Categoría: Persoas afectadas

AS MULLERES SEN FOGAR

O sinhogarismo estudouse, explicado, comprendido e intervido desde unha visión androcéntrica, que invisibiliza a especificidade das estratexias de vivenda das mulleres e, por tanto, as súas experiencias subxectivas. Por iso, é fundamental analizar a exclusión social tendo en conta a perspectiva de xénero.

Se lle preguntase a alguén que fixese un retrato robot dunha persoa sen fogar seguramente a describiría da seguinte maneira: é un home, de entre 45 e 60 anos, dorme nun caixeiro ou nunha beirarrúa, non ten familia, consome alcol e esmoleira

O concepto de «sen fogar» asóciase a estar á rúa ou a durmir en albergues, espazos dos que se adoitan sacar as estatísticas e nos que as mulleres son unha minoría xa que se atopan noutras manifestacións do sinhogarismo máis difíciles de detectar e de cuantificar: vivir nunha vivenda sen título legal, baixo ameaza de violencia machista, vivir nunha chabola, nunha vivenda insegura, por exemplo. Por ese motivo fálase de que o sinhogarismo encuberto é a situación de aloxamento máis frecuente entre as mulleres sen fogar.

Diciamos desde estas consentes paginas que o concepto de sen teito ,ao contrario do que se adoita manexar é mais amplo e é algo mais que vivir na rúa

As mulleres, simplemente polo feito de ser mulleres, tentan sortear de calquera xeito o ter que durmir na rúa: “Non es unha persoa na rúa, es unha muller na rúa”. En xeral as mulleres optan por outras alternativas: dormen en casas de familiares ou amizades, manteñen mesmo relacións de parella insatisfactorias, intercambian compañía ou coidado a cambio de aloxamento (traballadoras domésticas que traballan internas).

Se cuantificamos o número de mulleres que viven nunha vivenda insegura (baixo ameaza de desafiuzamento, en réxime de tenencia inseguro –acollida por familiares/amizades, subarrendamiento, ocupación ilegal-) ou baixo ameaza de violencia machista por parte da súa parella ou familia, é moito maior que o dos homes.

Un recente estudo do Instituto da Muller vasco vén corroborar isto .    No País Vasco ao redor de 500 mulleres estanse sen teito ou sen vivenda (en recursos específicos para persoas sen fogar) pero algo máis de 120.000 mulleres atópanse sen fogar (vivenda insegura ou inadecuada).

As mulleres tentan sortear  de calquera xeito o ter que durmir na rúa ou en albergues porque son espazos moi violentos nos que se multiplica o risco de sufrir algún tipo de agresión sexual ou de violencia machista en xeral. Antes de chegar a esta situación as mulleres optan por outras alternativas: dormen en casas de familiares ou amizades, manteñen mesmo relacións de parella insatisfactorias, intercambian compañía ou coidado a cambio de aloxamento (traballadoras domésticas que traballan internas), etc.

* Hai máis mulleres en situación de exclusión residencial pero son menos visibles que os homes polo seu menor presencia na rúa

* Fronte á opción da rúa ou o albergue, as mulleres optan por estratexias como durmir en casa de familiares ou intercambiar coidado por aloxamento

Una das conclusións do estudo, por tanto, é a invisibilidade das mulleres sen fogar, que optan na súa maioría por alternativas á rúa ou o albergue como poden ser durmir en casa de familiares ou amizades, manter relacións de parella insatisfactorias, ou intercambiar compañía ou coidado por aloxamento

FACTORES E EXCLUSION , FACTOR DE XENERO

A menor presenza das mulleres nas situacións máis graves de exclusión social débese a diferentes factores de contención moi relacionados coas atribucións de xénero:

  • Adaptación  á precariedade laboral: As mulleres souberon adaptarse ás peores condicións que lles ofreceu o mercado laboral
  • Prestacións, protección social, coidado: Benefícianse en maior medida de determinadas prestacións e teñen menos reparos á hora de solicitar axuda institucional. As mulleres teñen maior tendencia ao coidado e a solicitar axuda
  • Maior apoio familiar e social, pero con límites: As mulleres reciben máis axuda das súas redes familiares e sociais pero habitualmente con contrapartidas que poden coartar a súa autonomía.
  • A maternidade como capital social e económico: Existen recursos específicos para as nais en situación de exclusión social.

Medo á victimización: Case una de cada tres mulleres que dormen ou durmiron na rúa foron vítimas de agresións físicas e máis dunha de cada catro foron obxecto de agresións sexuais, unhas porcentaxes moito máis altas que no caso dos homes.

