Etiqueta: Pobreza energetica.

Se non sentan ,levantámonos

Nove anos pasaron desde que naceu a PAH. Nove anos loitando para facer real o dereito á vivenda. Nove anos nos que paramos miles de desahucios e realojado por centos de familias. Nove anos nos que cambiamos leis e presentado mociones en concellos e comunidades autónomas. Nove anos cheos de trabas por parte do Partido Popular para que ese dereito á vivenda non sexa efectivo.

Pouco mellorou a situación estes nove anos, agora enfrontámosnos/enfrontámonos a unha nova burbulla inmobiliaria e por iso rexistramos no Congreso unha lei de todas, a Lei de Vivenda PAH. Unha lei para que as familias non estean indefensas, unha lei con cinco demandas básicas:

  • · DACIÓN EN PAGO RETROACTIVA
  • · ALUGUER ASEQUIBLE E ESTABLE
  • · STOP DESAHUCIOS
  • · VIVENDA SOCIAL
  • · SUMINISTROS GARANTIDOS (Luz, auga e gas)

Unha vez rexistrada esta Lei de Vivenda PAH no Congreso, estamos á espera de que o Partido Popular non a vaiche e volva, de novo, a tombar as ilusións e o dereito a teito de miles de familias. É hora de dicirlle ao Partido Popular que xa BASTA, por iso invitámosvos a todas o próximo 3 de marzo á GRAN MANIFESTACIÓN que estamos preparando en Madrid.

Ademais de vir podes facer moitas máis cousas. preparamos este KIT GRÁFICO DE DIFUSIÓN con todos os carteis para que os imprimas e péguelos no teu barrio, compártalos nas túas redes sociais e/ou que os pases por todos os teus grupos de Whatsapp ou Telegram.

¡Esperámosche o 3 de marzo en Madrid!

¡Si se pode!

EN VIGO :NINGUEN SEN TEITO

O acceso a unha vivenda adecuada é un factor crave para a inclusió n social, a emancipació n e o exercicio da ciudadanía, xa que ao ter unha natureza multidimensional, un aloxamento digno e adecuado non garante, por sé só, a inclusió n, pero sé é unha condició n indispensable. Por iso, é importante que a exclusió n residencial sexa unha cuestió n de polí tica de vivenda e urbanismo, non sóo de polí ticas sociais. Hai que ter en conta que a vulneració n deste dereito carrexa consecuencias noutros dereitos, que comprenden desde nosa dimensió n má s í ntima á dimensió n social.

A Sareb, má s coñecido como “banco malo” é unha entidade privada de fronté c- ter nanciero creada por requirimento da Comisió n Europea en 2012, para a reestructuració n e saneamento do sistema bancario españ ol, cuxa prin- cipal funció n é a venda dos activos tó xicos procedentes das entidades nancieras. O seu creació n foi unha oportunidade perdida para a creació n dun verdadeiro parque de vivenda social e pú blico: un 45% do capital da Sareb é pú blico

Hoxe a SAREB converteuse na maior Inmobiliaria do pais O estalido da burbulla inmobiliaria e a crise financeira provocou unha espantada dos bancos do sector promotor, coa entrega de miles de activos á Sociedade de Xestión de Activos procedentes da Reestruturación Bancaria ( Sareb ou banco malo) ou a firmas especializadas na compra de activos problemáticos (con enormes descontos). En Galicia os «Fondos VOITRE» xa xestionan máis inmobles que a Sareb ou os bancos, concentrados en só dous actores: Blackstone e Cerberus. Ata tal punto que os Os fondos voitre son xa os maiores donos do ladrillo á venda en Galicia . Cerberus paga 4.000 millóns pola carteira inmobiliaria de BBVA, con 550 propiedades na comunidade ,a firma suma xunto a Blackstone máis activos que o ‘banco malo’

Isto lévanos a un panorama caraterizado por :

  • -Aumento do Prezo do Aluguer .O Aluguer Alcanzable afástase para un numeroso sector social
  • -O Mercado do Aluguer abusa dunha posición ventaxista e esixe condicións de Aluguer abusivas
  • -Os Desafiuzamentos de Aluguer aumentan a luz disto
  • -As Administracións e o Goberno do PP reformou a LAU á medida das Inmobiliarias e non do Inquilinos
  • -Aumento do sinhogarismo por falta de pagamentos, pérdida de vivenda e desemprego
  • -Aumento das persoas sen -fogar e aumento do numero de accidentes e mortes .

