Etiqueta: Parque público

MOITO POR FACER .

Error
El video no existe

A inseguridade residencial

A inseguridade residencial

A inseguridade residencial penetrou en capas sociais menos desfavorecidas,as cales tamén teñen o aluguer como vía frecuente de acceso á vivenda.

Máis da metade dos fogares encabezados por menores de 45 anos teme perder a súa vivenda a curto prazo. No contexto europeo os mozos españois temen perder a súa vivenda por non poder pagala máis a miúdo (54% fronte a 33%) e esta diferenza tamén se incrementou nos últimos anos a medida que crecía o aluguer. Esta percepción está xustificada. O 42% dos fogares formados por mozos xa viven en aluguer de mercado, a opción máis insegura de todas para un colectivo aburado pola precariedad laboral, deixando atrás a etapa de acceso maioritario á propiedade.

O auxe do precio do alugueiro facilitou o incremento da inseguridade residencial, dadas as condicións obxectivas dos contratos, a súa duración e a falta de control da variación de prezos en ámbitos de forte demanda

As rendas mínimas non chegan

Diminúe por terceiro ano consecutivo o número de fogares en risco de pobreza que reciben a renda mínima de inserción, a última rede de protección para quen esgotaron o resto de recursos. En 2018 beneficiáronse 100.000 persoas menos que en 2017, é dicir, case 20.000 fogares menos, pese a que a taxa de risco de pobreza mantívose prácticamente estable neste periodo ?só caeu seis décimas, do 19,7% ao 19,1%?, segundo o informe que publicou onte martes o Ministerio de Sanidade, Consumo e Benestar Social.

Precariedad e vivenda

A pobreza crónica instalouse na vida do 20% Si como vimos a percepción de inseguridade residencial aumenta debido ao aumento do prezo do Aluguer ,a ausencia de regulación e de estabilidade nos contractos que impiden ter un proxecto vital a longo prazo a isto súmase que é moi difícil acceder á Rendas de Inserción .As trabas burocráticas e a falta de acceso á información constitúen un labirinto da desigualdade

A metade dos empregados públicos menores de 40 anos son temporais

Xa fai tempo que traballar e ter estabilidade laboral deixaron de ser sinónimo.

Modelos colaborativos en la provisión de Vivienda en Europa

El gasto social del Estado español destinado a las familias en materia de vivienda y la exclusión social, se sitúa en el 1,7%, dos puntos por debajo de la media europea. El 20% de la población de España está excluida del mercado inmobiliario, según los datos del observatorio de la vivienda del Consejo General del Notariado de 2005. Los precios de la vivienda son desorbitados con incrementos del 107% en siete años, en cambio los

salarios en ese mismo período sólo lo hicieron en un 34%, además, la tasa de paro en el tramo de edad de 18 a 35 años es del 13,2% y la tasa de pobreza se sitúa en el 18,5%, la constante bajada del gasto público en protección social ha supuesto la reducción del 24% del PIB en 1993, al 20% en el 2002”.

En este contexto, y ante la incapacidad del modelo de vivienda social español para dar respuesta a las demandas ciudadanas de los últimos años, parece necesario abogar por un cambio en los objetivos de la política de vivienda, apostando por soluciones innovadoras basadas en experiencias de éxito de países de nuestro entorno.

Podemos señalar que la crisis económica y financiera de los últimos años ha puesto de manifiesto el agotamiento del modelo predominante de acceso a la vivienda de nuestro país. Este, basado en la idea de producir vivienda libre en propiedad con objetivo de alcanzar la máxima rentabilidad, no ha permitido, de manera general, satisfacer las necesidades de la población más vulnerable, y ante situaciones de falta de acceso a crédito,

Esta misma dinámica, de ofertar vivienda en venta, ha sido la generalizada en el caso de la vivienda protegida, lo que ha hecho que en nuestro país no se cuente con un parque de vivienda social en alquiler, de titularidad pública, capaz de absorber las demandas surgidas en la citada situación de emergencia. Además de ser inoperante ,es mas que cuestionable que se gaste dinero publico en conseguir que unas pocas familias accedan a vivienda en propiedad .La VPO debe ser mayoritariamente destinada al Alquiler .

