axudas. Nas familias Xitanas debido a problemas de acceso ,culturais e compresión lectora , fai que moitas familias xitanas con persoas dependentes ao seu cargo, e as propias persoas maiores ou con discapacidades, estean en situacións de moita precariedade.

Hai contradicións nas condicións das a dás que fan que no canto de favorecerse a procura activa de emprego estéase desanimando ás persoas para buscar traballo (por medo a perder as axudas

VIVENDA

Como consecuencia dos desafiuzamentos ou abandonos das vivendas recórrese á solidariedade familiar, o que provoca graves situacións de hacinamiento

A isto engádese a enorme dificultade para atopar vivenda no mercado libre, dado o elevado prezo de aluguer, requisitos obrigatorios como os avais e factores como a discriminación contra os xitanos e xitanas, que tamén entran en xogo.

As familias Xitanas que acceden ás VPO en réxime de compra ou aluguer pero no momento de ocupar as vivendas non teñen recursos para pagar o aluguer, e por tanto teñen que renunciar á adxudicación ou recorren á Ocupacion

Ás veces son obxecto de Máfias ou extorsións

Non é infrecuente o ter que recorrer a enganches” co risco de seguridade que iso comporta e as elevadas multas que poden chegar ata os 3.500€.

Outras opcións son o traslado a outras vivendas máis precarias (infravivendas) e mesmo ao chabolismo, a ocupar vivenda abandonada ou baleira sen subministracións básicas ou con subministracións básicas conectadas de forma ilegal, ou a vivendas compartidas (vivendas dormitorio).

Menores

Nalgúns casos de especial gravidade, as familias con nenos que residen en infravivenda teñen medo de acudir aos servizos sociais polo risco perder a custodia dos fillos.

CONCLUSIÓNS

Deshaucios, fogares hacinados, a volta á infravivenda

AS MULLERES SEN FOGAR

O sinhogarismo estudouse, explicado, comprendido e intervido desde unha visión androcéntrica, que invisibiliza a especificidade das estratexias de vivenda das mulleres e, por tanto, as súas experiencias subxectivas. Por iso, é fundamental analizar a exclusión social tendo en conta a perspectiva de xénero.

Se lle preguntase a alguén que fixese un retrato robot dunha persoa sen fogar seguramente a describiría da seguinte maneira: é un home, de entre 45 e 60 anos, dorme nun caixeiro ou nunha beirarrúa, non ten familia, consome alcol e esmoleira

O concepto de «sen fogar» asóciase a estar á rúa ou a durmir en albergues, espazos dos que se adoitan sacar as estatísticas e nos que as mulleres son unha minoría xa que se atopan noutras manifestacións do sinhogarismo máis difíciles de detectar e de cuantificar: vivir nunha vivenda sen título legal, baixo ameaza de violencia machista, vivir nunha chabola, nunha vivenda insegura, por exemplo. Por ese motivo fálase de que o sinhogarismo encuberto é a situación de aloxamento máis frecuente entre as mulleres sen fogar.

Diciamos desde estas consentes paginas que o concepto de sen teito ,ao contrario do que se adoita manexar é mais amplo e é algo mais que vivir na rúa

As mulleres, simplemente polo feito de ser mulleres, tentan sortear de calquera xeito o ter que durmir na rúa: “Non es unha persoa na rúa, es unha muller na rúa”. En xeral as mulleres optan por outras alternativas: dormen en casas de familiares ou amizades, manteñen mesmo relacións de parella insatisfactorias, intercambian compañía ou coidado a cambio de aloxamento (traballadoras domésticas que traballan internas).

Se cuantificamos o número de mulleres que viven nunha vivenda insegura (baixo ameaza de desafiuzamento, en réxime de tenencia inseguro –acollida por familiares/amizades, subarrendamiento, ocupación ilegal-) ou baixo ameaza de violencia machista por parte da súa parella ou familia, é moito maior que o dos homes.

Un recente estudo do Instituto da Muller vasco vén corroborar isto .    No País Vasco ao redor de 500 mulleres estanse sen teito ou sen vivenda (en recursos específicos para persoas sen fogar) pero algo máis de 120.000 mulleres atópanse sen fogar (vivenda insegura ou inadecuada).

As mulleres tentan sortear  de calquera xeito o ter que durmir na rúa ou en albergues porque son espazos moi violentos nos que se multiplica o risco de sufrir algún tipo de agresión sexual ou de violencia machista en xeral. Antes de chegar a esta situación as mulleres optan por outras alternativas: dormen en casas de familiares ou amizades, manteñen mesmo relacións de parella insatisfactorias, intercambian compañía ou coidado a cambio de aloxamento (traballadoras domésticas que traballan internas), etc.