Outra cara da exclusió n residencial son as condicións dos fogares, algo estreitamente relacionado coa pobreza energé tica. Segú n un estudo da Asociació n de Ciencias Ambientais34, en 2014:

• 5,1 millóns de persoas, o 11% dos fogares españ oles declarábase incapaz de manter a súa vivenda a unha temperatura adecuada nos me- ses frívos.

• 6,2 millóns de persoas, o 15% dos fogares españ oles, destinaban má s do 10% dos seus ingresos anuais á compra de energía para a vivenda.

O xoves, 18 de xaneiro de 2018, ás 11:30 da mañá ante a «maternidade vexetal» da dinoseta da Porta do Sol, espazo cidadán usualmente frívolo que nós desexamos subverter e converter nun lugar combativo polos dereitos sociais, dámonos cita os colectivos, Rede de Solidariedade Popular de Vigo, Os Ninguéns,PAH Vigo-Tui Baixomiño e todas as persoas ou organizacións que queirades acompañarnos.

«Caballero Vader» e as políticas que nos afogan (ODS -CoiaVigo)

ODS

Do mesmo modo que Darth Vader simboliza o mal, este goberno de Abel Caballero representa a peor faciana da política municipal. Por iso volve a recuncar en medidas que lonxe de asegurar unha vida digna para todas afondan no modelo de cidade capitalista. Nela ás que non temos para consumir somos ou esquecidas ou reprimidas cando saímos do rego.

Escriben os compañeiros da ODS

Aumenta a precarización do mercado laboral, con soldos irrisorios e contratos menguantes. Aumentan as persoas sen fogar E as nosas cidades acolen cada vez máis a persoas que teñen emprego pero non teñen casa

Isto rompe ou tópico dá persoa sen fogar, porque agora hai xente con emprego que ten ou mesmo problema,. Traballar xa non supón saír dá pobreza, nin dá máis extrema.

Como Juan. Toda a vida traballando na construción. Paro. Subsidio. Axuda. A paga dúas maiores de 45 anos pero chega un momento en que cho comiches todo e vesche na rúa. 48 anos ten, dous que pasou seis meses na rúa, traballando días ou semanas soltas, sempre en negro. Cando vexas a un sen teito con móbil non penses que malgasta, é ou que che conecta con posibles ingresos!.

Ter un posto de traballo e, por tanto, un soldo a final de mes non garante que ou empregado non estea en rocha de exclusión social. Cada vez menos. Isto unha realidade presente na nosa sociedade: a dous traballadores pobres.

En España, ou 13,2% dous traballadores atópanse en rocha de pobreza e exclusión social

Non ano 2017 ou 27,9 % dá poboación residente en Espana está en Risco de Pobreza e/ ou Exclusion Social , vos indicadores e ou Goberno do PP decretaron xa ou fin dá crise e, con todo, a pobreza e exclusion seguen sen recuperarse de maneira tanxible.

A taxa de pobreza dás persoas traballadoras incrementouse drasticamente, iso non pode interpretarse mais que cunha frase que xa se utilizou en informes anteriores: ” non calquera traballo protexe dá pobreza”.

Ou precariado non é un accidente, é unha estratexia deliberada do capitalismo global.

Aluguer e acceder a Unha Vivenda digna e estable e case imposible

Alugar piso cando ou teu orzamento é limitado pode converterse nunha odisea .*É moi difícil chegar a fin de mes gañando 800 euros Ou 68% dous mozos españois cre que “ terá que traballar non que sexa”

Non proceso de adxudicacion de vivenda publica en reximen de aluguer é fundamental mellorar este procedemento para favorecer ou acceso ás vivendás dás persoas en maior rocha de exclusion social. Para iso, é necesario substituír os procedementos de sorteo de vivenda pola garantia de baremacion obxectiva na adxudicacion dá mesma que inclúa, ademais dá situacion económica e sociofamiliar, a evaliacion de necesidades en casos de discapacidade ou idade avanzada,mulleres víctimas de violencia machista ….

