
Para as novas xeracións, alugar xa non é tirar o diñeiro.Pero existe toda unha politica e presión para reverter esta opción
A maioría prefire a opción do Aluguer a época da “sociedade de propietarios “saldouse” cunha cifra de desafiuzamentos no noso pais terrible
Os dias onde os Desafiuzamentos por Hipoteca e as imaxes de mulleres ,nenos e anciáns sacados pola forza das súas casas calou fondo no imaxinario colectivo
Volve o Alugar é tirar o diñeiro ?
A/ Aínda que a dia de hoxe para pechar unha Hipoteca necesítanse de aforro,Xa aparecen algúns bancos xa ofrecen créditos hipotecarios polo 100% da vivenda.
B/ Segun estudo de Fotocasa pasamos do 44% que pensaba que “comprar é un bo investimento a un 53% en 2018
C/ A presenza de particulares no mercado do Aluguer pasouse do 28% en 2017 ao 23% en 2018 . Os fundos voitre e os grandes garfos de vivenda fixéronse co mercado do Aluguer impoñendo as súas condicións e subindo os prezos do Aluguer.
Non fai falta ser un lince para saber quen está detrás desta burbulla do aluguer», “o patrimonio inmobiliario concentrou-se en mans de fondos de investimento e detrás destes fondos están os bancos».
A acumulación de patrimonio en poucas mans xera uns índices de desigualdade extremos; vender vivenda pública,coma fixo o PP, a entidades privadas e fondos voitre non xerou en ningún momento un mercado inmobiliario equilibrado senón todo o contrario; facer oídos xordos ao tema inmobiliario trae consigo grandes burbullas especulativas que aínda estamos a sufrir todas.
As inmobiliarias saben que non existe un parque de vivendas á marxe dos vaivéns do mercado libre que controlan. O parque de vivenda pública de aluguer non supera o 1%, así pois os 2’5 millóns de fogares que viven en vivendas alugadas sofren a ditadura da Lei de Arrendamentos Urbanos- LAU.
Para que o Aluguer sexa unha opción alcanzable, mais estable ,socialmente sustentable con menos impacto ambiental, facémonos eco das propostas do Sindicato de Inquilinos:
– 10 propostas de mínimos que pensamos que son imprescindibles para regular os alugueres e garantir o dereito á vivenda.
1 Fai falta estabilidade e unha maior duración dos contratos para poder desenvolver proxectos vitais. Propoñemos contratos de 12 e 6 anos para as vivendas de grandes e pequenos propietarios, respectivamente. E que se renoven automáticamente (agás se a propiedade ten unha necesidade familiar).
2 Os incrementos nas rendas de aluguer estarán suxeitos a índices obxectivos como o IPC ou índices de tipo municipal que teñan en conta o custo da vida e non os intereses especulativos do mercado.
3 A fianza para arrendar unha vivenda non poderá ser superior a un mes de renda, e un segundo mes en concepto de mobles e enseres no caso de vivendas amuebladas. Non se debe poder retirar a fianza depositada no rexistro público sen documento que acredite a extinción do contrato de arrendamento e o acordo asinado por arrendador e arrendatario.
4 É necesario un índice de prezos do aluguer construído de xeito participativa (entre todos os axentes sociais implicados), referido a variables socioeconómicas como a renda familiar dispoñible, e que sexa vinculante, con penalizaciones polos propietarios que o excedan. Necesitamos un índice que nos permita regular os prezos e garantir o dereito á vivenda de xeito efectivo.
5 As administracións públicas únicamente promoverán a vivenda de aluguer de titularidad pública. Un mecanismo fundamental para a ampliación do parque de vivenda pública de aluguer será a movilización dos pisos baleiros que se atopan en mans das entidades bancarias.
6 Obrigación das administracións públicas de realojar ás persoas desafiuzadas pola imposibilidad de pagar o aluguer, como se contempla na Lei 24/2015 (art. 5.6). Hai que derrogar o procedemento de «desahucio exprés» establecido pola última reforma da LEC.
7 Eliminación do réxime especial tributario das SOCIMI (Sociedades Anónimas cotizadas de Investimento no Mercado Inmobiliario), que actualmente tributan ao 0% no imposto de sociedades.
8 Rexistro obligatorio de todas as vivendas, solares e propiedades verticais desocupadas por un periodo superior a un ano. Expropiación daqueles solares e propiedades verticais que estean baleiros durante dous anos (como xa se contempla na Lei de Urbanismo).
9 O arrendador debe asumir os honorarios dos APIs ou administradores de leiras de forma total. Entendemos que é quen fai o encargo de comercialización dun inmoble quen debe asumir os gastos derivados.
10 Ante as actuais situacións de vulneración do dereito á vivenda, e á espera dos cambios lexislativos e as políticas públicas que enderecen a situación, apoiamos e consideramos como lexítimas aquelas resistencias inmediatas practicadas polos e as arrendatarias, incluíndo a permanencia na vivenda «en precario» cando o propietario rexeite a renovación do contrato e a ocupación de propiedades verticais que se atopen baleiras.




