As medidas anunciadas polo presidente do Goberno, Pedro Sánchez,

O Sindicato de Inquilinas Vigo TUI _BM expresa a súa oposición ás medidas anunciadas polo presidente do Goberno, Pedro Sánchez, para abordar a crise de acceso á vivenda. As nosas razóns son:

1. Medidas insuficientes e erradas: Consideramos que as propostas non abordan de maneira efectiva a emerxencia habitacional actual e que continúan favorecendo aos rendistas. Ademais, a chamada colaboración público-privada serviu para a acumulación de patrimonio en poucas mans, o que xera uns índices de desigualdade extremos; vender e/ou regalar vivenda pública a entidades privadas e fondos voitre non creou en ningún momento un mercado inmobiliario equilibrado, senón todo o contrario.

2. Exencións fiscais ineficaces: A exención do IRPF para propietarios que axusten os seus prezos a un índice oficial xa os beneficia. Ademais, os caseros xa desfrutan de numerosas axudas fiscais, e esta medida non garante unha redución real dos alugueiros.

3. Falta de regulación nos alugueiros de tempada: Na realidade, non se teñen implementado controis efectivos sobre os alugueiros de tempada, o que permite que os prezos se manteñan elevados e dificulta o acceso a vivendas accesibles. É necesario prohibir a vivenda turística, que é un modelo ultraespeculativo.

4. Inestabilidade nos contratos de alugueiro: As persoas inquilinas vivimos nunha situación de incerteza. Demandamos contratos indefinidos e renovables automaticamente para evitar a constante ameaza de desaloxos e cambios periódicos que, na realidade, son desaloxos encubertos.

5. O enfoque erróneo do problema da vivenda na construción: Criticamos que as medidas se centren na construción de novas vivendas sen abordar a especulación inmobiliaria nin ofrecer solucións inmediatas á crise actual. Tampouco se fomenta a rehabilitación e mobilización das vivendas baleiras.

6. Propostas cosméticas e falta de acción contundente: O Goberno propón políticas superficiais e tímidas que non se enfrontan aos rendistas nin á especulación inmobiliaria.

En resumo, desde os sindicatos de inquilinas consideramos que as medidas propostas polo Goberno non son suficientes para resolver a crise da vivenda e continúan beneficiando aos caseros e rendistas, no canto de protexer ás persoas inquilinas.

Os caseros constitúen unha enorme bolsa de fraude, calculada en miles de millóns de euros anuais segundo os inspectores de Facenda. Polo tanto, o peto do rendismo é un pozo sen fondo, e as políticas de fomento do alugueiro foron un fracaso histórico que só enriqueceron aos rendistas, sen lograr mobilizar as vivendas infrautilizadas ou baleiras para vivenda accesible e social.

O novo índice de actualización de prezos

Imos empezar polo principio: que os alugueiros teñan que actualizarse anualmente só ten sentido para garantir os beneficios dos propietarios, mentres que cada ano gastamos máis no alugueiro blablá.

Que pasou nos últimos anos?

Dende que comezou a crise da inflación en 2021, grazas á organización das inquilinas, o goberno viuse obrigado a moverse. Aínda que non conxelaron os alugueiros, entre marzo de 2022 e decembro de 2023 limitáronse as actualizacións anuais ao 2%. Durante 2024, limitouse ao 3%. Tras a Lei de Vivenda, o goberno prometeu un novo índice que faría fronte á inflación: unha vez máis volveron rir na cara de todas as inquilinas.

A partir de 2025, como será?

O novo índice, o Índice de Referencia para a Actualización de Arrendamentos de Vivenda (IRAV), entrou en vigor o 1 de xaneiro de 2025 e só se aplicará aos contratos de arrendamento asinados despois da entrada en vigor da Lei de Vivenda, o 25 de maio de 2023. Por tanto, depende do momento no que asinases o contrato:

Se asinaches o contrato ANTES do 31 de marzo de 2015:

• Segundo o pactado.

• Se non se especifica, aplicarase o IPC xeral.

Se asinaches o contrato entre o 1 de abril de 2015 e o 5 de marzo de 2019:

• Segundo o pactado.

Se non se especifica, aplicarase o Índice de Garantía de Competitividade (IGC), que establece un máximo do 2%.

• Se o teu contrato non inclúe cláusula de actualización anual, non che poden subir o prezo!

• Se asinaches o contrato entre o 6 de marzo de 2019 e o 25 de maio de 2023:

• Segundo o pactado, sen superar o IPC.

• Se non se especifica, aplicarase o IGC.

• Se o teu contrato non inclúe cláusula de actualización anual, non che poden subir o prezo!

• Se asinaches o contrato DESPOIS do 26 de maio de 2023:

• Segundo o pactado, sen superar o IRAV (https://www.ine.es/dyngs/INEbase/es/operacion.htm?c=Estadistica_C&cid=1254736177110&menu=ultiDatos&idp=1254735976607).