Ou amplo parque de vivenda privada que se atopa desocupada na actualidade, sobre todo en posesion de inmobiliarias propiedade de grandes entidades bancarias ou dá Sareb, crean un marco de oportunidade para dotar ás administracións de vivenda social.

Vos desafiuzamentos crecen en Galicia un 12% máis que non resto de España Mais de 145 en Vigo Nosa cidade segue ao ritmo dun desafiuzamento cada día por falta de pagamento de aluguer

En España é imposible ter un proxecto de vida estable como inquilino ou propietario por a desprotección xurídica e sobre todo pô-a crecente precariedade e aumento do prezo dá Vivenda

Se unha familia gaña 1000 € e paga 450-600€ de Aluguer mais auga ,luz ,transporte ,comunidade etc de que vive ,come ou envía aos seus fillos ao colexio ? E estamos a falar de 1000€ Máis de 6 millóns de cidadáns viven baixo a ditadura do caseiro.

As inmobiliarias saben que non existe un parque de vivendas á marxe dous vaivéns do mercado libre que controlan. Ou parque de vivenda pública de aluguer non supera ou 1%, así pois vos 2’5 millóns de fogares que viven en vivendas alugadas sofren a ditadura dá Lei de Arrendamentos Urbanos- LAU.

Non se axuda ás familias , axúdase aos propietarios A medida que se quere introducir non “Plan Vivenda do PP” de subvencionar vos alugueres ata 600 euros – ou ata 900, sonse novos- son en realidade axudas ao propietario para asegurarlle ou cobro do recibo , as familias non ven ese diñeiro ,para evitar que ou poidan “malgastar” en comida

Por outra banda hai case outro millón de fogares en situacións irregulares como subarrendamientos legais ou ilegais, infravivendas e ocupacións

E hora de sumarse á defensa do dereito á Vivenda e contra a Precariedade e as Politicas que as perpetúan Son horas baixas para vos MMSS. Hai un estado de desazón xeral: dese ebulición atormentada pode resultar calquera cousa, ou moitas cousas á vez, e non necesariamente todas negativas.

Hai, en todo caso, realidades novas que reclaman de nós unha mirada nova,completa. Ou cansazo non é un sentimento absoluto. Algúns estamos tamén indignados, e rabiosos. E vemos a inxustiza, e somos solidarios. E apreciamos como nos tratan os que mandan, e sentimos desexos de responder.

Non conduce a nada recontar as carencias ou subliñar diferenzas : hai que sumar as achegas. Hai que sumar as forzas. Que cada cal achegue as forzas que teña, ou as que queden. Quizá a suma non sexa insignificante do todo.Porque xuntas SiSePode.

XORNADA :O DEREITO A VIVENDA NA ENCRUCILLADA

Aínda que a pérdida de vivenda derivada de execucións hipotecarias conseguiu unha gran visibilidade polos alarmantes datos de anos anteriores (sobre todo 2012), cada vez é mais frecuente que servizos sociais, entidades sociais e plataformas de afectados enfróntense a casos de pérdida de vivenda derivada do aluguer. Mesmo se atoparon casos de persoas “ pluridesahuciadas” que, tras pasar por un proceso de execución hipotecaria, enfróntanse de novo a situacións de desafiuzamento por falta de pagamento do aluguer na súa nova vivenda .O desafiuzamento do desafiuzado

O Acceso á Vivenda

Segú n o CGPJ o número de execucións hipotecarias e número de lanzamentos más da metade deses lanzamentos estaban relacionados con contratos de arrendamento. Pero hoxe o que está en xogo ademais de que os desafiuzamentos seguen a ser un gravísimo problema é a dificultade para acceder á Vivenda o que a noso xuizo está no centro do problema : Vivimos no paradoxo de que e o dereito á vivenda vólvese inconstitucional .A gran recesión deixou tras de sé non soamente un corolario de víctimas, a mayoría das cales no período poscrisis continúan en situación similar ou peor, senón tamen a explosión de novas adxectivacións en relación á pobreza. Unha paisaxe devastado onde se suman primeiro as “novas pobrezas” como relacionados con necesidades pouco cubertas, como a energía, a alimentació n, ou a diferenças por cuestion de xero o gé nero, ou as quue inciden no acceso a ben sobre pilareiras do noso sistema de protección social, educación, sanidade. De ahí emanan conceptos como pobreza alimentaria, pobreza enerxetica , pobreza infantil, feminización da pobreza etc e segundo o crecente aumento do un sector social que tendo traballo esta a o bordo ou en exclusión social A taxa de pobreza de cidadáns españois con emprego non deixa de crecer.

