Categoría: opinion

A Crise da Vivenda ou a Vivenda en crise

España tería 7 millóns de pisos públicos se non vendese a maioría do seu parque social

O certo é que os esforzos nesta materia tanto da Administración central como dos gobernos Autonómicos nos últimos exercicios foron máis ben escasos, en gran parte debido aos recortes orzamentarios derivados da crise e que terminaron, por exemplo, coas subvencións aos compradores de VPO. No 2017 só recibiron cualificación definitiva 5.375 vivendas de protección oficial que quedaron así listas para a súa adxudicación, segundo datos do Ministerio de Fomento. Esta cifra está moi por baixo dos máis de 68.000 pisos que se licitaron baixo este réxime en 2008, antes de estalar a crisis

A banca ,depositaria dun nada desdeñable fondo de Vivenda vacía, apenas ten feito aportacións ao Fondo Social de Vivendas ( FSV) ao que as entidades financeiras entregaron 9.900 pisos, fronte aos 388.000 que teñen en «stock».

A VPO non é para nada ,actualmente unha solución ,é mais estamos a asistir a forte encarecemento deste tipo de vivenda .Por outra banda a VPO ofértase só ou a inmensa mayoria dela como opcion de compra e non de aluguer . A VPO é en ocasións mais cara que a do mercado Isto vai en contra da finalidade teórica da VPO .Máis do 96,6% dos pisos de protección, xa sexan de promoción pública ou privada, cédense en réxime de propiedade, e só o 3,3% destínanse ao aluguer. Iso, entre outras cousas, explica o baixísimo nivel de «aluguer social» que hai en España en comparación con outros países europeos. Actualmente, a construción de novas vivendas protexidas sitúase en mínimos históricos ver en : “desaparición da vivenda protexida” en España: é a principal conclusión do estudo

A falta de vivenda alcanzable e a ausencia de límites suficientes ao exercicio abusivo da liberdade de empresa e do dereito de propiedade privada impediron o exercicio xeneralizado do dereito constitucional a unha vivenda digna e adecuada. A crise e con ela a burbulla inmobiliaria trouxo varias cousas a primeira a perda das súas casas con case 750.000 execucións Hipotecarias nese período .Os Bancos fixeron de prestamistas para ser despois os caseiros.

A segunda foi o saqueo do patrimonio público e a especulación por parte dos novos donos da Vivenda en España os fondos voitre. O PP fixo posible a creación do respaldo legal a este espólio creando ás denominadas ‘ SOCIMI’. O pelotázo inmobiliario estaba servido. Asi se permitía aos poderosos que puidesen ter unha SOCIMI, promovendo un armazón opaco polo cal que apenas tributan

O terceiro agasallo da xestion da crise polas elites e o capital financeiro foi a desproporcionada e abusiva subida dos prezos do Aluguer .Pero a crise ademais contribuíu a   arrinconar o modelo de aluguer xa moi reducido entón. Agora, cando tanta xente foi desposuída da súa casa e outra non pode xa comprar unha, os alugueres volveron nun contexto de precariedade e altos prezos de mercado que fai moi dificil acceder a unha Vivenda Digna

Ademas a porcentaxe de vivenda en propiedade foise reducindo e a preferencia é cara Aluguer ,pero que este «mercado» ,esta opción , está maioritariamente en mans de Grandes Garfos de Vivenda e sobre todo dos Fondos Voitre, temos en definitiva un panorama de total desproteción dos inquilinos a mercé dunha realidade que lles aboca a ter un Caseiro implacable ,con sede en N.York ou Wall Street ou dun mercado onde non existe nada escrito ,nin contratos ,nin recibos,nin reglas É a indefensión das Inquilinas é a hora de unirse ,e de fixar as novas regras de xogo

Nós estamos niso .Nin ditadura do Banqueiro nin ditadura dos Caseiros

Dereitos ,Vivenda e Cidade

J.Palomera do Sindicato de Inquilinas

Non contamos ningunha novidade cando falamos de que os prezos dos alugueres subiron case un 40% en Madrid nos últimos catro anos e que algúns barrios están tendo subidas do 15% anual e que os requisitos esixidos para poder alugar un piso están fóra do alcance da maioría da poboación.

