Etiqueta: Parque público

EN VIGO :NINGUEN SEN TEITO

O acceso a unha vivenda adecuada é un factor crave para a inclusió n social, a emancipació n e o exercicio da ciudadanía, xa que ao ter unha natureza multidimensional, un aloxamento digno e adecuado non garante, por sé só, a inclusió n, pero sé é unha condició n indispensable. Por iso, é importante que a exclusió n residencial sexa unha cuestió n de polí tica de vivenda e urbanismo, non sóo de polí ticas sociais. Hai que ter en conta que a vulneració n deste dereito carrexa consecuencias noutros dereitos, que comprenden desde nosa dimensió n má s í ntima á dimensió n social.

A Sareb, má s coñecido como “banco malo” é unha entidade privada de fronté c- ter nanciero creada por requirimento da Comisió n Europea en 2012, para a reestructuració n e saneamento do sistema bancario españ ol, cuxa prin- cipal funció n é a venda dos activos tó xicos procedentes das entidades nancieras. O seu creació n foi unha oportunidade perdida para a creació n dun verdadeiro parque de vivenda social e pú blico: un 45% do capital da Sareb é pú blico

Hoxe a SAREB converteuse na maior Inmobiliaria do pais O estalido da burbulla inmobiliaria e a crise financeira provocou unha espantada dos bancos do sector promotor, coa entrega de miles de activos á Sociedade de Xestión de Activos procedentes da Reestruturación Bancaria ( Sareb ou banco malo) ou a firmas especializadas na compra de activos problemáticos (con enormes descontos). En Galicia os «Fondos VOITRE» xa xestionan máis inmobles que a Sareb ou os bancos, concentrados en só dous actores: Blackstone e Cerberus. Ata tal punto que os Os fondos voitre son xa os maiores donos do ladrillo á venda en Galicia . Cerberus paga 4.000 millóns pola carteira inmobiliaria de BBVA, con 550 propiedades na comunidade ,a firma suma xunto a Blackstone máis activos que o ‘banco malo’

Isto lévanos a un panorama caraterizado por :

  • -Aumento do Prezo do Aluguer .O Aluguer Alcanzable afástase para un numeroso sector social
  • -O Mercado do Aluguer abusa dunha posición ventaxista e esixe condicións de Aluguer abusivas
  • -Os Desafiuzamentos de Aluguer aumentan a luz disto
  • -As Administracións e o Goberno do PP reformou a LAU á medida das Inmobiliarias e non do Inquilinos
  • -Aumento do sinhogarismo por falta de pagamentos, pérdida de vivenda e desemprego
  • -Aumento das persoas sen -fogar e aumento do numero de accidentes e mortes .

Outra cara da exclusió n residencial son as condicións dos fogares, algo estreitamente relacionado coa pobreza energé tica. Segú n un estudo da Asociació n de Ciencias Ambientais34, en 2014:

• 5,1 millóns de persoas, o 11% dos fogares españ oles declarábase incapaz de manter a súa vivenda a unha temperatura adecuada nos me- ses frívos.

• 6,2 millóns de persoas, o 15% dos fogares españ oles, destinaban má s do 10% dos seus ingresos anuais á compra de energía para a vivenda.

O xoves, 18 de xaneiro de 2018, ás 11:30 da mañá ante a «maternidade vexetal» da dinoseta da Porta do Sol, espazo cidadán usualmente frívolo que nós desexamos subverter e converter nun lugar combativo polos dereitos sociais, dámonos cita os colectivos, Rede de Solidariedade Popular de Vigo, Os Ninguéns,PAH Vigo-Tui Baixomiño e todas as persoas ou organizacións que queirades acompañarnos.

Aumentaron os Desafiuzamentos en Galicia

Error
El video no existe
Por dous trimestres consecutivos en Galicia aumentan os desafiuzamentos un 14,4% no primeiro trimestre do ano, segundo informa o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG ) e no segundo trimestre do presente ano tiveron un incremento do 6 % con respecto ao mesmo período da anualidade anterior, ao pasar de 690 a 732.