Esta vinculación a la idea de propiedad, que en muchos casos se entiende como de fuerte arraigo cultural en nuestro país, responde más a un modelo alentado por las políticas de vivienda que responde mas a intereses de las inmobiliarias y la Banca que al interés ciudadano . Así, las medidas de facilitación fiscal a la venta frente al alquiler han convertido a esta segunda vía de acceso a la vivienda en la única alternativa para quienes no cuentan con capacidad de adquisición Se sigue facilitando el acceso a prestamos y no a una vivienda

Hay que apostar por una politica de Alquler movilizando la Vivienda desocupada y tambien las iniciativas de provisión de vivienda social como las iniciativas de Holanda ,Berlin …

Fuente https://www.fundacionalternativas.org

El Alquiler te asfixia y el Salario aprieta

El mercado del alquiler se hace asfixiante con subidas que en algunas ciudades superan el 47% en los últimos cinco años. Ni los salarios ni las reformas en las casas justifican esas alzas que se comen los ingresos familiares

En España el alquiler se ha incrementado un 18,6% en los últimos cinco años, de 2013 a 2018. El aumento desenfrenado de las rentas en las principales urbes y destinos turísticos ha gestado una burbuja que se está llevando por delante a quien busca un techo y no puede hacer frente a los 1.100 y 1.200 euros mensuales que, de media, cuesta arrendar un piso de 80 metros cuadrados no solo en Madrid o BCN sino en Vigo con subidas del 40 %

Graficos

Este desequilibrio entre salarios y alquileres ha hecho ganar a España el vergonzoso título de ser el país de la OCDE donde el alquiler se come un mayor porcentaje de ingresos familiares. De media, en los países de la OCDE, el 15% de los ciudadanos que viven de alquiler se ve obligado a dedicar el 40% o más de sus ingresos a arrendar. Ese 15% de media se convierte en España en el 37%. Es decir, casi cuatro de cada diez de los españoles que arriendan destinan más del 40% de sus ingresos a pagar el alquiler

Lós Salários no son culpables de la subida de los Alquileres como insinúan algunos ,al contrario son los salarios de miseria y la codicia de los grandes caseros y de losFondos buitre los que han creado la tormenta perfecta para la total desproteción de las inquilinas y el aumento de los desahucios.

La falta de un parque de vivienda social estable para las rentas más necesitadas ha sido otra de las ineficiencias. Algunas Administraciones públicas han vendido su stock de viviendas a fondos buitre Se ha repartido un derecho constitucional. Si desde 1980 no se hubieran dado todas las viviendas protegidas hoy habría entre dos y 2,2 millones de casas», dice José García Montalvo, catedrático de Economía de la Universitat Pompeu Fabra .

¿Cuando el propietario no encuentre inquilino, bajará los precios. ? pues no lo parece .el mercado del «alquiler turístico » se esta generalizando en toda España hace que no solo no baje el precio del Alquiler ,sino que suba y desplace hacia ese mercado viviendas que «no volverán » al mercado y son un inmenso agujero de fraude .

Lanzan a Iniciativa Cidadá Europea «Housing For All – Vivenda para Todas» –

Lanzan a Iniciativa Cidadá Europea «Housing For All». | Presenta-se o seu grupo promotor no polo de agora Reino de España. | A vivenda debe ser social e accesíbel.

A vivenda é un dereito humano e non unha mercancía, debe ser social e accesíbel. Estamos facendo un chamamento para mellorar as condicións de vivenda.

O pasado 4 de abril deste ano 2019, presentaron o Grupo Promotor no Estado Español da Iniciativa Cidadá Europea «Vivenda para todos e todas», coincidindo co lanzamento da iniciativa desde Bruxelas e 20 países europeos, coa implicación de máis de 77 organizacións.

Europa está vivindo unha grave crise da vivenda: considerada unha mercancía máis que un dereito, os prezos dispáranse e moitas vemo-nos obrigadas a cambiar de barrio ou cidade. Aproximadamente 82 millóns de fogares destinan máis do 40% dos seus ingresos a pagar o custo da súa vivenda e as persoas sen fogar non deixan de aumentar. Neste contexto, necesitamos unha resposta coordinada, desde distintos países, para conseguir ferramentas que nos permitan avanzar no dereito á vivenda.