Dado que xa non se pode ocultar que estamos ante unha nova burbulla na vivenda, os medios de comunicación volven sacar noticias que alertan da imposibilidad dos mozos para independizarse e do aumento dos desahucios de aluguer. Aínda que se está volvendo poñer o foco sobre isto, a maioría dos casos trátase como un drama inexplicable, unha catástrofe natural inevitable que provoca o aumento do prezo dos alugueres sen que nada se poida facer para remedialo.

A Vivenda é un luxo ?

A Vivenda xa non está en mans de particulares que con gran esforzo invisten nunha vivenda extra e alúgana , isto é unha pequena minoria e que ademais soben os prezos do Aluguer impulsados ou por imitación do que fan os Grandes tenedores de Vivenda ou mayoritariamente os Fondos de Investimento que son os que realmente dictan os Prezos do mercado da Vivenda

Os propietarios e os Grandes tenedores de vivenda saben que en ausencia de política social ,eles dictaran as normas e os prezos .

É obvio que o negocio inmobiliario no noso país non está en mans de particulares , o truco consiste en facernos crer que o mercado inmobiliario está controlado por particulares, e que como llo han currado moito, pois non se poden poñer límites á súa actividade. Pero iso é un mito ,un mito que serve para xustificar a actividade especuladora de fondos voitre, SOCIMIs, bancos, inmobiliarias, constructoras.

Creouse as condicións para a «tormenta perfeita» que traerá mais destrución de dereitos A ausencia de traballo digno e a precariedad Salarial é o factor que sumado ao aumento do prezo do Aluguer da lugar o aumento dos desafiuzamentos por unha parte e por outra actúa de barreira infranqueable para acceder a unha vivenda,para unha boa parte da xente, especialmente dos xovenes .O soldo medio dos españois a pechadura de 2017 situouse en 2.020,14 euros o que fai inviable pagar Alqileres de 600 -900€ senón mais.

Unha de cada tres familias ingresa mensualmente menos de 1.100 euros netos, sumando os soldos de todos os membros, o que dá pé a un novo concepto, o do «fogar mileurista» O 40,8% dos fogares españois chega «xusto» a final de mes, un 12% non chega.

Urbanizar a Pobreza

Ademas os altos prezos do Alquler e a ditadura do os grandes caseros e Fondos se está deseñando un Cidade Dual onde se despraza a cara a a periferia aos sectores sociais que non alcanzan o alto nivel adquisitivo para vivir nos cascos urbanos . O Observatorio de Medio Ambiente Urbano (OMAU) xa advertiu do risco de que o centro da capital acabase convertido nun parque temático de bares e terrazas para turistas

As políticas que se puxeron en práctica durante a crise están acabando co esquema básico de xustiza e dunha certa distribución da riqueza e tambien realizouse unha terrible «exclusión espacial» onde se produce a apropiación de barrios enteiros polos Fondos Voitre o que trae a expulsión das inquilinas para transformar en barrios de ricos . Fronte á Vivenda entendida como negocio financeiro nós vemos a Vivenda como un dereito #AquiEstamos #NonNosVamos

Entre as causas que deron orixe a estes espazos, e a cidade dual atópase a transformación que sufriu o mercado laboral, que supuxo a desaparición da estabilidade no emprego e o consiguiente aumento da precariedade .Isto reflíctese na existencia de espazos urbanos identificados como o centro da segregación social .

