Etiqueta: Precariedad

Reunión da PAH co Secretario Xeral de Vivenda, David Lucas

Na reunión de hoxe, tras unha análise da situación e de como chegamos ata aquí, mostramos o noso desacordo cos últimos decretos insuficientes e á práctica ineficaces, aprobados para axudar ás inquilinas e ás persoas hipotecadas. Expuxemos as nosas emendas para a tramitación parlamentaria do Proxecto de Lei do RDL 11/2020 e saímos co compromiso dunha nova reunión en xuño para profundar nelas, tras recoñecer a insuficiencia dos decretos aprobados ata o de agora. Emendas recollidas nun documento que xa fixemos chegar a todos os grupos parlamentarios, quedando por ver quen as defende e quen non. Ou o que é o mesmo, quen está ao lado das familias e quen. O noso obxectivo é que non se repita o sucedido na crise do 2008, que realmente non se deixa a ninguén atrás e que non sexa a cidadanía a que acabe pagando os efectos da crise sanitaria

As nosas emendas, que xa presentaremos en profundidade, céntranse en:

➤ Exoneracións do pago tanto de hipotecas como de alugueiros ate, como mínimo, o 31 de decembro do 2021, para as familias en situación de vulnerabilidade. Diferenciando claramente entre pequenos propietarios, grandes propietarios -a partir de máis de 5 vivendas- entidades financeiras, socimis e fondos de investimento e entidades públicas.

➤ Suspensión de todos os desafiuzamentos de unidades de convivencia sen alternativa residencial de forma indefinida ou, como mínimo, ate o 31 de decembro do 2021 e establecemento do xuízo de proporcionalidade que vén reclamando a España o Comité DESC.

➤ Extensión das medidas a todas aquelas familias que están en situación de vulnerabilidade, provocada previa ou durante a crise sanitaria

➤ Redución e modificación de requisitos que burocratizan o procedemento e que exclúen a moitas familias da aplicación das medidas.

➤ Alongar o tempo necesario a protección das medidas para facer fronte ás consecuencias da COVID-19, como mínimo ate 31 decembro do 2021, podendo adoptarse o criterio que permita obxectivar a recuperación económica (como o aumento do PIB ou do emprego).

➤ Obrigar á banca a revisar todas as solicitudes que fosen denegadas por incumprir os anteriores requisitos. Tanto en materia de hipotecas como de alugueiros, terán que ser revisadas por si cumprisen cos requisitos que aquí se inclúen.

➤ Parque público e función social da Vivenda. Desenvolvemento de medidas tendentes á utilización como Parque Público Temporal de vivendas inxustificadamente desocupadas en mans de grandes tenedores, como forma de corresponsabilidade social e compensación polo rescate anterior, para dar á Vivenda o tratamento que lle corresponde como ben social, apartándoa de ser un mero ben de consumo e especulación.

O resultado da reunión de hoxe, poderiamos valoralo de positivo xa que vimos unha clara predisposición a colaborar connosco e outras entidades sociais no desenvolvemento para garantir o Dereito á vivenda. alcanzamos o compromiso de manter reunións periódicas para a elaboración dunha Lei de Vivenda, que debería entrar en vigor nesta lexislatura, así como do próximo Plan Estatal de Vivenda e empezar a abordar como debe consolidarse o parque público tendo en conta a vivenda baleira e en mans de SAREB.

Queda moito traballo por diante. Máis cando lamentablemente esta crise volveu a demostrar o que a PAH leva denunciando nos seus 11 anos de existencia: que a vivenda é un dereito humano e que se debe garantir o seu acceso a todos os cidadán

O número desafiuzamentos crecen en Galicia no primeiro trimestre 2019

En Galicia

O número desafiuzamentos practicados en Galicia no primeiro trimestre por falta de pagamento de aluguer aumentou un 146% ata os 502, segundo o informe Efectos da crise económica nos órganos xudiciais que publicou onte o Consello Xeral do Poder Xudicial ( CGPJ). O número total de desafiuzamentos na comunidade „incluíndo as execucións hipotecarias„ nos tres primeiros meses do ano experimentou un aumento do 114 % respecto ao mesmo período de 2018, ao pasar de 303 a 648.

Devandito incremento o CGPJ atribúeo, polo menos en parte, á folga de funcionarios que entre febreiro e maio de 2018 afectou ao normal servizo da Administración de Xustiza en Galicia. Do total de 648 lanzamentos, como consecuencia de procedementos de execución hipotecaria, producíronse 110 (fronte aos 89 de 2018), o que supón unha subida interanual do 23,6 %. Como consecuencia de procedementos derivados da Lei de Arrendamentos Urbanos rexistráronse 502, fronte aos 204 do período anterior, é dicir, un 146 % máis; e inscritos noutras causas producíronse 36, o que supón 26 máis.

