Etiqueta: Crisis

Paremos á patronal inmobiliaria

Paremos á patronal inmobiliaria

Óscar Lomba Álvarez

A situación actual do mercado de alugueiro e do dereito á vivenda é un tema de gran importanciana actualidade. A complexidade desta situación está directamente influenciada pola presenza do  banco malo, a SAREB, cuxo impacto no mercado é innegábel. A SAREB, malia a súa natureza parcialmente pública, é obxecto de críticas en relación coa súa orixe e o seu papel no rescate da banca. Esta situación expón importantes interrogantes sobre a responsabilidade na crise do mercado inmobiliario, cuxo análise é fundamental para comprender a fondo os factores que contribúen a esta problemática. Desexo facer algunhas reflexións agudas que lancen un pouco de luz sobre un tema de gran importancia para a sociedade viguesa.

 

É fundamental salientar a influencia determinante da banca e o sector do rentismo parasitario na dinámica do mercado inmobiliario. O comportamento destes actores incide de maneira determinante nos prezos dos alugueiros das vivendas, exercendo un impacto directo na accesibilidade a unha vivenda digna para amplos sectores da poboación viguesa. A falta de disposición para regular os alugueiros e diminuír os prezos agrava aínda máis a situación, xerando repercusións negativas que van máis aló do aspecto económico. Esta problemática non só afecta ao custo da vivenda, senón que tamén transforma a dinámica social e urbana das  cidades e os barrios, contribuíndo á xentrificación e á expulsión de persoas de baixos recursos das súas contornas tradicionais. Estes efectos, á súa vez, poden incidir na cohesión social e na diversidade cultural dos espazos urbanos, xerando unha serie de desafíos que deben abordarse de xeito integral.

 

É fundamental manter viva a discusión nos medios de comunicación, xa que a súa contribución é fundamental para lanzar luz e conciencia sobre un tema de tanta importancia para a sociedade. É necesario unha análise fonda, integral e equitativa da situación, evitando simplificacións que poidan eximir de responsabilidade aos implicados. Este proceso de reflexión continua é esencial para promover un entendemento profundo e promover cambios importantes na nosa realidade social.

 

No xornal Atlántico Diario saliéntase que en Vigo, a Sareb converteuse no principal posuidor de terreos e inmobles. Conta con 67 vivendas e 19 unidades adicionais como anexos. Ademais, dispón de 181 parcelas edificábeis destinadas a uso residencial e outras 40 destinadas a usos comerciais, de servizos e industriais. En toda a provincia de Pontevedra, a Sareb posúe un total de 403 vivendas, 384 unidades de anexos, 80 unidades en proceso de construción e 1.629 parcelas de terreo. Entre as propiedades da Sareb, que proveñen das antigas caixas de aforro, atópanse algúns dos desenvolvementos máis emblemáticos de Vigo, como a zona da Praza de España (actualmente incluída no PXOM, o que facilita a súa urbanización), Alfageme (vinculada a unha área en Tomás Alonso) e a Seara, unha das “illas” dentro da cidade. Este extenso patrimonio territorial, distribuído principalmente entre Vigo, Sanxenxo, A Coruña e Ourense, ten un impacto significativo no panorama urbano e económico destes diferentes lugares de Galicia.

 

Tendo en conta as situación descrita en Atlántico Diario, opino que o Sindicato de Inquilinas Vigo debería levar adiante varias actuacións para defender os intereses dos arrendatarios e presionar ás administracións públicas e á patronal inmobiliaria. Entre as estratexias a considerar atópanse:

 

Mobilización e sensibilización: Organizar moitos máis eventos, manifestacións e campañas para concienciar á cidadanía viguesa sobre a problemática da vivenda e a concentración de chan en mans de entidades como a Sareb.

Presión e negociación: Establecer diálogo con autoridades locais e autonómicas para propoñer políticas de vivenda que limiten a especulación e fomenten o acceso a vivendas asequibles.

 

Asesoría legal: Ofrecer asistencia xurídica a inquilinos en situacións precarias, outorgando apoio en casos de desaloxo inxusto ou situacións de vulnerabilidade.