O Barrio e a vivenda teñen un papel fundamental na saúde e no arraigamento das persoas .Os Barrios degradados non só sofren carencias físicas ,senón que elas son expresión e o resultado dun tecido social fragmentado e da concentracion de persoas mais precarias e desfavorecidas en só uns barrios aos que lles acompaña o desarraigamento e a descriminación por vivir en devanditos barrios

@A.T

Defendendo o fogar Defendendo a vivivienda

Guía para a solicitude de medidas cautelares ante o comité DESC de Nacións Unidas para casos de desahucio sen alternativa habitacional

Esta guía pretende servir de axuda para un uso adecuado das solicitudes de medidas cautelares ao Comité DESC sobre suspensión de desahucios sen alternativa habitacional. Desde o Grupo de Traballo da Coordinadora de Vivenda de Madrid sobre Medidas Cautelares vimos facendo seguimiento das solicitudes que coñecemos e contabilizamos polo menos 50 casos de suspensión vinculadas á PAH e ao movemento polo Dereito á Vivenda só entre xaneiro e novembro de 2018. A través da análise de caso, aprendemos numerosas leccións para utilizar as ferramentas que ofrece o sistema internacional de Dereitos Humanos no noso favor, servindo á vez para denunciar o caso concreto e para dar visibilidad e legitimar ao movemento, intentando ao mesmo tempo fuxir do mero asistencialismo e enfocar nosa práctica ao empoderamiento popular colectivo.

As comunicacións ao Comité DESC requiren moitas horas de estudo previo, xestión documental, revisión de datos, comunicacións con diversos actores (grupos de traballo, asembleas, abogads de oficio, servizos sociais, bancos, propietarios, mediadores, etc.), redacción de solicitudes, visitas a xulgados, etc. O protagonismo das persoas afectadas é esencial, así como a confianza entre estes e o movemento, pois en cada caso poñemos en xogo enormes recursos ?públicos? ? en términos de tempo e esforzo das persoas máis comrpometidas das asembleas ? que non sería xusto que se desperdiciaran por un mal uso ou por falta de informacións relevantes.

Nesta “Guía de Uso” poñemos por escrito as recomendaciones que consideramos máis útiles para ter éxito desde unha perspectiva ampla: non se trata tanto de parar moitos desahucios (o que en si mesmo é bo), senón de mobilizar mellor todas as enerxías sociais posibles a través de procesos de stop desahucios que xeren verdadeiros avances para todas. Fariamos moi mal si en lugar de mellorar os nosos métodos e ser máis eficaces, co uso destas ferramentas saturásemos o movemento de ?papeleo? e servizo asistencial sen apenas impacto real. Un caso ante instancias internacionais para protexer o Dereito Humano á Vivenda é unha oportunidade única para influír en sectores sociais diversos e provocar cambios maiores, o que nos permitirá suspender desahucios no futuro con maior facilidade, pero para iso é necesario un tratamento responsable, técnicamente rigoroso e en sinergia con toda a potencia do movemento.

https://afectadosporlahipoteca.com/wp-content/uploads/2018/12/DEFENDIENDO_EL_HOGAR.pdfDESCARGA A GUIA AQUI

Acceso a la Vivienda :Un muro infranqueable

El crecimiento económico no llega a las familias. España sigue teniendo una crisis de empleo; de cantidad y de calidad. Como en  otras salidas de crisis en España, los empleos temporales son los que crecen más, y  la tasa de temporalidad ha repuntado (25,7%, el más elevado desde 2008).
Seguimos sufriendo una perniciosa “cultura de la temporalidad”, basada en una
utilización fraudulenta de los contratos por parte de las empresas.

El 22,6 % de la población gallega está en riesgo de pobreza y/o exclusión social en el año 2017. Y a esto hay que sumar que existe  un debilitamiento de los  dispositivos de protección social, a su  eficacia e cada vez máis baja , teniendo encuenta los nuevos perfiles de  pobreza, especificamente la llamada  “pobreza laboral”,  es decir tener trabajo ya no tiene  el ser  garantía de inclusión social.  

