Categoría: opinion

PP ePSOE negáronse reiteradamente a aprobar cambios na lei hipotecaria

Os dous grupos maioritarios do Congreso, PP e PSOE, tiveron durante estes últimos anos máis dunha oportunidade para impulsar a reforma do sistema hipotecario e abrir unha porta á esperanza sobre a dación en pago. Pero non o fixeron. É máis, mentres miles de desafiuzamentos eran executados ou estaban en marcha, varias plataformas cidadás presentaban no Congreso Iniciativas Lexislativas Populares (ILP) para que os políticos tomasen conciencia do drama. Ningunha destas ILP chegou a ser debatida nun pleno.

Un dos primeiros rexeitamentos a calquera modificación na lei produciuse en febreiro de 2011, durante o último ano de mandato de Zapatero. Protagonizárona o PP e o PSOE, que non apoiaron unha proposta de ERC, EU e ICV a pesar de que o drama xa era palpable.

A seguinte negativa chegou en xuño dese mesmo ano cando o pleno do Congreso debatía unha proposición de lei presentada polo BNG na que volvía pedirse que a lei contemplase a dación en pago en caso de insolvencia ante unha hipoteca. A proposta só foi apoiada pola Esquerda Plural. O PSOE, que seguía gobernando con grandes dificultades, voto en contra mentres o PP e os demais grupos abstíñanse. Os socialistas xustificaron o seu rexeitamento en que o Congreso acababa de aprobar a finais de abril a creación dunha subcomisión para analizar precisamente a posibilidade de reformar o sistema hipotecario español. A subcomisión segue aberta pero sen actividade desde setembro.

En marzo de 2012, gobernando xa o PP, o partido de Rajoy rexeitou tamén unha moción presentada por Esquerda Plural na que se pedía a dación en pago con carácter retroactivo e medidas urxentes para os desafiuzamentos en marcha. «Non podemos continuar así, non pode ser que as familias se vexan perseguidas», clamou entón o deputado de ICV-EUiA Joan Coscubiela. O PP votou en contra e o PSOE, a pesar de estar de acordo coa gravidade do momento, abstívose alegando que había que impulsar primeiro un proxecto de lei de insolvencia persoal, establecer unha moratoria e promover o aluguer de vivendas baratas.

Pouco despois de rexeitar esta iniciativa, o Goberno de Rajoy deu un tímido paso ao aprobar por decreto un «código de boas prácticas para os bancos» aos que «convidaba» a aceptar a dación en pago no caso de que se tratase de familias con todos os seus membros en paro ou en situación comprobada de pobreza. Ao ter carácter voluntario, poucas entidades sumáronse a este código mentres a sangría de desafiuzamentos continuaba.

Nestes dous últimos anos ?o último de Goberno de Zapatero e o primeiro de Rajoy?, polo menos tres plataformas cidadás tamén presentaron no Congreso Iniciativas Lexislativas Populares (ILP) sobre a dación en pago. Con todo, ningunha delas conseguiu chegar ao pleno. Algunhas ?poucas? destas iniciativas adoitan ser admitidas pola Mesa pero para que poidan ser debatidas polos grupos parlamentarios deben estar apoiadas polo menos por 500.000 firmas que á súa vez deben de ser verificadas pola Xunta Electoral Central.

Con todo, en toda a historia da democracia, que as súas señorías lembren, só logrou este obxectivo unha ILP, a lei de Televisión sen Fronteiras «debatida o pasado mes de setembro·» para que as cadeas de televisión autonómicas póidanse ver noutras comunidades limítrofes coa mesma lingua. Deu igual porque foi tombada por PP e UPyD.

As caixas coas firmas destas iniciativas populares, conseguidas con tanto esforzo, son enviadas a un almacén do Congreso situado nos arredores de Madrid onde dormen o soño dos xustos. O volume de espazo que ocupan é tal que a Mesa da Cámara estuda a esixencia de que se presenten nun futuro en soporte electrónico.