 

Denuncia pública: Visibilizar casos de abusos por parte de propietarios ou entidades inmobiliarias, expoñendo situacións de falta de mantemento, alzas abusivas nos prezos de alugueiro, entre outros.

 

Alianzas estratéxicas: Establecer vínculos con outras organizacións afíns, como sindicatos, asociacións de veciños, Ong e grupos defensores dos dereitos humanos, para fortalecer a presión colectiva.

 

Propostas de regulación: Contribuír na elaboración de iniciativas e propostas lexislativas que promovan a regulación do mercado inmobiliario e a protección dos dereitos dos inquilinos.

 

Accións directas non violentas: Realizar manifestacións de presión pacíficas, ocupacións simbólicas e outras accións que xeren visibilidade e conciencien sobre a problemática da vivenda en Vigo e arredores.

 

O Sindicato de Inquilinas Vigo, mediante estas e outras accións, pode exercer presión e promover cambios nas políticas públicas e na actitude da patronal inmobiliaria, en busca dun acceso xusto e digno á vivenda para todos as cidadás e cidadáns. É a hora das inquilinas e inquilinos de Vigo! Defender xuntas o dereito a unha vivenda digna!

 

 

* Óscar Lomba Álvarez 

Malia a completa paralización da actividade xudicial en toda España producida do 14 de marzo ao 4 de xuño, no segundo trimestre de 2020 producíronse 1.383 desahucios.

O venres 25, publicouse o informe : Efectos da crise económica nos órganos xudiciais? que a Sección de Estatística do Consello Xeral do Poder Xudicial, onde se mostran os datos oficiais sobre desahucios no segundo trimestre deste ano.

1. Deshucios 2º trimestre: 1.383

2. Ejecuciones hipotecarias 300

3. Aluguer 1.013 73.25%

4. Outros 70

5. Total semestre 11.042

Sendo certo que os lanzamentos practicados descenderon un 90,6% no segundo trimestre de 2020, como consecuencia da alerta sanitaria por COVID-19, tamén é certo que nin de lonxe é debido ás medidas urxentes impulsadas polo Goberno. A situación extraordinaria que vivimos provocou unha disminución de todos os indicadores, diferentes ás de calquera outro periodo anterior, dificultan extraer conclusións dos datos que se presentan, polo que se aconsella tomar con cautela as variacións interanuales.

A realidade é obvia. Chegamos ao estado de alarma cunha media de 250 desahucios diarios, desahucios que se quedan fóra de calquera tipo de protección ante uns Decretos pensados só para casos de vulnerabilidade provocados pola COVID-19, que aínda así deixan a un amplo sector da sociedade fóra.

1.383 desahucios, en tan pouco espazo de tempo e na situación de pandemia que sufrimos, segue sendo unha cifra escandalosa que reafirma a necesidade dun Real Decreto que sexa unha morato real para todo tipo de desahucios. Un Decreto máis amplo de miras que o que queren prorrogar mañá. De non ser así, a sangría social que sufriremos a curto prazo coa reactivación dos 250 desahucios diarios pre estado de alarma, sumados aos que se provocasen por mor da actual crise, será insostenible e poñerá máis vidas en xogo que nunca.

Datos sobre desahucios do CGPJ

No período 2008 ao 2012, os datos do CGPJ son lamentablemente incompletos, xa que só deron daqueles partidos xudiciais que tiñan unha oficina de Servizo Común de Notificaciones e Embargos, excluíndose os lanzamentos, que son máis numerosos, do resto de Xulgados de 1ª Instancia. Xa que logo, mentres non se democraticen os datos, a PAH fixemos unha estimación aproximada para este período de 400.000 desahucios por EH [ argumentado no comunicado(*): Record de lanzamentos (desalojos) no 1er trimestre de 2012 e cifras silenciadas: dobre vergonza!, en https://afectadosporlahipoteca.com/category/media/comunicados/page/31/ ]e, como nunca deu os datos de desahucios por aluguer, nin por ocupación neste período, estimámolos facendo unha proxección en 32.000 e 3.000 anuais, respectivamente,non menos de 160.000 por impago de aluguer e de 15.000 por outras causas.