Hai que reafirmarse na idea do aluguer social e polo dereito a unha vivenda e dar uso social á vivenda desocupada ,frente as propostas da Xunta de Galiza que nos impón unhas medidas que non funcionan , e os datos non engañan

1/ Esiximos a CREACION nun parque publico de aluguer social. Denunciamos o uso antisocial das vivendas baleiras e das vivendas das persoas e familias que foron desafiuzadas do seu pisos

2/ Debemos esixir á Xunta de Galicia unha Lei de Vivenda Autonómica que garanta que os cidadáns teñan recoñecido o dereito ( recoñecido no Estatuto de Autonomía e a Constitución ) a unha vivenda digna e de calidade e Subministracións Basicos garantidos

Galicia foi castigada por miles de deshucios e desaloxos O 2º T deste anos aumentaron os desafiuzamentos ,ao tempos que .Galicia, é unha das comunidades autónomas con maior porcentaxe de vivendas baleiras , unha de cada cinco vivendas de Ourense e Lugo está baleira. Son as dúas provincias con maior porcentaxe de vivendas desocupadas.

Por outra banda o SAREB ( Banco Malo ) e a Banca son hoxe os maiores propietarios de vivenda

Queremos que se aborde o problema da vivenda desocupada (fomentar o aluguer das que non teñen ningún uso ) e a creación dun parque público e de VPO coas casas hoxe en poder da Banca .

POR O ALUGUER NO CENTRO DA DIANA

1.- Aluguer estable e alcanzable

Para elo e fundamental unha nova Lei de Arrendamentos Urbanos para facilitar un aluguer ,estable e alcanzable

* Reforma da LAU para dar seguridade e estabilidade.

* Ampliación  a un mínimo de 5 anos e con fórmulas nas cales o contrato  só póidase rescindir en casos concretos de urxencias.

* Establecer un marco de regulación dos prezos que corresponda aos ingresos da poboación

2/Reorientación do sector da construción cara a actividades de rehabilitación

3 / Parque Publico da Vivenda :Vivenda Social “Alugueres Sociais non superiores ao -25 % o 30% dos ingresos da unidade familiar”.

Mobilización de vivenda baleira mediante a cesión obrigatoria e recuperación da vivenda en mans da SAREB, expropiación das vivendas en mans da banca pública rescatada, expropiación de vivenda baleira dos grandes garfos de vivenda e atraer Vivenda de Privada de pequeños propietarios para o Aluger Social con propostas reais e sabendo que un PARQUE da Vivenda non pode construirse en base a estas Vivendas dos pequenos propietarios .

Dictadura del Propietario. Dictadura del Banquero

@PAHVigoTui preparándose para denunciar la Dictadura del Propietario y del Banquero En Vigo es imposible tener un proyecto de vida estable como inquilino o hipotecado

Los propietarios y los Grandes tenedores de vivienda saben que en ausencia de política social ,ellos dictaran las normas y los precios .La dictadura del Casero las reformas que se han ido aprobando, así como los ajustes y recortes aplicados, han pasado por alto toda consideración sobre justicia y reciprocidad, se han creado las condiciones para la “tormenta perfecta” que traerá mas destrucción de derechos y mas precariedad . Esta falta de perspectivas, este vivir a la intemperie y en la incertidumbre configura una salida de la crisis donde falta de derechos y precariedad se dan la mano.

Ya no es solo el drama que afecta a las miles de personas pendientes de un hilo para ser desahuciadas,es un problema mayor que afecta a amplias capas sociales : La creciente precariedad

Una de cada tres familias ingresa mensualmente menos de 1.100 euros netos… sumando los sueldos de todos los miembros, lo que da pie a un nuevo concepto, el del ‘hogar mileurista’El 40,8% de los hogares españoles llega «justo» a final de mes, un 12% no llega

Es el desahucio del desahuciado :Gente que perdió la casa por no poder pagar la hipoteca vuelve a quedarse en la calle por desahucio de Alquiler porque no llega para pagar la mensualidad y para rizar el rizo muchas de estas personas , de familias conservan una deuda con el banco que hace muy difícil que esta gente que estas familias puedan salir adelante

Luchamos por el derecho a la Vivienda Ya no es solo un asunto de los Hipotecados ,hoy la vivienda es un articulo de lujo . No se ayuda a las familias ,se ayuda a los propietarios y a la Banca .Nuestro país es líder europeo en ayudas a la vivienda como mercancía y líder europeo en desahucios.

