Etiqueta: SAREB

Aumentaron os Desafiuzamentos en Galicia

Error
El video no existe
Por dous trimestres consecutivos en Galicia aumentan os desafiuzamentos un 14,4% no primeiro trimestre do ano, segundo informa o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG ) e no segundo trimestre do presente ano tiveron un incremento do 6 % con respecto ao mesmo período da anualidade anterior, ao pasar de 690 a 732.

Hai que reafirmarse na idea do aluguer social e polo dereito a unha vivenda e dar uso social á vivenda desocupada ,frente as propostas da Xunta de Galiza que nos impón unhas medidas que non funcionan , e os datos non engañan

1/ Esiximos a CREACION nun parque publico de aluguer social. Denunciamos o uso antisocial das vivendas baleiras e das vivendas das persoas e familias que foron desafiuzadas do seu pisos

2/ Debemos esixir á Xunta de Galicia unha Lei de Vivenda Autonómica que garanta que os cidadáns teñan recoñecido o dereito ( recoñecido no Estatuto de Autonomía e a Constitución ) a unha vivenda digna e de calidade e Subministracións Basicos garantidos

Galicia foi castigada por miles de deshucios e desaloxos O 2º T deste anos aumentaron os desafiuzamentos ,ao tempos que .Galicia, é unha das comunidades autónomas con maior porcentaxe de vivendas baleiras , unha de cada cinco vivendas de Ourense e Lugo está baleira. Son as dúas provincias con maior porcentaxe de vivendas desocupadas.

Por outra banda o SAREB ( Banco Malo ) e a Banca son hoxe os maiores propietarios de vivenda

Queremos que se aborde o problema da vivenda desocupada (fomentar o aluguer das que non teñen ningún uso ) e a creación dun parque público e de VPO coas casas hoxe en poder da Banca .

POR O ALUGUER NO CENTRO DA DIANA

1.- Aluguer estable e alcanzable

Para elo e fundamental unha nova Lei de Arrendamentos Urbanos para facilitar un aluguer ,estable e alcanzable

* Reforma da LAU para dar seguridade e estabilidade.

* Ampliación  a un mínimo de 5 anos e con fórmulas nas cales o contrato  só póidase rescindir en casos concretos de urxencias.

* Establecer un marco de regulación dos prezos que corresponda aos ingresos da poboación

2/Reorientación do sector da construción cara a actividades de rehabilitación

3 / Parque Publico da Vivenda :Vivenda Social “Alugueres Sociais non superiores ao -25 % o 30% dos ingresos da unidade familiar”.

Mobilización de vivenda baleira mediante a cesión obrigatoria e recuperación da vivenda en mans da SAREB, expropiación das vivendas en mans da banca pública rescatada, expropiación de vivenda baleira dos grandes garfos de vivenda e atraer Vivenda de Privada de pequeños propietarios para o Aluger Social con propostas reais e sabendo que un PARQUE da Vivenda non pode construirse en base a estas Vivendas dos pequenos propietarios .

Inquilinos e Hipotecados

En España es imposible tener un proyecto de vida estable como inquilino o propietario por la desprotección jurídica y sobre todo por la creciente precariedad y aumento del precio de la Vivienda

El amplio parque de vivienda privada que se encuentra desocupada en la actualidad, sobre todo en posesión de inmobiliarias propiedad de grandes  entidades  bancarias o de la Sareb, crean un marco de oportunidad para dotar a las administraciones de vivienda social.

Se presenta por el contrario, parte del PP, que la  única solución pasa por la creación de un Parque Publico de la Vivienda con solo la Movilización de la Vivienda de Particulares con la esperanza que las pongan en Alquiler social .Propuesta que ha mostrado su fracaso mas estrepitoso y que ademas pretende ocultar que es el amplio parque de vivienda que se encuentra desocupada en la actualidad, está sobre todo en posesión de inmobiliarias propiedad de grandes entidades bancarias o de la Sareb, lo que debería crear un marco de oportunidad para dotar a las administraciones de vivienda social. No se trata de la expropiación de entrada ,como se pretende decir .Se trata de   «Acuerdos de cesión de vivienda»,se han logrado multitud de ellos , Es posible por tanto y  apoyándose en la presión social , es perfectamente alcanzable

Asi pues ,la generación de un parque de vivienda asequible permitirá dar respuesta a un amplio abanico de problemáticas residenciales que actualmente no están cubiertas, que incluyen a las personas que, aún teniendo recursos económicos, no pueden costear un alquiler de mercado, o no cumplen con los requisitos que dicho mercado establece (aval, nóminas, contratos laborales indefinidos..etc .).