Desde 2013 ata a actualidade, utilizamos os datos completos que dá o CGPJ, desagregados tamén pola súa orixe: si proveñen de Ejecuciones Hipotecarias, Alugueres ou Outras Causas, que utilizamos habitualmente desde o Excel do CGPJ.

Desde a PAH mobilizámonos/mobilizámosnos en varias accións para esixir #DecretoStopDesahucios

La PAH exige al Gobierno ponerse de parte de la ciudadanía frente a la alarmante presión del lobby bancario y la patronal de grandes tenedores.

Este viernes, ASIPA, la reciente patronal estatal de los grandes tenedores (entre cuyos socios están las dos SOCIMIS más cotizadas del ladrillo español, MERLIN PROPERTIES y COLONIAL, o colosos del sector a nivel europeo como UNIBAIL-RODAMCO-WESTFIELD, o AZORA), ha hecho público un comunicado dirigido al GOBIERNO advirtiéndole de las consecuencias que tendría obligar a grandes tenedores de vivienda a condonar durante dos meses las rentas de alquiler para colectivos vulnerables afectados por el coronavirus.

Nos parece repugnante que los FONDOS BUITRE y las GRANDES FORTUNAS DEL ALQUILER, que no pagan los impuestos de sociedades debidos, que en su mayoría están radicadas en paraísos fiscales, que utilizan métodos mafiosos contra las familias vulnerables, y están vinculadas a portales inmobiliarios investigados por manipular los precios del alquiler de miles de viviendas como IDEALISTA, se estén aprovechando de la actual crisis derivada del coronavirus para chantajear al GOBIERNO.

  • La PAH reclama que se exonere a las afectadas y que no haya ni un euro más de dinero público que pueda subvencionar alquileres especulativos. Hay que compensar al pequeño propietario que tiene una vivienda alquilada a un precio asequible para poder vivir y no puede llegar a un arreglo con su inquilino, pero no a fondos especuladores.
  • Esta crisis no debe retrasar el control de precios de los alquileres y una normativa de vivienda que ponga coto a la burbuja inmobiliaria con la que estos tenedores se han lucrado. Se han de renovar los contratos no sólo evitando nuevas subidas abusivas sino ajustándolos a los ingresos de las familias.
  • Por otro lado, cada CCAA y Ayuntamiento está dando soluciones dispares para los afectados de vivienda pública. Exigimos, como alguna CCAA ya ha decidido, exoneración del alquiler para todas las familias de todo el parque público correspondiente, por lo que no cabe acumular deuda para los más vulnerables y un compromiso político claro de no hacer caja con la desgracia.

EN SUMINISTROS: Es notorio que las grandes suministradoras están teniendo beneficios millonarios

  • La PAH reclama que las medidas no sean restrictivas y que no se acumule deuda a las familias en precari, de manera aque sean las grandes empresas energéticas quienes, de sus beneficios, exoneren a las familias de ellas. Al contrario, es necesario una tarifa social para la recuperación económica de las familias y una renta básica.

Estas son las medidas que no dejarían a nadie atrás para un rescate ciudadano, dado que el Gobierno no se atreve a intervenir las empresas financieras y suministradoras para ponerlas en favor del interés general.

Si vamos a vencer a este virus será por el esfuerzo heroico de los trabajadores de la Sanidad y de otros trabajadores esenciales. Pero no podemos caer derrotados después por otro virus económico cuando muchas aún ni se han recuperado de la última burbuja inmobiliaria. Todo mero aplazamiento es esperar a que enterremos nuestros seres queridos para que el lobby bancario e inmobiliario vuelva a su proceso extractivo contra nosotras.

#PlanDeChoqueSocial

Ayuda urgente a las inquilinas

En pocos días miles de personas están siendo despedidas de sus trabajos o sufriendo ERTEs. Muchos hogares verán reducidos sus ingresos o dejarán de percibirlos, pero seguirán teniendo que pagar el alquiler y los suministros básicos, lo cual es completamente insostenible. 