Frente a la Vivienda entendida como negocio financiero nosotros vemos la Vivienda como un derecho .Las políticas que se han puesto en práctica durante la crisis están acabando con el esquema básico de justicia y de una cierta distribución de la riqueza Eso se ha terminado Se han pisoteado derechos y se han cometido graves injusticias y abusos que minan la confianza tanto en el sistema económico como en las instituciones de la democracia representativa. Se dibuja pues, un Movimiento que debe ser capaz de integrar no solo a los que han sufrido un desahucio o aquellos que están al borde del mismo ya sea de Hipoteca o de Alquiler será un movimiento mas amplio ,el de recuperar la Vivienda como derecho ,y en ello están implicada una mayoría social que sufre las consecuencias de un crisis o de la “llamada salida de la crisis” la cual es a base de precariedad ,sueldos de miseria , inestabilidad y segregación social en barrios de grados Hay que saber juntar a todos ellos ,los hipotecados ,los Inquilinos,los desahuciados y a los que no llegan o llegan con dificultad a fin de mes y que sienten que serán muchas las causas, pero sin duda el precio de la Vivienda es una de ella

Somos la PAH de V de Vivienda y Vida digna

AT

Inquilinos e Hipotecados

En España es imposible tener un proyecto de vida estable como inquilino o propietario por la desprotección jurídica y sobre todo por la creciente precariedad y aumento del precio de la Vivienda

El amplio parque de vivienda privada que se encuentra desocupada en la actualidad, sobre todo en posesión de inmobiliarias propiedad de grandes  entidades  bancarias o de la Sareb, crean un marco de oportunidad para dotar a las administraciones de vivienda social.

Se presenta por el contrario, parte del PP, que la  única solución pasa por la creación de un Parque Publico de la Vivienda con solo la Movilización de la Vivienda de Particulares con la esperanza que las pongan en Alquiler social .Propuesta que ha mostrado su fracaso mas estrepitoso y que ademas pretende ocultar que es el amplio parque de vivienda que se encuentra desocupada en la actualidad, está sobre todo en posesión de inmobiliarias propiedad de grandes entidades bancarias o de la Sareb, lo que debería crear un marco de oportunidad para dotar a las administraciones de vivienda social. No se trata de la expropiación de entrada ,como se pretende decir .Se trata de   «Acuerdos de cesión de vivienda»,se han logrado multitud de ellos , Es posible por tanto y  apoyándose en la presión social , es perfectamente alcanzable

Asi pues ,la generación de un parque de vivienda asequible permitirá dar respuesta a un amplio abanico de problemáticas residenciales que actualmente no están cubiertas, que incluyen a las personas que, aún teniendo recursos económicos, no pueden costear un alquiler de mercado, o no cumplen con los requisitos que dicho mercado establece (aval, nóminas, contratos laborales indefinidos..etc .).

Un parque de vivienda asequible en alquiler tiene también el objetivo de dinamizar  y movilizar la vivienda vacía disponible.

DICTADURA del CASERO .DICTADURA del BANQUERO

Más de 6 millones de ciudadanos viven bajo la dictadura del casero.

Las inmobiliarias saben que no existe un parque de viviendas al margen de los vaivenes del mercado libre que controlan. El parque de vivienda pública de alquiler no supera el 1%, así pues los 2’5 millones de hogares que viven en viviendas alquiladas sufren la dictadura de la Ley de Arrendamientos Urbanos- LAU.

No se ayuda a las familias ,se ayuda a los propietarios La medida que se quiere introducir en el “Plan Vivienda del PP” de subvencionar los alquileres hasta 600 euros –o hasta 900€ en el caso de  jóvenes- son en realidad ayudas al propietario para asegurarle el cobro del recibo ,las familias no ven ese dinero ,para evitar que lo puedan “malgastar” en comida

Por otra parte hay casi otro millón de hogares en situaciones irregulares como subarrendamientos legales o ilegales, infraviviendas y ocupaciones La mayoría de estos hogares concentran las capas de la población que, o bien, no pudieron cogerse al carro de la burbuja inmobiliaria,comprando una hipoteca o bien son inmigración pobre o hogares de nueva formación joven: el Precrariado

FRAUDES

Hay  1,25 millones de propietarios (54%) que no declaran los arrendamientos cobrados. Son una enorme bolsa de fraude calculada entorno a 3000 millones anuales por los inspectores de Hacienda Por tanto, el bolsillo de caseros es un pozo sin fondo visto que las políticas de fomento del alquiler han sido un fracaso histórico que sólo ha enriquecido a los rentistas pero no han logrado movilizar las viviendas infrautilizadas o vacías para vivienda social

Nuestro país es líder europeo en ayudas a la vivienda y líder europeo en desahucios.

Se ha legislado a favor de la propiedad frente a la vivienda entendida como un derecho . Sin una política de vivienda entendida como un derecho fundamental y estable en el tiempo ha sido y será muy difícil conseguir el óptimo de equidad de una vivienda digna para todo el mundo

A.T

 Guetos Non .A Cidade Dual 


Hai pouco preguntabámonos: Que facemos coas vivendas baleiras? “Parque Social da Vivenda Si, pero onde?”. 