Un parque de vivienda asequible en alquiler tiene también el objetivo de dinamizar  y movilizar la vivienda vacía disponible.

DICTADURA del CASERO .DICTADURA del BANQUERO

Más de 6 millones de ciudadanos viven bajo la dictadura del casero.

Las inmobiliarias saben que no existe un parque de viviendas al margen de los vaivenes del mercado libre que controlan. El parque de vivienda pública de alquiler no supera el 1%, así pues los 2’5 millones de hogares que viven en viviendas alquiladas sufren la dictadura de la Ley de Arrendamientos Urbanos- LAU.

No se ayuda a las familias ,se ayuda a los propietarios La medida que se quiere introducir en el “Plan Vivienda del PP” de subvencionar los alquileres hasta 600 euros –o hasta 900€ en el caso de  jóvenes- son en realidad ayudas al propietario para asegurarle el cobro del recibo ,las familias no ven ese dinero ,para evitar que lo puedan “malgastar” en comida

Por otra parte hay casi otro millón de hogares en situaciones irregulares como subarrendamientos legales o ilegales, infraviviendas y ocupaciones La mayoría de estos hogares concentran las capas de la población que, o bien, no pudieron cogerse al carro de la burbuja inmobiliaria,comprando una hipoteca o bien son inmigración pobre o hogares de nueva formación joven: el Precrariado

FRAUDES

Hay  1,25 millones de propietarios (54%) que no declaran los arrendamientos cobrados. Son una enorme bolsa de fraude calculada entorno a 3000 millones anuales por los inspectores de Hacienda Por tanto, el bolsillo de caseros es un pozo sin fondo visto que las políticas de fomento del alquiler han sido un fracaso histórico que sólo ha enriquecido a los rentistas pero no han logrado movilizar las viviendas infrautilizadas o vacías para vivienda social

Nuestro país es líder europeo en ayudas a la vivienda y líder europeo en desahucios.

Se ha legislado a favor de la propiedad frente a la vivienda entendida como un derecho . Sin una política de vivienda entendida como un derecho fundamental y estable en el tiempo ha sido y será muy difícil conseguir el óptimo de equidad de una vivienda digna para todo el mundo

A.T

La SAREB es nuestra y está en deuda con la ciudadanía

La Sareb o Banco Malo se creó en el 2012. 4 años más tarde, podemos decir que la Sareb ha sido uno de los mayores fracasos de la infinita lista de fracasos que lleva acumulada la política española en materia económica, de vivienda y dicho sea de paso, en general. Una infiita lista de fracasos políticos que pagamos las de siempre.

Y cuando decimos que #LaSAREBesNuestra no son palabras al aire, lo decimos con la absoluta convicción de que es así.
No es un lema fácil ni un espot publicitario, ni mucho menos un capricho. La Sareb es nuestra por muchos motivos.

El 95% de dinero de la Sareb viene de las arcas públicas. Es decir, es nuestro dinero el que ha pagado todas esas casas que la Sareb acumula vacías, es nuestro dinero el que ha pagado nuestras casas y aún así no podemos usarlas para vivir. Si, por todo esto La Sareb Es Nuestra, pero aún hay más.

IMG_0908-0
Nuestras manos han levantado esas viviendas, ha sido nuestro tiempo y nuestro trabajo, ni Jaime Echegoyen ni Belen Romana han derramado una gota de sudor. El valor de las viviendas tiene que ser el de su valor de uso, es decir, porque las viviendas son para vivir. Estamos cansadas de que nuestras vidas sean consideradas como un producto más del mercado. Y cuando parece que la historia no puede ser más absurda, se escribe una nueva página que nos parece sin lugar a dudas una nueva vergüenza y que implica de nuevo a la Sareb y a la política de este país.
Ahora la Sareb esta cediendo viviendas a algunos Ayuntamientos, esta noticia se vende como una gran victoria de estos Ayuntamientos y un gesto de humanidad de la Sareb. Pero nada está más lejos de la realidad. En las clausulas del convenio podemos ver como los Ayuntamientos toman compromisos que a nuestro entender son del todo inexplicables., como hacerse cargo del mantenimiento de las viviendas, de la seguridad para que estas no sean ocupadas, certificados de eficiencia energética y un largo etc…Entendemos que son gastos que tiene que cubrir la Sareb, que al fin y al cabo es la propietaria a pesar de que, repetimos una vez más, el 95% del dinero con el que se han pagado estas viviendas de la Sareb, es nuestro.