O número de execucións hipotecarias iniciadas en Galicia entre o 1 de xaneiro e o 31 de marzo de 2019 descendeu un 10 %, e nos tres primeiros meses do ano presentáronse 259 procedementos que permiten esixir o pago das débedas garantidas por peza ou hipoteca ao acredor, fronte ás 288 do ano anterior.

Os datos do primeiro trimestre de 2019, presentados polo Consello Xeral do Poder Xudicial, reafirman a alarma social que levamos tempo denunciando.

No total do Estado :

As cifras son aterradoras e no primeiro trimestre de 2019 levamos xa 15.559 desafiuzamentos. O 65,9 % (10.224) son xa derivados pola crecente burbulla especulativa cos prezos de o aluguer, iso que non contemplan os desafiuzamentos silenciosos, os provocados por non renovación ao non poder afrontar as subidas inasumibles, o 27,9 % (4.341) derivouse de execucións hipotecarias e os 994 restantes obedeceron a outras causas.

Os desafiuzamentos son unha realidade cotiá,amparada na precariedade laboral ,o paro ,a ausencia de recursos , endebedamento crecente e a subida imparable do prezo do Aluguer

Aínda que nun principio estariamos a falar dun descenso do 2’2% respecto ao primeiro trimestre de 2018, cabe destacar que, en comparación co mesmo período, os desafiuzamentos por aluguer aumentaron un 5,2%. O descenso vén provocado pola caída de as execucións hipotecarias por décimo quinto trimestre consecutivo Comparando as cifras coas do primeiro trimestre do ano pasado, produciuse un descenso do 19,2%.

Lembramos que non son cifras alentadoras, todo o contrario, xa que se producen grazas á moratoria e á espera da sentenza sobre o Vencemento Anticipado, que teñen arquivados e paralizados os desafiuzamentos por hipoteca. Unha moratoria que termina en maio do 2020, que afecta a máis de 100 mil familias

1º de Maio :Os MMSS

Como todos os anos convocamos a todas as persoas que desexen a unidade na loita contra a precariedade laboral e os salarios de miseria .Contra a perdida de dereitos e a destrucion do Estado do Benestar

O dereito á vivenda é xa unha ilusion Se eres dos que queres a unidade ven connosco

Os MMSS.

En España, o 13,2% dos traballadores atópanse en risco de pobreza e exclusión social

No añou 2016, un total de 12.989.405 persoas, que supoñen o 27,9 % da poboación residente en España está en Risco de Pobreza e/ou Exclusión Social os indicadores e o Goberno do PP decretaron xa o fin da crise e, con todo, a pobreza e exclusión seguen sen recuperarse de maneira tanxible. A taxa de pobreza das persoas traballadoras incrementouse drásticamente (polo menos en 2,4 puntos porcentuais), iso non pode interpretarse máis que cunha frase que xa se utilizou en informes anteriores: “non calquera traballo protexe da pobreza”.

Alugar piso cando o teu orzamento é limitado pode converterse nunha odisea “É moi difícil chegar a fin de mes gañando 800 euros. O 68% dos mozos españois cre que terá que “traballar no que sexa”

A precariedade non é unha casualidade é toda unha estratexia que impón o medo e a resignación como unica saída

Os MMSS

Os MMSS pedimos a altura de miras necesaria e esiximos a Unidade para botar a quen afundiu á mayoria social nunha profunda desigualdade .Os MMSS perderon fol ,son diversas as causas ,mais alá dos picos lóxicos da súa actividade Estamos ante un ciclo de regresión da mobilización social .Vivimos o espellismo de pensar que «A esquerda tomou a substitución dos movementos sociais. «. Mais esta nin tomou o relevo , nin alcanzamos os ceos

É hora de facer un exercicio de reflexión e segundo deixar de contentarse con o «Eu» e pensar mais en «Nós» .É necesario retomar a acción colectiva . O que si temos claro é que é bo incorporar certa xenerosidade, porque cando reina as rifas polo «quítache ti que me poño eu» , a primeira vítima é a intelixencia colectiva

A esta tarefa de promover os acordos debemos dedicar os nosos esforzos A posición debe ser ,fortalecer o que nos une e posicionarnos lonxe das ideas ultra pretenciosas e uniformadoras.

A Saida da Crise e a Vivenda

Temos que evitar que consolídese que un elevado grupo de cidadáns queden permanentemente na cuneta. A sociedade está a empezar a chamar emprego a calquera cousa, aínda que sexa precario, inestable e mal pago . Estamos ás portas de que a unha xeración enteira esquézaselle que é ter dereitos no traballo e considerará normal dicir si a todo, porque senón vén outro . A xeracións novas non sabrán que existiu un Estado do Benestar É dicir non saberán que é ter políticas económicas de repartición e de distribución da riqueza

Aproveitaron a crise para recortar dereitos. Estas políticas de recortes causaron sufrimento, pobreza, fame e mesmo mortes e todo para que a banca e os poderes económicos sigan tendo grandes beneficios á conta das nosas vidas.