 A vivenda debe ser un factor de inclusión social, non de exclusión. Diciamos: Os alugueres sociais que teñen que ofrecer as entidades financeiras deben ser “preferentemente a vivenda afectada polo procedemento ou, alternativamente, unha vivenda situada dentro do mesmo termo municipal”; é dicir, nin a entidade financeira, nin as Administracións local ou Autonómica, poderán ofertar unha vivenda sen saída comercial nun barrio degradado. Nin tampouco está no noso ánimo consentir o desterro fora do lugar de arraigamento das familias ou da xente desafiuzada

Nos barrios marxinais son abundantes as vivendas inadecuadas ou de escasa superficie, o abandono de espazos públicos, o illamento dos servizos públicos,  un alto índice de apiñamento, unha forte presenza de núcleos de infravivenda, e mesmo a proximidade a infraestruturas indesexables  (vertedoiros, incineradoras, áreas industriais degradadas, etc.)

Con frecuencia carecen de servizos básicos como os de abastecemento de auga, saneamento, subministración de electricidade e alumeado público. E, a miúdo, padecen unha delincuencia endémica.

   🔹Conflitos e Convivencia

Os conflitos coa veciñanza  son habituais, así como a sensación de inseguridade. É inadmisible que a Xunta siga coa mesma política de apiñamento. A VPO, e moito máis aínda o “Parque Publico da Vivenda”, non debe seguir o modelo dos anos 60, das casas sindicais ou “casas baratas”, que xa demostraron o seu fracaso.  Hai que investir en programas de inserción social; a pobreza, o esquecemento, a segregación e a falta de recursos e investimentos fan crecer sentimentos de que “se o estado non fai nada polo meu, por que ía eu a preocuparme dos demais?”.  Este é un fenómeno que foi amplamente estudado. 

Dise que “se hai algún elemento ou factor, de entre todos os que compoñen a Situación Social do Benestar, que sintetice e de modo claro indique (que sirva de indicador sociolóxico) cal é o nivel de Benestar ou Malestar Social dunha familia, ese é, sen dúbida, o da vivenda que habita, e as súas condicións de aloxamento”. 

A Xunta ten que investir en “programas de intervención social ” e non deixar degradar a convivencia entre veciños. É inadmisible.  

Opoñémonos os “Edificios Gueto”. A vivenda Social ten que estar distribuída por toda a cidade, abandonando as políticas “de casas baratas” que vivimos baixo o franquismo e que tantos problemas sociais crearon nos anos 80, tras a crise e a reconversión industrial do País.

As cidades adoitan estar en constante transformación, tanto no social como no urbanístico. Nos últimos anos vimos aparecer nas nosas rúas novas tribos urbanas que conseguiron “revitalizar” zonas tradicionalmente deprimidas, converténdoas nas novas zonas de moda.
O problema chega cando este proceso chamado  xentrificación,  que nun principio podería parecer beneficioso,  despraza e marxina aos seus habitantes tradicionais, que non poden seguir co novo ritmo económico que empeza a adquirir a zona ante a chegada de veciños  cun maior poder adquisitivo. Segundo sociólogos e arquitectos, este proceso ten catro fases: abandono do barrio, estigmatización, rexeneración e mercantilismo, aínda que tamén pode sumarse unha quinta etapa, a resistencia.

   🔹A cidade dual

A cidade, na orientación dada polo urbanismo funcionalista mercantil, onde o urbano e as persoas son meras mercadorías, é levada á súa máxima expresión, pois aplica a separación de funcións urbanas e, en vez de ser un factor de inclusión e de convivencia ,é favorecedor da segregación espacial, que sitúa e distancia aos grupos segundo os seus “atributos sociais ”, étnicos, ou mesmo pola súa “forma de ser” ou de pensar e, sobre todo, do poder adquisitivo.. Actúa favorecendo ou desfavorecendo, nunha perspectiva que vén considerar aos suxeitos como obxectos que se distribúen polo conglomerado urbano, segundo o seu valor e capacidade mercantilizada. 
Así pois, a distribución no espazo urbano segundo esta nova lei de que “tanto tes tanto vales ” establece localizacións singulares e diferenciadas na cidade, na extensa urbe,   segundo a súa capacidade de acceso aos recursos,e dicir, segundo á súa capacidade adquisitiva. A segregación espacial será   causa, e á vez efecto, desas múltiples fragmentacións que, a modo dun circulo viciado, poñen de relevo a tendencia á consolidación dunha cidade dual.
A “cidade dos lugares” convértese, para determinados barrios, na trastenda da cidade escaparate . Uns son desprazados cara ás periferias sociais e territoriais, quedando así á súa sorte, como refuxios endogámicos de supervivencia ,e atópanse, de forma crecente, inhabilitados para incorporarse á cidade dos “escaparates ” e “das oportunidades”. Isto pon de relevo a perda de atributos do Estado de benestar, no referente á súa capacidade para regular o mercado, para planificar a economía e para garantir as prestacións sociais aos sectores mais vulnerables da sociedade.  