• Se non se especifica, aplicarase o IGC.

• Se o teu contrato non inclúe cláusula de actualización anual, non che poden subir o prezo nin polo novo IRAV nin por ningún índice!

En resumo, a gran maioría das inquilinas volvemos quedar desprotexidas ante unha posible suba da inflación que nos afectará dobremente: no custo xeral da vida e na vivenda.

Que consecuencias ten o novo índice?

Este índice protexe moito menos que as medidas que tiñamos ata o de agora en períodos de inflación. Nos últimos anos, os alugueiros estiveron limitados ao 2% ou ao 3%, mentres que con este índice e cunha inflación do 10%, como a que tivemos, ¡os alugueiros poderían subir ata un 6%!

O goberno en xeral e o Ministerio de Vivenda en particular están a desprotexer a maioría de inquilinas, que nin sequera poderán adoptar este límite e sufrirán a inflación completa, xa que só se aplica aos contratos asinados despois de maio de 2023. Unha vez máis, fronte á gran crise da vivenda que vivimos, optan por medidas absurdas que seguen favorecendo os beneficios dos propietarios e o empobrecemento das inquilinas.

Lembremos que esta actualización só afecta á vixencia do contrato, porque cando este remata, a lei segue permitindo que te boten da casa sen dar explicacións… Por iso necesitamos contratos indefinidos sen actualización de prezos.

Que podo facer se o meu casero quere actualizar o prezo do alugueiro?

1. Revisa que di o teu contrato sobre as actualizacións da renda.

2. Consulta cales son os límites legais en función da data de sinatura do contrato.

3. Comproba se che notificaron correctamente a actualización e se o valor do índice aplicado é o correcto.

4. Afíliate ao Sindicato, acude á asemblea inquilina máis próxima e negocia para que non se aplique a suba.

Como se calcula o novo índice?

A fórmula para definir o IRAV é a seguinte: o valor mínimo entre a taxa de variación anual do Índice de Prezos de Consumo (IPC), a taxa de variación anual do IPC subxacente e as taxas de variación anual media axustada do IPC e do IPC subxacente, medidas como a diferenza entre as taxas de crecemento anual tanto do IPC como do IPC subxacente de cada mes e un parámetro de referencia que representa a inflación esperada a medio prazo, axustadas cun coeficiente moderador.

Se non o entendiches, non te preocupes; é normal porque parece que o fan a propósito para que non o comprendamos. Basicamente, a partir do 2%, súmase a metade da diferenza sobre o 2% inicial. A fórmula quedaría tal que así:

Recientemente ha fallecido la sindicalista y autora Jane McAlevey (1964-2024)

McAlevey fue de las pensadoras más importantes del nuevo sindicalismo norteamericano


Necesitamos un marco más dinámico para construir el poder sindical desde la lucha de clase y una estrategia radical de organización
  1. Organización profunda

Los sindicatos han estado atrapados en un modelo de movilización que se centra en los activistas y trabajadores que ya están comprometidos, cuando lo que se necesita es una estrategia de organización orientada a llegar a los trabajadores que se sienten indiferentes o que se oponen a la acción sindical. De lo contrario, será imposible construir la amplitud y el compromiso necesarios para hacer frente al adversario.

  1. Organización ampliada de los trabajadores

Los miembros de los sindicatos (y de hecho todos los trabajadores) son más que «sólo trabajadores». Al mismo tiempo, son miembros de la comunidad y tienen una serie de potenciales sin explotar como organizadores dentro y fuera del lugar de trabajo. La organización de todos los trabajadores se basa en estos potenciales más amplios.

Democracia en los MMSS

Una palabra clave es autonomía. De las personas, de los grupos y de las organizaciones territoriales.

Se trata de que cada persona, cada sector de actividad y cada grupo territorial cuenten con libertad para orientar y realizar su labor.

Asegurar la autonomía de un sector de trabajo o de una organización territorial en una asociación es algo vital, y no todos los líderes se percatan de esto.

La autonomía es necesaria, primero, porque quienes están sobre el terreno son los que mejor conocen las situaciones y los problemas, lo que, de entrada, les da algunas ventajas para afrontar los problemas con conocimiento de causa.

Estimular——>responsabilizar y asignar tareas——->ejercitar

——>corregir ——> aprender

Y segundo porque todos necesitamos aire para respirar no sentirnos marcados es necesario que la pertenencia a una asociación no cuarte la libertad y la creatividad de cada cual en su trabajo, condición necesaria para que resulte satisfactorio y útil.