Son ademas las mujeres las que mas sufren  lae exclusion Social  Galicia tiene unas 507.000 personas en riesgo de pobreza, de las cuales 287.000  (57 %) son mujeres 

El Acceso  a la Vivienda es cada día más difícil para importantes sectores de la población.
La PAH, el movimiento se ha transformado en institución, en  defensa del derecho a la vivienda Un fantasma recorre esta Europa de principios del tercer milenio:  el fantasma de la exclusión social y de su marca territorial, la  segregación social  Estamos configurando una sociedad dual y cada día más  desigual y también una ciudades más “duales “ De barrios  favorecidos y los marginales

Plataforma de Afectados por la Hipoteca (PAH) se ha convertido en toda una institución en la protección del derecho a la vivienda a base de parar desahucios. Pero desde hace unos años han aparecido Movimientos Sociales que con gran ímpetu e imaginación aportan nuevas reivindicaciones y propuestas al problema del acceso a la Vivienda en un  mundo cada vez mas desigual .No es ajeno a esto,  varios de los fenómenos que hemos comentado , como el aumento de los Desahucios por impago del Alquiler y la   emergencia del Precrariado, lo que señala  la consolidación de un grupo  social, cada vez mas numeroso  que a nivel global,  se caracteriza por una creciente precariedad laboral y una aplastante incertidumbre vital  Esta falta de perspectivas, este vivir a la intemperie y en la incertidumbre  configura una salida de la crisis donde la falta de derechos y precariedad se dan la mano  ¿ Si una familia gana 1000 € y paga 450-600€ de Alquiler mas agua ,luz ,transporte ,comunidad etc de que vive ,come o envía a sus hijos al colegio ? .Y estamos hablando de 1000€ .Un responsable de un portal inmobiliario nada sospechoso por otra parte de ser activista de la PAH o algo así ,declaraba  “  los contratos a los que se enfrenta este sector de la población suelen estar marcados por la temporalidad, de modo que los jóvenes apenas constituyen una demanda fuerte dentro del mercado de la compra por la precariedad de sus condiciones laborales y su escasa capacidad para ahorrar”

Según el INE el 9,4% de los hogares tenía retrasos en los pagos a la hora de abonar gastos relacionados con la vivienda principal (hipoteca o alquiler, recibos de gas, electricidad, comunidad, …).

Ya no es solo el drama que afecta a las miles de personas pendientes de un hilo para ser desahuciadas, es un problema mayor que afecta a amplias capas sociales : La creciente precariedad

Una de cada tres familias ingresa mensualmente menos de 1.100 euros netos… sumando los sueldos de todos los miembros, lo que da pie a un nuevo concepto, el del ‘hogar mileurista’ 

El 40,8% de los hogares españoles llega «justo» a final de mes, un 12% no llega

Es el desahucio del desahuciado : Gente que perdió la casa por no poder pagar la hipoteca vuelve a quedarse en la calle por desahucio de Alquiler porque no llega para pagar la mensualidad y para rizar el rizo muchas de estas personas, conservan una deuda con el banco que hace muy difícil que esta gente,  que estas familias puedan salir adelante

Otra cara de la exclusión residencial son las condiciones de los hogares, algo estrechamente relacionado con la pobreza energética. Según un estudio de la Asociación de Ciencias Ambientales en 2014:

• 5,1 millones de personas, el 11% de los hogares españoles se declaraba incapaz de mantener su vivienda a una temperatura adecuada en los meses fríos.
Nos encontramos cada dia con mas personas con graves problemas económicos y sociales y  con mas  Problemas de Salud Por una parte los derivados de las condiciones habitacional :Infravivienda ,humedades ,incluso situaciones de riesgo debido a conexiones “ilegales” ¿cuantas muertes mas ,se necesitan para que no se corte La Luz ,el gas a las personas o familias en riego de exclusion ? 
  •     Son personas con aumento del desarraigo social 
  •    Personas con Problemas psicológicos,..  
  •   Afectados con Problemas de estudios , de compresión lectora ,los que los hace mas vulnerables a lo que nosotras llámanos “Laberinto de la Exclusión “ Es tanto el papeleo a cubrir que son incapaces de acceder por si solos a buscar documentacion   Aqui deberiamos hablar que la Adm Local como Autonômica ,no se ponen de acuerdo, no existe una ventanilla unica para resolver los problemas que se presentan o cuando nos encontramos con situaciones inverosímiles “No le puedo dar ayuda por no estar empadronado y para estar empadronado tiene que tener Residencia» ,que era el motivo de la demanda de las personas 