A PAH TEN NOME DE MULLER

A PAH é sen dúbida a loita das mulleres ,son elas que por exemplo no ámbito familiar dan o primeiro paso e as primeiras que seguen o proceso de empoderarse .Chamamos empoderamento a :

A toma de conciencia e o aumento da confianza en si mesmas (“poder propio”). A organización autónoma para decidir sobre as nosas vidas e a mobilización colectiva o «o poder para “

As XORNADA “Ou dereito a Vivenda na Encrullida” o 1 de Decembro organizada pola Universidade de Vigo :Facultades de Ciencias Xuridicas e do traballo ofrece un interesantísimo programa e con relatores de enorme calidade Hónranos que sexamos convidadas para debater sobre o dereito a vivenda Alli estaremos

Esperámosvos.

Carlota P Conde Voceira da PAHVigoTui_BM

Luces de Nadal .Sombras de Miseria

Artigo de ODS

Na escuridade non somos quen de ver, ou cando menos de facelo con claridade. Ocorre o mesmo cando hai exceso de luz. Dous fenómenos opostos que producen o mesmo: incapacidade ou dificultade para ver.

Damos a voz de alarma, xa que o 25 de novembro seremos cegadas polo goberno de Caballero. Ese sábado o alcalde prenderá o alumeado de nadal. Hai dous anos denunciabamos, da man de Galiza Contrainfo, os 400.000 € de gasto en alumeado coa campaña #LuzEeCalorParaTodas. Moitos cartos, igual que os que se dilapidaron en chantar un barco na rotonda de Coia, en instalar unha pantalla en Rosalía de Castro, na reforma de Balaídos ou no Auditorio Mar de Vigo. O goberno lonxe de recuar nas súas políticas “antipersoas” teima en facer de Vigo un parque temático ao gusto da industria turística. Nestas festas a factura que pagaremos vai ascender, polo momento, a case 800.000 € (636.000 en alumeado e 135.000 en decoración de nadal).

O goberno afonda na “cidade de postal” que abre os brazos ao turismo e ao capital. Na súa cidade sobramos aquelas que habitamos a cidade. As que ficamos fóra da tolemia consumista somos expulsadas, esquecidas ou reprimidas.

Dinnos que Vigo está en competencia coas grandes cidades do capital: Nova Iorque, Londres, Tokio, Barcelona… “Cidades globais” nas que moitos movementos veñen denunciando os problemas de acceso á vivenda que sofre a veciñanza. En Vigo estase a falar dunha nova burbulla no sector, cun incremento no prezo das vivendas. Só na nosa contorna dúas compañeiras están pendentes de despexo. A elas agardamos non ter que engadir a unha familia, perceptora de RISGA, que finaliza o contrato de alugueiro sen máis horizonte que as rúas da cidade, posto que o mercado só oferta vivendas impagables cos seus ingresos.

Mentres cunha man prenden as luces, coa outra pechan servizos como a Oficina de Inmigración ou a Casa da Xuventude. Por non falar da insuficiencia de persoal nos servizos sociais que conleva atrasos en axudas tan perentorias para moitas persoas como a RISGA.

Cansa padecer un goberno que destina tantos recursos en agochar a miserenta realidade na que malviven moitas veciñas. Alporiza celebración da irresponsabilidade que supón o consumo enerxético irresponsable de millieros de LEDs.

Malia esta fartura seguiremos a argallar resistencias, a crear lazos coas que poder pular por unhas vidas que merezan a ledicia de seren vividas para todas.

Novembro 2017

ODS-Coia e GAS