Apoyar sin abrumar, implica adaptarse a las distintas personalidades y y respetar los estilos personales entender que no hay una única forma de hacer las cosas y que no está mal que cada cual experimenten la dirección que le parezca más apropiada con su sello personal y a su manera tiempo, habrá para de metabolizar las diferentes experiencias, y si es preciso de generación aquellas maneras de actuar que se revelan como las más adecuadas, siempre con libertad con democracia y obteniendo el mayor consenso, que no solo no está reñido con el Voto ,sino que debemos fomentar el maximo respecto al voto y a las minorías.

No Nadal ,pasa das luces e únete a Nos

Sindicatoinquilinas Vigo

“Únete a nós no Sindicato de Inquilinas _Sindicato de Vivenda de Vigo Tui Baixo Miño

Porque esta loita non só responde a un malestar inmediato, senón que é unha loita que transcende o ámbito da vivenda para desexar unha sociedade máis xusta.

A explotación rendista está a ser desenmascarada á plena luz. Neste contexto, o Sindicato de Inquilinas desempeñou un papel clave, conseguindo que a percepción de que ‘pagar alugueiro é tirar os cartos’ sexa hoxe sentido común: os caseiros róubannos o soldo.

Pero hai que ter unha cousa clara: para que a nosa loita teña éxito, debemos saír dos guetos e sumar a máis xente. Non podemos limitarnos a organizar a quen está peor, senón que debemos articular un discurso capaz de conectar cunha maioría social. Temos que incluír a todas aquelas que loitan e desexan unha vivenda digna, sexan inquilinas ou non, ás que pagan hipotecas inxustas á banca, é dicir, a todas as que loitamos polo dereito á Vivenda.”

A vivenda para quen a habita: máis aló do 13Ou

Os RENTISTAS RÓUBANNOS A VIDA.


Vingamos de onde vingamos, sexamos quen sexa, ou teñamos o que teñamos, necesitamos un teito. Pero vemos a rentistas (de bancos e fondos a pequenos investidores e caseiros) facer negocio coas vivendas. Pagamos os seus beneficios coa nosa vida, o noso traballo, o noso sufrimento. A metade ou máis do noso soldo todos os meses. As nosas vidas importan menos que o seu negocio. Facemos ricos aos ricos. A vivenda non poderá ser algo garantido para todo o mundo mentres siga sendo un negocio, unha mercadoría. Isto tense que acabar.

Os gobernos de dereitas e esquerdas non queren acabar co negocio inmobiliario, senón defender os intereses dos rentistas: sosteñen os prezos con axudas ao alugueiro e a hipoteca, subvencionan aos propietarios con exencións fiscais e ás construtoras con acordos de construción de vivenda “protexida”. A lei de vivenda non nos serve para baixar os prezos. Os servizos sociais e as Ong xestionan a miseria, cobran por aconsellarnos que non loitemos e vaiámonos á rúa.

Só organizándonos xuntas poderemos facer que as casas sexan, como a sanidade ou a educación, un ben que non se rexe pola especulación e o acaparamiento, un dereito de todas as persoas a unha vivenda digna, sen a cal non se pode ter unha vida digna.

As nosas reivindicacións son moitas;

ALUGUEIROS
Baixada xeneralizada de prezos de alugueiro.
Contratos indefinidos de alugueiro.
Prohibir o alugueiro turístico.
Acabar coa estafa dos alugueiros temporais e por habitación.


COMPRA


Fin da compra con usos especulativos.
Impostos brutais sobre vivendas en alugueiro e baleiras.
Impostos brutais a SOCIMIS, fondos e empresas especuladoras.
Baixada xeneralizada de prezos de compra.


CONSTRUCIÓN E CASAS VACIAS


Moratoria á construción de nova vivenda ata que se ocupe toda a vivenda baleira.
Sancións á vivenda baleira.
Prohibir reclasificar chans cando existan chans urbanizables nos municipios.
As vivendas que reciban axudas públicas deben ter prezos taxados e/o pasar ao parque público de vivenda.


VIVENDA PÚBLICA


Aumento do parque de vivenda pública.
Todas as vivendas da SAREB e dos bancos rescatados con diñeiro público deben formar parte do parque público.
Expropiar vivendas dos fondos voitres.
As vivenda públicas deben ser de construción e xestión públicas; non deben poder ser vendidas; deben estar en réxime de alugueiro ou en formato de cooperativas.
DESAFIUZAMENTOS
Prohibición dos desafiuzamentos sen unha alternativa digna.


OKUPACIÓN
Despenalización da okupación.
Desxudicialización da okupación de vivendas baleiras.
Desarticulación das empresas de desokupación.


Nada disto será posible se non nos organizamos. Todos os dereitos que temos veñen das loitas que nos precederon. Para que nos deixen de roubar a vida e o soldo, inquilinos, hipotecados e okupas temos que xuntarnos e pensar accións encamiñadas a que a vivenda sexa un dereito e non un negocio. Acode á asemblea de vivenda do teu barrio, sindicato ou plataforma.