  

🔹Por último temos que Citar o fenómeno das URB PANTASMAS

O próspero negocio do ladrillo entrou en decadencia coa chegada da crise financeira, na que a especulación urbanística tivo un papel central. As vivendas sen terminar ao longo e ancho da rexión son un vivo recordo do desastre 

 

Son as cicatrices  ou feridas abertas  da especulación inmobiliaria que encheu  toda España de pisos, chalés e urbanizacións que en moitos casos a crise pillou a medio facer. E así quedaron. Esqueletos do que ían ser as vivendas de centos de persoas que agora ven destartalada a oficina portátil que albergaba o piso piloto, unha maqueta do soño feito realidade.

A crise deixou decenas de casas a medio facer. Unhas coas paredes xa encaladas, outras nas que só deu tempo a construír a estrutura de formigón, todas sen portas e sen xanelas. Din que naquelas nas que xa estaban instalados os baños, os canos ou a rede eléctrica, algúns aproveitaron para acudir ao saqueo dos materiais útiles.

A quebra das construtoras, promotoras e inmobiliarias trasel estalido da «burbulla» foi a principal causa do abandono de decenas de vivendas en construción

Mentres os anos pasan sen solucións claras nin homoxéneas, este panorama deixa paisaxes desamparadas en pobos e cidades. As estruturas de cemento sobreviven xunto a carteis publicitarios que mostran no que se ía a converter o lugar. Edificios e chalés con patios rodeados de vexetación, piscina, garaxe, e familias sorrindo: Vivendas de dúas e tres habitacións, preto da cidade e dos principais centros comerciais, «entra e infórmache», lese aínda nos letreiros xunto ao piso piloto. 

Segun O Confindecial hai moitas persoas que se apuntaron a unha cooperativa ou compraron sobre plano e perderon o seu diñeiro que pensan que non o poden recuperar porque non asinaron nin un aval bancario nin contrataron un seguro que garantise as cantidades adiantadas. o Tribunal Supremo, a través de media ducia de sentenzas, foi dando claramente a razón aos compradores.

🔹Cústanos moito dar unha soa solucion xa que en enfinidad de casos estes proxectos que se viron salpicados por irregularidades urbanísticas.En calquera caso calquera solucion pasa por ter enconta alguns destes principios :



          ▪️ 1/ Devolución do diñeiro aos compradores 

          ▪️2/ Estudar a necesidade social destas Promocións construídas en Plena tolemia inmobiliaria Necesítanse estas Vivendas ?. Son sustentables econonomica e ecoloxicamente ? 

          ▪️3/ Seguir o rastro deixado polas Promotoras ,construtoras  e Banca para que reparen e paguen o dano causado (incluído o medioambiental ) Aínda que este Goberno saíu en defensa de Banca e Constructuras. En 2016 entraba en vigor a reforma da Lei de Ordenación da Edificación (LOE), que recolle que «as cantidades entregadas a conta só estarán aseguradas unha vez que se obtivo a licenza de obras para poñer en marcha a promoción».

         ▪️ 4/ E non se debe cosentir que se utilizen esas promocións e Urbanicinaciones para «Crear un Parque Publico da Vivenda» (Os imaxinades esas promocions ,que estan «en medio da nada» en rexions como Murcia o interior da costa meditrerranea, destinadas a  aislar , arrinconar a todo un sector da poboacion  por motivos exclusivamente económicos ?) Aínda que é certo que as dificultades son grandes ,para que se faga realidade un proxecto nesa dirección, a tentación da Banca de desfacerse destes «activos» e limpar sua imaxe  non o é menos grande .  
Non imos consentir que a Política de Vivenda do PP e a BANCA dedique partidas para marxinar a familias ou grupos sociais en barrios as aforas ou en municipios lonxe da súa residencia habitual. É dicir, ancorar a vivenda social aos barrios mais degradados, o que é unha oportunidade evidente para as entidades financeiras para liberarse do stock inmobiliario con menos saída comercial á conta da segregación urbana.


             Vivenda Social Se .Guetos Non 

              A.Telmo