Unha dos colectivos máis activos contra os desafiuzamentos, a Plataforma de Afectados pola Hipoteca (PAH), loita desde a anterior lexislatura para que o Congreso asuma a súa iniciativa popular. Tentouno durante o verán de 2011. Pero o feito de que con anterioridade presentáronse outras iniciativas populares moi parecidas, unha por parte dun colectivo verde-ecopacifista e outra da Asociación de Usuarios de Bancos, Caixas e Seguros (Adicae), fixo paralizar a súa proposta xa que o Regulamento impide tramitar na mesma lexislatura dúas IPL similares e sempre ten prioridade a que se presentou primeiro.

Despois de moitos tiras e afrouxas, os ecopacifistas retiraron finalmente a súa o que propiciou o desbloqueo da do PAH. Pero Adicae ?que no seu día estaba dentro da PAH? negouse a iso o que provocou que lles acusasen de boicot. A plataforma, con todo, volveu á carga e leva meses recollendo firmas para evitar máis desafiuzamentos. Mesmo conseguiu que a Mesa do Congreso amplíe o prazo da súa presentación ao 25 de xaneiro de 2013.

Pero os acontecementos, desgraciadamente, precipitáronse e o suicidio en Barakaldo dunha muller que ía ser desposuída da súa vivenda levou ao Goberno para anunciar medidas de urxencia, xunto co PSOE, partido ao que lle lastran os anos nos que gobernou podendo impulsar os cambios na lei hipotecaria e non o fixo. Agora todo son présas.

Comunicado da PAHVigoTUI : Os Pisos de Rosalia Castro e Vivenda Social.

 Comunicado de Prensa enviado o 09/02/2016 

   

 
A PAHVigoTui ante as declaracións da conselleira de Infraestructuras e Vivenda, E. Vázquez «que  enviou unha carta a alcalde de Vigo, Abel Cabaleiro», na que solicita que o Concello destine as 15 vivendas da súa propiedade no edificio 12-14 de cálea República Arxentina «a alugueres sociais en lugar de proceder á súa venda»

Queremos puntualizar o seguinte:

Primeiro Desde fai tempo que a PAHVIGOTUI vén demandando e no seu   dia a PAH opúxose a que as vivendas de República Arxentina destináranse á venda para recaudar fondos para a cidade da cultura. Xa que esas Vivendas deixaban de de ter a súa función social para converterse en obxectos especulativos .Hai que recordar que eran Vivendas Propiedade do Concello de Vigo 
Segundo foron as Organizacións Sociais e a PAHVigoTui quen primeiro reclamou esas vivendas de Republica Arxentina .Parécenos ben que a Xunta apoie isto ,pero é inadmisible que quen mais poder ten para chegar a acordos importantes e de calado coa SAREB e BANCA ,non dispoña de vivendas na nosa cidade 
Foi a movilización da PAHVigoTui e outras Organizacións sociais quen atopou vivendas para os últimos casos que viviu esta cidade fai poucas semanas como demostramos nos casos que se fixo eco a prensa 
Terceiro Os desafiuzamentos seguen sendo un goteo constante en España e en  Galicia . Así o corrobora o informe estatístico publicado polo Consello Xeral do Poder Xudicial (CGPJ), que revela o número de lanzamentos practicados no segundo trimestre de 2015. Entre abril e xuño deste ano, producíronse 18.739 desafiuzamentos ,e aumento imparable dos dos despexos por impago do Aluguer ; o que nos fala por unha banda das terribles consecuencias dunha crise económica e dunhas politicas do Partido Popular que han empobrecido a grandes capas da poboación e, doutra banda  que as «famosas e tan difundidas «axudas da Xunta» apenas chegan , como evidencian os casos que a propia conselleira nomea 
E todo isto no medio dunha situacion onde hai 13.504 vivendas de protección oficial baleiras. Unha situación paradoxal ,e inmoral que fai que o estado español sexa o país de Europa con máis vivendas baleiras, 13.7% do parque total 3 millóns e medio de pisos e cun parque social de vivendas claramente insuficiente menos dun 2% da vivenda existente .Uns 174.000 fogares galegos atópanse en exclusión social. Son ao redor de medio millón de persoas as que no país sufrirían situacións que lle impiden satisfacer necesidades básicas de traballo, vivenda, educación ou acceso á sanidade e, xa que logo, a súa participación plena na sociedade. Supoñen o 18% da poboación