O estigma asociado ás mulleres sen teito é moito maior que o que sofren os homes. Vivimos nun sistema dominado polo patriarcado e o sinhogarismo, a pobreza e a exclusión social non ían ser alleos a iso. O sinhogarismo habitualmente estudouse, explicado, comprendido e intervido desde unha visión androcéntrica, que invisibiliza a especificidade das estratexias de vivenda das mulleres.

A.T

ASI SON ELES

Decir que la legislación española es estupenda cuando hay personas que se están quitando la vida por una ley injusta es absolutamente criminal.»»Les aseguro que no le he tirado un zapato porque quería explicar mi punto de vista. Es un criminal y deberían tratarle así, no es un experto».»Los representantes de los bancos han causado el problema».»Hay muchas formas de violencia y de desprecio, y a la gente con la que yo estoy cada día nos ha ofendido profundamente» ADA COLAU

O número de persoas sen fogar en España achégase a 23.000, segundo o INE O 45% foi por mor da perda de emprego e o 12% por desafiuzamento En España por cada 100.000 habitantes hai 71,3 persoas sen fogar En el Estado español, sólo el 1% de la vivienda pertenece al sector público, mientras que en Europa la media es del 24%.Asi son , asi é a cara dun desafiuzamento

LaPAH conseguiu unha lexitimidade sen parangón. Existen máis de 200 nodos distribuídos ao ancho do territorio As demandas da PAH calaron no imaxinario colectivo dunha gran parte da cidadanía O PP e C´ s quedáronse sós pero non débiles e con todo, as nosas propostas, Materializámolas en varias propostas de Lei Despois da ILP Madrid que conseguiu un amplo apoio pero non pasou as pesadas portas da Asemblea Madrileña Agora necesitamos que a a # LeyViviendaPAH consiga un respaldo social e un coñecemento mediático que lembre á nosa primeira ILP

A ninguén se lle escapa que estamos nun ciclo de protesta social moi baixa Necesitamos de Todas , busquemos ás que faltan ninguén sobra

Empuxemos todas

EN VIGO :NINGUEN SEN TEITO

O acceso a unha vivenda adecuada é un factor crave para a inclusió n social, a emancipació n e o exercicio da ciudadanía, xa que ao ter unha natureza multidimensional, un aloxamento digno e adecuado non garante, por sé só, a inclusió n, pero sé é unha condició n indispensable. Por iso, é importante que a exclusió n residencial sexa unha cuestió n de polí tica de vivenda e urbanismo, non sóo de polí ticas sociais. Hai que ter en conta que a vulneració n deste dereito carrexa consecuencias noutros dereitos, que comprenden desde nosa dimensió n má s í ntima á dimensió n social.

A Sareb, má s coñecido como “banco malo” é unha entidade privada de fronté c- ter nanciero creada por requirimento da Comisió n Europea en 2012, para a reestructuració n e saneamento do sistema bancario españ ol, cuxa prin- cipal funció n é a venda dos activos tó xicos procedentes das entidades nancieras. O seu creació n foi unha oportunidade perdida para a creació n dun verdadeiro parque de vivenda social e pú blico: un 45% do capital da Sareb é pú blico

Hoxe a SAREB converteuse na maior Inmobiliaria do pais O estalido da burbulla inmobiliaria e a crise financeira provocou unha espantada dos bancos do sector promotor, coa entrega de miles de activos á Sociedade de Xestión de Activos procedentes da Reestruturación Bancaria ( Sareb ou banco malo) ou a firmas especializadas na compra de activos problemáticos (con enormes descontos). En Galicia os «Fondos VOITRE» xa xestionan máis inmobles que a Sareb ou os bancos, concentrados en só dous actores: Blackstone e Cerberus. Ata tal punto que os Os fondos voitre son xa os maiores donos do ladrillo á venda en Galicia . Cerberus paga 4.000 millóns pola carteira inmobiliaria de BBVA, con 550 propiedades na comunidade ,a firma suma xunto a Blackstone máis activos que o ‘banco malo’

Isto lévanos a un panorama caraterizado por :

  • -Aumento do Prezo do Aluguer .O Aluguer Alcanzable afástase para un numeroso sector social
  • -O Mercado do Aluguer abusa dunha posición ventaxista e esixe condicións de Aluguer abusivas
  • -Os Desafiuzamentos de Aluguer aumentan a luz disto
  • -As Administracións e o Goberno do PP reformou a LAU á medida das Inmobiliarias e non do Inquilinos
  • -Aumento do sinhogarismo por falta de pagamentos, pérdida de vivenda e desemprego
  • -Aumento das persoas sen -fogar e aumento do numero de accidentes e mortes .