Hay que resaltar que son las Mujeres las que sufren mas el problema de la pasividad de la Administración Local como Automica ,ademas muchas veces se sienten amenazadas cuando tienen menores a su cargo con quitarle la custodia de sus hijos .Donde más se ha cebado la crisis, según la ECAS, es el de las mujeres .


Vivenda Publica Vivenda Baleira

 Millóns de persoas residen en barrios marxinais e vivendas inadecuadas, unha cifra que aumenta pola crecente urbanización, o incremento demográfico e polos movementos migratorios Con frecuencia carecen de servizos básicos como os de abastecemento de auga, saneamento, subministración de electricidade e iluminación público. A miúdo, a delincuencia é endémica, e as mulleres e as nenas son as máis expostas a ese risco. O desemprego, o subempleo e o custo do transporte a lugares distantes de traballo agravan as dificultades

As desigualdades no espazo urbano 

Dise que “se hai algun elemento ou factor de entre todos os que compoñen a Situacion Social do Benestar que sintetice e de modo claro indi­que (sirva de indicador socioloxico) sobre cual é o nivel de Bens­tar Social ou de Malestar dunha familia, ese é, sen dúbida, o da vi­venda que habita, ou o das súas condicións de aloxamento”.

A infravivenda ,o chabolismo son os casos mais extremos dun Urbanismo insolidario . Pero que este tambien reflíctese que gran parte das “chamadas casas baratas “sitúanse nos barrios marxinais ou periféricos das cidades con equipamentos basicos peores

A politica de vivenda debería ser un potente instrumento reductor de desigualdades.» Lamentablemente, da politica de vivendas na España actual non se pode dicir tal cousa. Nin PP nin PSOE tiveron o suficente coraxe nin valentía na construcion de VPO, non se combateu o chamado “efecto ghetto” .  A residencia nestes barrios, é estigmatizante. Vivir nestas zonas asóciase a escaseza de ingresos, a desviación moral, e iso ten connotacións en todos os ámbitos da existencia e na vida das persoas .

“Recibes peor atencion da Admistracion e eres mal visto” .Infravivenda, precariedade, delincuencia, economía informal-ilegal, confinamento, estigmatización, desorganización, violencia. Todos estes termos remiten á sensación de degradación .A pesar de todo o devandito, a cidade segue sendo o espazo para as oportunidades e a liberdade da cidadanía  e as súas ideas e potencialidades . É posible facer outra cidade é necesário unhas novas leis da Vivenda. Unha leyPAH onde se impulse o potencial emancipador que a cidade ten .O acceso á cultura ,á mestizaxe,ás novas creacións .Todo é posible con unha optica que poña a vivenda e a cidade ao servizo da persoas

Sobre dereito á vivenda e dereito á cidade

España está á cola de construción e tenencia de VPO e moi pouca en réxime de Aluguer

.Hoxe tralo levantamiento do Veto aos Alugueres e a Liberación do Chan se inició un proceso de especulación xeneralizada e coa aparición da Crise Económica, noso pais sufriu un dos espisodios mais crueis e tráxicos en forma de Desafiuzamentos .Mais de 600 mil desahucios foron practicados implicando a case 4 persoas por unidade familiar o que nos dá unha cifra impresionante de persoas afectadas