Cuarto Xa abonda que as Administracións tanto Local como da Xunta empreguen a dor das Victimas dos desafiuzamentos e despexos  para as súas pelexas políticas. Xa abonda ! .Esixímoslles ,a PAHVIGOTUI esixe que se cumpra o dereito efectivo á vivenda 

Esixencias minimas : 

1)Paralización inmediata dos desafiuzamentos   

2) Creacion dun parque publico da Vivenda través da movilización de pisos baleiros en mans de entidades financeiras e filiales inmobiliarias, fondos voitre, entidades de xestión de activos (incluídos os procedentes da reestructuración bancarias e entidades inmobiliarias). E medidas de axuda para quen teña unha segunda vivenda póñaa no mercado do Aluguer 

3) Garantir os suministros basicos ,mediante medidas que superen as restriciones que supoñen as medidas de esmola da Xunta de Galicia 

Propostas 


Primeiro.- Manifestar o compromiso de emprender medidas municipais en base á legalidad e competencias existentes e aos efectos que sinala esta moción, co obxectivo de garantir o dereito á vivenda da poboación e facer fronte á urxencia habitacional.


Segundo.- Elaborar e aprobar un Plan Municipal de Vivenda, á vez que se demande cambios lexislativos na formulación existente, que contempla a actual lei LEI 8/2012 e regular debidamente mediante cambios legislativos os art 51,52 e 53 que permitan conseguir o que o Artigo 52 denomina Parque público de vivendas do Instituto Galego da Vivenda e Chan e que con vontade Politica deixe de ser algo sen apenas contido efectivo 


Terceiro.- Elaborar e aprobar Programas de Inspección co fin de detectar, comprobar e rexistrar os inmuebles que se atopan en situación de permanente desocupación, comezando polos que son propiedade de entidades financeiras e outras grandes empresas. Esta tarefa pódese facer a través do cruzamiento de datos en disposición da administración e o otorgamiento de audiencia ao interesado, ou ben realizando unha inspección física desde a administración




Fdo 


CARLOTA P CONDE 

VOCIERA DÁ PAHVIGOTUI 

PAH Barcelona amb «Titeres desde Abajo» 

Se hace saber:

Desde PAH Barcelona condenamos la violencia ejercida al ahorcar al guiñol juez y apuñalar al guiñol policía. De hecho, también estamos gravemente preocupadas porque el guiñol banquero se haya quedado sin habla tras los escraches recibidos las dos últimas funciones, y ante la lamentable persecución sufrida por el guiñol político (incluso cuando va a dar de comer a las gaviotas) sólo por haber aceptado (¡supuestamente!) varios trajecitos regalados por la tienda de disfraces…

En serio, lo que tiene delito es que la justicia pierda el tiempo en castigar a quien simplemente ejerce su derecho a la crítica y a la libre expresión, y no a los responsables por que diariamente se esté vulnerando el derecho a techo de tantas familias.

PAH Bcn con “Titeres desde Abajo” hoy y siempre.

#AbsoluciónTitiriteros

Origen: PAH Barcelona amb «Titeres desde Abajo» avui i sempre

La SAREB es nuestra y está en deuda con la ciudadanía

La Sareb o Banco Malo se creó en el 2012. 4 años más tarde, podemos decir que la Sareb ha sido uno de los mayores fracasos de la infinita lista de fracasos que lleva acumulada la política española en materia económica, de vivienda y dicho sea de paso, en general. Una infiita lista de fracasos políticos que pagamos las de siempre.