* Hai máis mulleres en situación de exclusión residencial pero son menos visibles que os homes polo seu menor presencia na rúa

* Fronte á opción da rúa ou o albergue, as mulleres optan por estratexias como durmir en casa de familiares ou intercambiar coidado por aloxamento

Una das conclusións do estudo, por tanto, é a invisibilidade das mulleres sen fogar, que optan na súa maioría por alternativas á rúa ou o albergue como poden ser durmir en casa de familiares ou amizades, manter relacións de parella insatisfactorias, ou intercambiar compañía ou coidado por aloxamento

FACTORES E EXCLUSION , FACTOR DE XENERO

A menor presenza das mulleres nas situacións máis graves de exclusión social débese a diferentes factores de contención moi relacionados coas atribucións de xénero:

  • Adaptación  á precariedade laboral: As mulleres souberon adaptarse ás peores condicións que lles ofreceu o mercado laboral
  • Prestacións, protección social, coidado: Benefícianse en maior medida de determinadas prestacións e teñen menos reparos á hora de solicitar axuda institucional. As mulleres teñen maior tendencia ao coidado e a solicitar axuda
  • Maior apoio familiar e social, pero con límites: As mulleres reciben máis axuda das súas redes familiares e sociais pero habitualmente con contrapartidas que poden coartar a súa autonomía.
  • A maternidade como capital social e económico: Existen recursos específicos para as nais en situación de exclusión social.

Medo á victimización: Case una de cada tres mulleres que dormen ou durmiron na rúa foron vítimas de agresións físicas e máis dunha de cada catro foron obxecto de agresións sexuais, unhas porcentaxes moito máis altas que no caso dos homes.

O estigma asociado ás mulleres sen teito é moito maior que o que sofren os homes. Vivimos nun sistema dominado polo patriarcado e o sinhogarismo, a pobreza e a exclusión social non ían ser alleos a iso. O sinhogarismo habitualmente estudouse, explicado, comprendido e intervido desde unha visión androcéntrica, que invisibiliza a especificidade das estratexias de vivenda das mulleres.

A.T

ASI SON ELES

Decir que la legislación española es estupenda cuando hay personas que se están quitando la vida por una ley injusta es absolutamente criminal.»»Les aseguro que no le he tirado un zapato porque quería explicar mi punto de vista. Es un criminal y deberían tratarle así, no es un experto».»Los representantes de los bancos han causado el problema».»Hay muchas formas de violencia y de desprecio, y a la gente con la que yo estoy cada día nos ha ofendido profundamente» ADA COLAU

O número de persoas sen fogar en España achégase a 23.000, segundo o INE O 45% foi por mor da perda de emprego e o 12% por desafiuzamento En España por cada 100.000 habitantes hai 71,3 persoas sen fogar En el Estado español, sólo el 1% de la vivienda pertenece al sector público, mientras que en Europa la media es del 24%.Asi son , asi é a cara dun desafiuzamento

LaPAH conseguiu unha lexitimidade sen parangón. Existen máis de 200 nodos distribuídos ao ancho do territorio As demandas da PAH calaron no imaxinario colectivo dunha gran parte da cidadanía O PP e C´ s quedáronse sós pero non débiles e con todo, as nosas propostas, Materializámolas en varias propostas de Lei Despois da ILP Madrid que conseguiu un amplo apoio pero non pasou as pesadas portas da Asemblea Madrileña Agora necesitamos que a a # LeyViviendaPAH consiga un respaldo social e un coñecemento mediático que lembre á nosa primeira ILP

A ninguén se lle escapa que estamos nun ciclo de protesta social moi baixa Necesitamos de Todas , busquemos ás que faltan ninguén sobra

Empuxemos todas

CAMBIEMOS O MURO ,CAMBIA O MUNDO # EstaEsMiLey

Os Movementos Sociais son, somos, esa pedra no zapato do sistema. Ou máis ben habería que dicir arenilla, dada a cantidade deles que somos.

Xurdimos pola inquietude de persoas que observan as inxustizas e a falta de atención das Administracións cara aos cidadáns, ou polos abusos dos grandes poderes económicos e financeiros, que acrecentan a desigualdade e a pobreza.

En España, un país moi solidario cando fas un programa para recadar fondos, ou nun peditorio popular, pero menos cando se trata de auxilio directo ou loita activa polos dereitos.

Xuntos podemos conseguir moitas cousas que non se conseguen por separado.De non ser así a crise material e social seguirá facéndose cada vez máis profunda e o efecto rebote da ilusión frustrada pode ter consecuencias perigosas e acrecentar as dinámicas patriarcais e o racismo. Non estamos a falar de política-ficción. Xa o temos diante.

A PAH conseguiu grandes cousas grazas á unión de xentes dispares, que se revelan cada día contra os usos e abusos que se converteron en costumes . !E o que queda por facer!

Este vídeo é unha homenaxe a todos os que se unen, co afán de cambiar aquilo que lles vén imposto e, á vez, un empujoncito a que entredes a formar parte dos distintos Movementos Sociais.

Voces unidas, Voces Valentes dan o seu apoio e fan súa a Lei dicindo # EstaEsMiLey.

É a hora de implicarnos e ser parte deste incrible paso na historia da loita social polos dereitos humanos, pois hai vidas en xogo.

Gravade o voso apoio, compartide os vídeos nas vosas redes sociais, coa etiqueta # EstaEsMiLey e unirvos á Lei de Vivenda Unha Lei de todas!