Somos de los estados de Europa donde más porcentaje de nuestros ingresos se dedica al pago de la vivienda, lo que ya estaba ahogando económicamente a muchas familias. Suspender el pago de alquileres mientras dure la epidemia es una medida fundamental para evitar que las economías domésticas y de las pequeñas empresas colapsen. De lo contrario, y ante la posibilidad de que se alargue el confinamiento, nos vamos a enfrentar a una situación en la que miles de personas se van a ver forzadas al impago de alquiler.

Ya nos están llegando casos de personas que no van a poder pagar su alquiler en este contexto. Si dejamos de recibir ingresos, ¿cómo vamos a mantener nuestras viviendas?

En caso de que el Gobierno no apruebe estas medidas, seremos el Sindicato de Inquilinas e Inquilinos quienes las pondremos en práctica. Porque si algo tenemos claro, es que esta crisis no la vamos a pagar la población, como sucedió en 2008. Porque como llevamos mucho tiempo demostrando, no vamos a permitir que nadie sea expulsado de su vivienda solo para garantizar los beneficios de los especuladores.

¿Qué haremos? Si perdemos ingresos, antes de endeudarnos o dejar de cubrir necesidades básicas, dejamos de pagar nuestro alquiler. Los Sindicatos de Inquilinas ya estamos preparando, junto con otros colectivos, una respuesta conjunta y coordinada. 

¿Cómo lo haremos? De esta situación saldremos como sabemos que es posible: unión, organización y acción por nuestros derechos y una vida digna. 

Empieza por:

A partir del jueves podrás encontrar más información en suspensionalquileres.org

¿Sabes por qué suben los precios de los alquileres?

Porque el parque de vivienda está controlado principalmente por grandes propietarios.

Nos dicen que el mercado está controlado por particulares. Personas que han trabajado muy duro para invertir sus ahorros en una vivienda “extra” que alquilan a otra familia, y que no se puede poner límites a esta actividad, porque han trabajado muy duro para conseguirlo…3. Aunque vemos que los fondos buitre y las SOCIMIs están comprando todas nuestras viviendas para especular, ellos insisten en que su cuota de mercado es mínima y el mercado está en manos de particulares

El 60% del mercado que estaría controlado por particulares, resulta que la mayor parte probablemente no sean particulares, sino familias con muchísimo patrimonio y muchísima riqueza, que tienen en propiedad edificios enteros en nuestras ciudades

Las viviendas están a su nombre y estos “particulares” no se han constituido como empresa, pero pueden tener 10, 20, 50 o 100 viviendas, pero jurídicamente se les trata como “particulares”O como estos 45 “particulares” de Baleares, a quienes les han forzado a introducir sus 859 viviendas de “particulares” en el mercado. Porque claro, los “particulares” se pueden permitir tener vivienda vacía sin alquilar, ¿verdad?

En España hay 3,4 millones de viviendas vacías según el último censo del INE. ¿3,4 millones de viviendas vacías propiedad de “particulares”? Claro que no. Son propiedad de empresas, especuladores, bancos, fondos buitre y grandes tenedores…

Pero es que ademas . La vivienda vacía está en manos de fondos de inversión, bancos y la SAREB, que controlan la oferta de manera estratégica para que los precios solo suban y se revaloricen sus activos, a costa de mantener miles de viviendas vacías

Antes de fomentar la construcción de nueva vivienda ,que es posible que se necesite hay que fomentar la Rehabiltacion ,recuperar vivienda vacía ..y estudiar muy bien cada situación no se debe iniciar un ciclo de construcción de vivienda nueva. Es decir, han creado una burbuja de alquileres 2014-2017, que ha impulsado una burbuja de compraventa e hipotecaria, y ahora quieren generar una burbuja de construcción de vivienda…

En cualquier caso, España continúa siendo uno de los países desarrollados con un menor porcentaje de la riqueza destinado a solucionar los problemas ligados a la habitabilidad (0,04% del PIB). En contraste, Reino Unido destina un 1,41%, Francia un 0,83% y Alemania un 0,59%, según datos de la OCDE.

Hilo creado por Javier Gil