Y cuando decimos que #LaSAREBesNuestra no son palabras al aire, lo decimos con la absoluta convicción de que es así.
No es un lema fácil ni un espot publicitario, ni mucho menos un capricho. La Sareb es nuestra por muchos motivos.

El 95% de dinero de la Sareb viene de las arcas públicas. Es decir, es nuestro dinero el que ha pagado todas esas casas que la Sareb acumula vacías, es nuestro dinero el que ha pagado nuestras casas y aún así no podemos usarlas para vivir. Si, por todo esto La Sareb Es Nuestra, pero aún hay más.

IMG_0908-0
Nuestras manos han levantado esas viviendas, ha sido nuestro tiempo y nuestro trabajo, ni Jaime Echegoyen ni Belen Romana han derramado una gota de sudor. El valor de las viviendas tiene que ser el de su valor de uso, es decir, porque las viviendas son para vivir. Estamos cansadas de que nuestras vidas sean consideradas como un producto más del mercado. Y cuando parece que la historia no puede ser más absurda, se escribe una nueva página que nos parece sin lugar a dudas una nueva vergüenza y que implica de nuevo a la Sareb y a la política de este país.
Ahora la Sareb esta cediendo viviendas a algunos Ayuntamientos, esta noticia se vende como una gran victoria de estos Ayuntamientos y un gesto de humanidad de la Sareb. Pero nada está más lejos de la realidad. En las clausulas del convenio podemos ver como los Ayuntamientos toman compromisos que a nuestro entender son del todo inexplicables., como hacerse cargo del mantenimiento de las viviendas, de la seguridad para que estas no sean ocupadas, certificados de eficiencia energética y un largo etc…Entendemos que son gastos que tiene que cubrir la Sareb, que al fin y al cabo es la propietaria a pesar de que, repetimos una vez más, el 95% del dinero con el que se han pagado estas viviendas de la Sareb, es nuestro.


Aún así a la Sareb no le parece suficiente, además los Ayuntamientos van a pagar por esas viviendas un alquiler a la Sareb. El compromiso habla de 125 Euros mensuales por cada vivienda que la Sareb ha cedido. Todas pagamos esas hipotecas, ahora pagaremos el mantenimiento y un alquiler! y sin embargo la propiedad y el derecho de usarlas sigue en manos del Banco Malo, es inexplicable.



Se crea la Sareb con un 95% de dinero público para rescatar a la banca privada, la Sareb fracasa y no tiene capacidad para hacer circular y vender estas viviendas, por lo que ya todas las partes han asumido que la deuda contraída con las arcas públicas es y será impagable. Los Ayuntamientos ahora pagan con dinero público el alquiler de unas viviendas que ya han sido pagadas también con dinero público y no solo pagamos el alquiler, también el mantenimiento, así cuando la Sareb pueda volver a especular con ellas las tendrá en buen estado. Estamos hablando del rescate del rescate del rescate, o de la estafa de la estafa de la estafa. Increíble.

Desde la Obra Social de la Pah siempre hemos hablado del Alquiler Social, pues entendemos que las familias tienen que pagar un alquiler en función de sus ingresos. En este caso, entendemos que el dinero de las familias que puedan pagar un alquiler social para vivir en una de estas viviendas cedidas a los Ayuntamientos tiene que ser utilizado para que estos puedan avanzar en políticas públicas de vivienda, jamás para que ese dinero vuelva a la Sareb, y sirva para repartir beneficios entre los bancos rescatados ni pagar los multimillonarios sueldos de sus directivos, en forma de tomadura de pelo.


La Sareb tiene una deuda social con la ciudadanía y la Sareb tiene que pagar esa deuda social
, asumimos que el dinero de todas no será devuelto, pero al menos queremos las viviendas que se han pagado con él y que en la actualidad solo sirven para especular. Las viviendas de la Sareb son nuestras, las queremos todas y no debemos pagar de nuevo por ellas. La Sareb debe ceder las viviendas y hacerse cargo del mantenimiento, a no ser que ceda la propiedad y derechos de las mismas, claro. A los Ayuntamientos les toca ser valientes, afrontar el conflicto y recordar que la Sareb es nuestra y sus casas también.