Ademais roubáronnos liberdade expresión, asistimos a situacións preocupantes neste sentido

Para a maioría social esta crise-estafa está a significar un xigantesco drama humano. Mentras que para unha insignificante minoría supón un gran negocio.

Lexislouse a favor da propiedade fronte á vivenda entendida como un dereito . Sen unha política de vivenda entendida como un dereito fundamental e estable no tempo , será moi difícil conseguir o óptimo de equidade dunha vivenda digna para todo o mundo

Este 1º de Maio ven connosco ,cos MMSS ,ali estaremos, esperámosvos

As 12 am Na Plza San Fernando (No Bar Leon ) Marcha Solidaria ate   os 4B Vigo

A Crise da Vivenda

Dereito á Vivenda e Vulneración dos Dereitos humanos :A Crise non terminou

Desde o comezo da crise económica en 2008, decenas de miles de persoas que non podían manterse ao día no pago do aluguer da súa vivenda foron desafiuzadas.

Tras o desafiuzamento, moitas persoas non poden eludir a trampa da vivenda insegura porque as autoridades públicas non proporcionan as alternativas de aloxamento necesarias. As autoridades non están a adoptar as medidas necesarias para evitar que as persoas afectadas polos desafiuzamentos queden sen fogar, nin están a destinar os recursos necesarios á protección e realización do dereito á vivenda das persoas que o necesitan.

Tanto a discriminación directa como a indirecta son contrarias ao dereito internacional dos dereitos humans. A lexislación e as políticas públicas deben ter por obxecto poñer fin ás prácticas discriminatorias e resolver as desigualdades. Cando as persoas afectadas por un desaloxo non dispoñen de recursos, o Estado debe adoptar todas as medidas necesarias, ata o máximo dos recursos dispoñibles, para proporcionarlles unha vivenda alternativa adecuada.

Encarecemento da compra e o aluguer

A morosidade nos pagos de hipotecas e alugueres que habitualmente está na orixe dos desafiuzamentos ten que ver coa confluencia de dous procesos: o encarecemento da vivenda e a precarización do emprego, nun contexto de crecente desigualdade social e endebedamento dos sectores empobrecidos.

Entre 2001 e 2007 o prezo de venda do m2 de vivenda libre en España creceu un 76% en euros constantes, o que supuxo un enriquecemento masivo das empresas da construción –con beneficios colaterais para as institucións financeiras e os concellos- á conta de endebedar aos compradores, a maioría familias traballadoras cuxo salario medio creceu nese tempo dez veces menos (7,4%). Entre 2007 e 2014, a raíz da picada da burbulla inmobiliaria, o prezo da vivenda baixou un 37% mentres os salarios perderon un 10% de poder adquisitivo.

En canto ao mercado do aluguer o custo medio dos Alugueres non parou de crecer Tendo en conta que salario medio subiu só o 3% ata 2016, isto significa que alugar unha casa volveuse moito máis difícil para as persoas con salarios medios e baixos.

A burbulla especulativa do aluguer expulsa a xente que sofre precariedade laboral . O prezo medio a subido ao redor do 30% do valor do piso).por metro cadrado en 8,9 euros O que supón para un piso de 85 m2 756 ,6€ En Vigo estamos sobre os 550-600 € -Se queres outro prezo hai que saír do mercado digamos oficial ou regulado .Moitísimas persoas buscas piso para aluguer en anuncios e notas nos mais variados lugares ,iso lévanos a poder alugar vivendas con humidades, mal condicionadas ou simplemente infravivenda Todo este mercado non está vixiado ,nin se perseguen a multitude de atropelos que se producen cando a necesidade dunha vivenda obrígache a asinar calquera cousa á que chaman vivenda

Mais desposuídos ,máis endebedados

Sen dúbida o factor máis influente na pobreza dos fogares, e por tanto no risco de desafiuzamento, é o paro e o emprego precario dos seus membros en idade activa. Por iso é polo que exista unha estreita correlación entre a evolución da taxa de morosidade dos créditos hipotecarios para a adquisición de vivenda e a taxa de paro

Pero nos últimos anos vimos como esta relación tambien é moi estreita entre traballo precario e desafiuzamentos e morosidade O que parece indicar que unha parte do emprego creado é tan precario que non resolve os problemas de liquidez dos fogares .