Con todo, a medio e longo prazo tivo consecuencias nefastas tanto para o tecido residencial como para a cidade: de feito, nos efectos provocados pola conxelación dos alugueres podemos descubrir a orixe de moitas das dinámicas negativas que padeceron os cascos históricos urbanos. A conxelación desanimó aos propietarios a investir na conservación dun parque cada vez máis antigo e que xa non xeraba beneficios económicos. As vivendas foron deteriorándose ata converterse nun stock de moi baixa calidade, obsoleto e repleto de carencias (1)

A planificación urbana e a tensión especulativa sobre o chan e a vivenda puxeron fin á mestura social no mesmo tecido urbano, fomentando a creación de zonas socialmente homoxeneas, ou o que é o mesmo, ordenaron aos seus cidadáns en función do seu nivel de renda e clase social.

Han segregado á Poboación

A cidade e os barrios deixaron de ser «mestizos» no social. Pasouse a un modelo de segregacion da ubicación en funcion do poder adquisitivo Asestouse un golpe mortal definitivo ao concepto tradicional de cidade: as zoas máis habituais de relación, zonas verdes e espazos deportivos, quedaron recluídas no interior das mazás, dentro do espazo privado. As zonas comerciais concentramse en grandes edificios que trataban de imi- tar, dentro dos seus muros, a diversidad da rúa comercial. O espazo público quedou así mudo, sen uso social, desposuído das virtualidades da interacción ou directamente con- vertido nun escenario de relacións mercantiles, mentras a vida urbana trasladábase a lugares privatizados e controlados, lonxe dos conflitos e «perigos» da cidade diversa (1)

VIVENDA BALEIRA

En canto a que vía escóllese para garantir o «dereito á vivenda», os grandes tenedores de patrimonio inmobiliario «banca, promotores, inversores» insisten en que non debe ser a imposición de obrigacións, senón a construción de máis vivenda. É unha máxima cuestionable porque durante o boom España batía récords de nova vivenda, sen chegar a crear un equilibrio entre dereito a teito e a explotación da propiedade, como desvelou o estallido da burbulla e a oleada de desahucios. Non accedías a VIVENDA accedías O CRÉDITO Bancario

O INE publicou en 2016 que había en España 3,4 millóns de vivendas baleiras, segundo datos do censo de 2011. E agora continuouse cunha nova politica de construcion con dous elementos craves : A Xentrificacion ,é dicir o desprazamento de antigos veciños do barrio e a presenza grandes fondos especulativos como Blackstone. Aínda que comparte co boom que terminou en 2007 a característica da acumulación de capital en torno ao ladrillo, o actual ciclo especulativo é distinto, polo seu complexidade e porque novos operadores substituíron ás inmobiliarias, promotoras e constructoras afundidas.

O que sobrevive é o fenómeno da vivenda baleira, contra o que non se activaron políticas específicas Hai que gravar con dureza as casas inxustificadamente deshabitadas. Antes de construír nova vivenda hai que saber canta vivenda Baleira é recuperable e iso pasa por un censo da Vivenda Baleira

En Vigo a PAH ,e outros MMSS hanlle traslado a Abel Caballero unha serie de medidas para paliar este drama (ler en leste mesmo Blogue ) Resposta ,silencio ….

  • Por unha LeiGalegaDaVivenda Unha Lei PAH
  • Reforma da LAU :Aluguer estable e alcanzable 
  • Dereito a arraigamento 
  • Plan contra a Vivenda Baleira : Censo ,facilidades fiscales para que coopere y Gravar a quem sendo Gran tenedor de vivenda mantenga Vivenda Baleira

#HaiLeiPAHvivienda.

Pd: Vecinificar. É un concepto que empregamos para referirnos a gañar espazos públicos para os veciños para o seu uso en clave de proximidade onde os veciños poidan realizar actividades cotiás para unha boa calidade de vida. Sería, pois, o oposto á xentrificación. Unha reconquista Niso deberiamos estar xuntos ,unidos e sen fisuras .

(1 )De la especulación al derecho a la vivienda    ed AKAl

A.T.