Publicado por la PAH 

Tres familias a la calle en ocho dias :Desahucios en el Vigo de Caballero 

  
El gobierno vigués ha decidido reforzar el presupuesto destinado a ayudas sociales con una partida de 802.000 euros cuyo objetivo será evitar desahucios. Caballero la dio a conocer ayer presumiendo de que «nadie en Vigo será desahuciado de su vivienda mientras yo sea alcalde», precisando que la dotación económica se sumará al conocido cheque social, que destina a esta misma finalidad 1,8 millones de euros cada anualidad.
Desde el Instituto Gallego de Vivienda y Suelo (IGVS) se señala que la Junta no disponen en Vigo de viviendas sociales idóneas para esta familia. Los pocos pisos con los que cuenta son muy pequeños, insuficientes para tres personas. 

  
En primer lugar, se pide que haya un aplazamiento judicial para estos dos lanzamientos. No se trata de perjudicar a los dueños de los pisos sino de darles a los afectados un plazo razonable para que puedan gestionar las soluciones o paliativos que se puedan obtener, teniendo en cuenta que son familias en especial vulnerabilidad, se pide un pequeño margen de maniobra.
A las instituciones, se les pide que habiliten un protocolo urgente de actuación para estos casos. Que se acabe la incomunicación entre ellas y dejen de usar esta problemática como arma partidaria para desacreditarse mutuamente: Xunta y concello tienen que trabajar de forma conjunta para lograr una vía de urgencia que pueda proporcionar soluciones estables a familias sin alternativa habitacional, para asegurarse de que nadie en la ciudad se quedará sin un techo. 
En el caso de estos compañeros, ya que se les ha prometido de manera reitarada una solución EXIGIMOS que se cumpla el compromiso y que a AMBAS familias se les realoje, en un piso autonómico o municipal.
El sr. Alcalde de Vigo, Abel Caballero, ha declarado tanto de forma privada como pública que iba a solucionar ambos casos de desahucio y en ambos casos ha incumplido la palabra dada sin tener en cuenta que estas familias ya están sometidas a suficiente presión, como para crearles unas expectativas de solución a su problema, incluso publicandolo en prensa, para despues dejarlos en el olvido. No podemos consentir que este tipo de actuación se repita, ya que el sr. Caballero declara cada vez que tiene oportunidad que en nuestra ciudad NO hay desahucios porque él los soluciona. 
Necesitamos que se reconozca la realidad de esta situación, se encare y se afronte trabajando en las medidas necesarias para cambiar esta realidad y sin insistir en ocultar el problema o prometer soluciones que no existen y sólo aumentan el dolor y la confusión de los afectados. Pedimos que no se frivolice con un tema tan serio y que nadie se olvide que hablamos de personas que tendrán secuelas psicológicas perennes tras este proceso tan dramático mientras las instituciones les usan de excusa para culpabilizarse mutuamente, sin asumir responsabilidades más allá de las publicitarias.
  
Es inadmisible que se juege con el dolor y las espernzas de ests familias .Las Administraciones solo anuncian medidas de ayudas y conciertos con ABANCA y la SAREB que es «puro humo» Puro Teatro para quedar bien ante la opinion publica La raelidad es tozuda y nos muestra que el numero de Desahucios sigue aumentando y los casos de emergencia habitacional son un hecho frecuente  y casi siempre con problemas añadidos de sumistros basicos no atendidos 

BASTA YA 

XUNTA y CONCELLO MIENTEN

NI UN DESAHUCIO MAS  que no permitiremos que se siga jugando con nuestras vidas. No va a cambiar el pais, si no hay suministros de agua, luz y gas para todxs 

El techo es un derecho, no un privilegio