Outra cara da exclusió n residencial son as condicións dos fogares, algo estreitamente relacionado coa pobreza energé tica. Segú n un estudo da Asociació n de Ciencias Ambientais34, en 2014:

• 5,1 millóns de persoas, o 11% dos fogares españ oles declarábase incapaz de manter a súa vivenda a unha temperatura adecuada nos me- ses frívos.

• 6,2 millóns de persoas, o 15% dos fogares españ oles, destinaban má s do 10% dos seus ingresos anuais á compra de energía para a vivenda.

O xoves, 18 de xaneiro de 2018, ás 11:30 da mañá ante a «maternidade vexetal» da dinoseta da Porta do Sol, espazo cidadán usualmente frívolo que nós desexamos subverter e converter nun lugar combativo polos dereitos sociais, dámonos cita os colectivos, Rede de Solidariedade Popular de Vigo, Os Ninguéns,PAH Vigo-Tui Baixomiño e todas as persoas ou organizacións que queirades acompañarnos.

Contra a LAU : Contra a dictadura do Casero

Video Sindicato de Inquilinos Madrid

Máis de 6 millóns de cidadáns viven baixo a ditadura do Lobby dos caseiro.

As inmobiliarias saben que non existe un parque de vivendas á marxe dos vaivéns do mercado libre que controlan. O parque de vivenda pública de aluguer non supera o 1%, así pois os 2’5 millóns de fogares que viven en vivendas alugadas sofren a ditadura da Lei de Arrendamentos Urbanos- LAU.

Non se axuda ás familias ,axúdase aos propietarios A medida que se quere introducir no “Plan Vivenda do PP” de subvencionar os alugueres ata 600 euros –ou ata 900, se son novos- son en realidade axudas ao propietario para asegurarlle o cobro do recibo ,as familias non ven ese diñeiro ,para evitar que o poidan “malgastar” en comida

Por outra banda hai case outro millón de fogares en situacións irregulares como subarrendamientos legais ou ilegais, infravivendas e ocupacións

ALUGER DIGNO

ASEQUIBLE e ESTABLE

PP y C´s NON QUEREN ,DESEXAN SEGUIR COS DESAFIUZAMENTOS

placeholder://

PP e Cidadáns enterraron este mércores a Iniciativa Lexislativa Popular (ILP) para crear unha «lei urxente do dereito á vivenda na Comunidad de Madrid». O texto, rexistrado tras solicitar máis de 77.000 firmas da sociedade civil, tiña que pasar pola cámara para a súa toma en consideración, o paso necesario para comezar a tramitarse como lei. Pero a postura de ambos os grupos impediuno cun resultado final de 57 votos a favor, correspondentes de PSOE e Podemos, e 65 en contra.placeholder://

A actual dificultade no acceso á vivenda e a variedade e intensidade das formas da súa perda caracterizan a emerxencia habitacional que se vive na Comunidad de Madrid:

Desafiuzamentos hipotecarios, maioritariamente viciados por cláusulas abusivas, aínda que cada vez máis por alugueres ou persoas en precario.

Extinción de contratos de aluguer en vivenda social. Mesmo pola venda de vivendas públicas a fondos de investimento.

Desafiuzamentos administrativos e derribas da única vivenda sen unha solución habitacional alternativa.

E 200.000 demandantes de vivenda na Comunidad de Madrid, de mozas Ou Os 20.000 demandantes de VPO de Galicia que non poden independizarse e formar os fogares do futuro, con familias hacinadas? por mor dun prezo da vivenda non alcanzable para a clase traballadora.

Fronte a iso, miles de pisos baleiros adxudicados a distintas sociedades bancarias e á Sociedade de Activos Procedentes da Reestruturación Bancaria (SAREB).

Ante a inacción dos poderes públicos durante todos estes anos e o dano social e económico causado a miles de cidadáns, a mobilización cidadá é a única que conseguiu expresar, de forma pacífica e democrática, esta situación. Tamén é a que agora propón esta Iniciativa Lexislativa Popular. A finalidade é facer efectivo e justiciable o dereito integral á vivenda.

A realidade é que habendo miles de casas baleiras, moitas seguen así despois dun desafiuzamento e tanto o Concello como a Xunta móstranse impasibles ante estas situacións.