Esta Iniciativa Cidadá Europea de «vivenda para todas e todos» é un chamamento aos países europeos para que prioricen o investimento en vivenda e dean un paso adiante na creación de vivenda accesíbel. Queremos que sexa un punto de inflexión: necesitamos un millón de firmas en toda Europa para conseguir mellores condicións legais e financeiras, como a non aplicación dos criterios de Maastricht ao investimento público en vivenda (Quen ía dicir que tiñamos que defender, agora nós, un dos criterios de Maastricht que algo beneficiaba, mais que non se está cumprindo), mellor acceso a financiamento da Unión Europea, normas sociais para os alugueiros de curta duración baseadas na competencia e a compilación de estatísticas sobre as necesidades de vivenda en Europa.

O Estado Español conta coa décima parte da vivenda pública que outros países da súa contorna (1,5% fronte a unha media do 15%) Isto non é accidental, senón que é froito da aposta por un modelo insostíbel de propiedade e vivenda protexida de venda, que pasaba ao mercado ao cabo duns anos. Máis de 644.000 familias sufriron un desafiuzamento desde 2007, en moitos casos sen alternativa residencial por parte das administracións públicas debido á escaseza de vivenda social. Por iso, esta Iniciativa ten como prioridades:

⏩ 1. Crear un parque de vivenda social e accesíbel de alugueiro ou cesión de uso dun 15% en 10 anos e un 30% en 20 anos.

➜ Incorporar ao parque de vivenda social as vivendas de Bankia e a SAREB.

➜Recuperación dos 77.000 millóns de euros do rescate bancario, vía imposto ás entidades financeiras para destinalo a vivenda social e accesíbel.

➜Obrigar a grandes propietarios a destinar o 30% de novas construcións ou rehabilitacións integrais a VPO en zonas con demanda de vivenda.

⏩ 2. Asegurar un alugueiro estábel e accesíbel.

➜Permitir aos concellos regular os prezos do alugueiro en base ao poder adquisitivo.

➜Renovación automática dos contratos con actualización de renda limitada salvo incumprimento da inquilina ou por necesidade da vivenda da arrendataria.

⏩ 3. Priorizar a vivenda pública de alugueiro, colaborar e financiar entidades sociais, cooperativas de vivenda en cesión de uso e outros operadores sen ánimo de lucro.

Distintas entidades sociais, movementos, cooperativas de vivenda e entidades do terceiro sector uniron-se nun grupo promotor da Iniciativa no Estado Español. Propoñen sumar coas múltiples iniciativas que xa existen en materia de vivenda e dar máis forza ás reivindicacións da cidadanía mediante esta campaña europea. As organizacións que formamos parte do grupo promotor somos:

• Plataforma de Afectados por la Hipoteca

• Observatorio de Derechos Económicos, Sociales y Culturales

• Sindicat de Llogaters i Llogateres

• Taula d’Entitats del Tercer Sector Social

• Sostre Cívic

• Fundació Mambré

• Fundació La Dinamo

• Federació d’Associacions de Veïns i Veïnes de Barcelona

• Centro de Asesoría y Estudios Sociales

• El Rogle cooperativa

• Fundació Habitat 3

Este lanzamento dá inicio ao proceso de recolleita de firmas, tanto en papel como electronicamente, na páxina da iniciativa:

https://www.housingforall.eu/es/la-vivienda-debe-ser-social-y-asequible/

A partir de agora hai un ano para recolleitar 1 millón de firmas en toda Europa, das cales 40.500 no Estado Español, nun mínimo de 7 países. Esta Iniciativa propón, no actual contexto de eleccións europeas (Tamén locais e algunhas autonómicas no Estado Español), solucións para o problema de vivenda a nivel europeo, sumando coas mobilizacións de decenas de cidades en Europa e o Estado Español que saíron á rúa para reivindicar.

#HousingForAll #VivendaParaTodas #PinchemosABurbulla

Firma a iniciativa aqui :