No seu informe O dereito á vivenda e o impacto sobre as mulleres en España da ONU di :“As mulleres poden sufrir a perda non só das súas vivendas, senón tamén dos seus medios de vida, das súas relacións e dos sistemas de apoio, así como a ruptura dos contactos coa súa contorna social máis inmediato, traumatismos psicolóxicos e físicos e mesmo unha maior morbilidad e mortalidade”.

Paralelismo entre as taxas de desemprego e de morosidade para pagar o crédito hipotecario en España (2001-2017)

Por tanto o trazo máis destacado da economía española nas últimas décadas antes, e despois do ciclo de crise- sexa unha persistente e crecente desigualdade na repartición da riqueza e de como se repartiu o custo da crise económica : Os ricos fixéronse mais ricos e os fogares mais pobres perderon poder adquisitivo O  principal compoñente da débeda dos fogares pobres é a vivenda

Entregar as chaves ,Entregar a vida.

Tal como lembra a Coordinadora de Vivenda de Madrid:  “A lei española é anómala porque a execución hipotecaria non implica a cancelación da débeda, así que a caída no prezo da vivenda supuxo que moitas familias hipotecadas nin tan sequera puidesen escapar da débeda vendendo a súa casa. Por este motivo, non ofrece ningún beneficio aos debedores aceptar voluntariamente unha execución hipotecaria Entregas as chaves si ,mais entregas a vida de traballo para pagar un ben que é un dereito vendéronche o dereito a un crédito

A pesar do relato do Goberno de que as previsións de crecemento indican que “saímos da crise” isto non deixa de ser un conto, ao contrario a maioría social non sente que as cousas vaian mellor A crise ,a desigualdade e as dificultades no acceso á vivenda dista moito de terminar

Pola nosa banda non descansaremos ata que se garanta que ningunha persoa queda sen fogar por culpa dun desaloxo.

Por Unha LeiGalegaVivendaPAH

A vueltas con el Alquiler .

Aquí estoy, rodeada de cajas otra vez, de mudanza, sabiendo que el año que viene tendré que mudarme otra vez. He limpiado y pintado el nuevo apartamento, y sigue con manchas de humedad y la moqueta carcomida por los gusanos. A mis 46 años, he vivido en más de 30 casas, y aún no tengo ninguna seguridad”

Los alquileres alcanzan tales precios que hacen difícil que incluso las personas con salarios dignos los puedan pagar

Las inmobiliarias saben que no existe un parque de viviendas al margen de los vaivenes del mercado libre que controlan. El parque de vivienda pública de alquiler no supera el 1%, así pues los 2’5 millones de hogares que viven en viviendas alquiladas sufren la dictadura de la Ley de Arrendamientos Urbanos- LAU.

Las Administraciones no tienen politica social en realidad se trata de un “modelo compasivo “ que se encarga de decidir quien merece o no la recepcion de un cheque .Se basan en un monton de leyes ,decretos ,proyectos que aparecen y desaparecen y en una inmensa burocracia , en ese laberinto burocrático se comenten injusticias,retrasos que impiden que por ejemplo que en situaciones de urgencia cuando te conceden el cheque ya estas en la calle La Administración no tiene vivienda social que ofertar y eso en uno de los países ,sino elque mas que tiene mas vivienda vacía

La SAREB se ha convertido en la mayor inmobiliaria No hay voluntad politica ya no solo de proceder a expropiar ,sino a llegar a acuerdos sobre la cesión de uso de viviendas para el Alquiler social

La propiedad inmobiliaria (Fondos Buitre ) se convierte en un negocio cada vez más rentable. Es por eso que Blackstone posee ya en España, tras la adquisición del ladrillo del Popular/Santander, un parque del tamaño de la Sareb. Por eso compró un parque de 1.800 viviendas sociales ya en 2013; o por lo que cada vez más fondos han adquirido pisos en zonas de moda en Madrid o Barcelona. El negocio posee buenas perspectivas, porque el número de gente obligada a alquilar aumenta.

La Precariedad y el Desmadre del Casero e Inmobiliarias

Hoy los alquileres alcanzan tales precios que hacen difícil que incluso las personas con salarios dignos los puedan pagar y por otra parte asistimos a ver que los contratos “privados” esten llenos de clausulas abusivas como el pedir un “sobreaval” como es el aval propietario para firmar un contrato de alquiler .

Si ya es difícil adquirir un Alquler digno y estable para quienes disfrutan de empleo estable ,imaginaros para cada vez mas numerosa poblacion que trabaja en precario o vive por ejemplo de una RISGA

Esto da lugar a abusos ,a tener que recurrir a mercados de alquiler no regulado ,que son infraviviendas ,llenas de humedades y situaciones insalubres cuando no peligrosas para habitar en esos pisos

#NiDictaduraDelBanqueroNiDictaduraDelCasero por una #LeyPAHVivienda