Aún así a la Sareb no le parece suficiente, además los Ayuntamientos van a pagar por esas viviendas un alquiler a la Sareb. El compromiso habla de 125 Euros mensuales por cada vivienda que la Sareb ha cedido. Todas pagamos esas hipotecas, ahora pagaremos el mantenimiento y un alquiler! y sin embargo la propiedad y el derecho de usarlas sigue en manos del Banco Malo, es inexplicable.



Se crea la Sareb con un 95% de dinero público para rescatar a la banca privada, la Sareb fracasa y no tiene capacidad para hacer circular y vender estas viviendas, por lo que ya todas las partes han asumido que la deuda contraída con las arcas públicas es y será impagable. Los Ayuntamientos ahora pagan con dinero público el alquiler de unas viviendas que ya han sido pagadas también con dinero público y no solo pagamos el alquiler, también el mantenimiento, así cuando la Sareb pueda volver a especular con ellas las tendrá en buen estado. Estamos hablando del rescate del rescate del rescate, o de la estafa de la estafa de la estafa. Increíble.

Desde la Obra Social de la Pah siempre hemos hablado del Alquiler Social, pues entendemos que las familias tienen que pagar un alquiler en función de sus ingresos. En este caso, entendemos que el dinero de las familias que puedan pagar un alquiler social para vivir en una de estas viviendas cedidas a los Ayuntamientos tiene que ser utilizado para que estos puedan avanzar en políticas públicas de vivienda, jamás para que ese dinero vuelva a la Sareb, y sirva para repartir beneficios entre los bancos rescatados ni pagar los multimillonarios sueldos de sus directivos, en forma de tomadura de pelo.


La Sareb tiene una deuda social con la ciudadanía y la Sareb tiene que pagar esa deuda social
, asumimos que el dinero de todas no será devuelto, pero al menos queremos las viviendas que se han pagado con él y que en la actualidad solo sirven para especular. Las viviendas de la Sareb son nuestras, las queremos todas y no debemos pagar de nuevo por ellas. La Sareb debe ceder las viviendas y hacerse cargo del mantenimiento, a no ser que ceda la propiedad y derechos de las mismas, claro. A los Ayuntamientos les toca ser valientes, afrontar el conflicto y recordar que la Sareb es nuestra y sus casas también.


Publicado por la PAH 

SEN TEITO e DESAFIUZAMENTOS [OS PISOS DA SAREB]

Unha ser sen fogar é un excluído; e esta exclusión é froito de sucesivas rupturas, familiares, laborais e sociais que, paulatinamente, vanlle afastando do mundo do traballo, dos sectores que perciben rendas, condenándolle a unha vida de illamento, carente de interrelaciones e caracterizada pola total ausencia de perspectivas de futuro. Sobrevive, sen máis, e precisa de axuda externa para saír dese abismo. Poderiamos dicir que o proceso de exclusión persoal é o resultado final dunha sucesiva concatenación de acontecementos traumáticos que, cal si tratar de insalvables obstáculos, deixan á marxe da participación na vida social ao individuo. 
 

As persoas sen Fogar,os chamados sen teito non son só o que en sentido estrito carecen del , pódense englobar nesta definición catro categorías en orde á súa gravidade: 

  1. Sen teito. 
  2. Sen vivenda. 
  3. Vivenda insegura. 
  4. Vivenda inadecuada.

Os desafiuzamentos  seguen sendo un goteo constante en España. Así o corrobora o informe estatístico publicado este martes polo Consello Xeral do Poder Xudicial (CGPJ), que revela o número de lanzamentos practicados no segundo trimestre de 2015. Entre abril e xuño deste ano, producíronse 18.739 desahucios,

Estímase que en España 332.529 persoas carecen dun teito. Por todo iso, nestes anos de crises véñense esixindo medidas ás administracións, entre elas, por exemplo, os alugueres sociais. Logo de todo, a Constitución recolle o dereito á vivenda de todo español. E con todo hai 13.504 vivendas de protección oficial baleiras.

E todo isto no medio dunha situación paradoxal ,e inmoral :que o estado español é o país de Europa con máis vivendas baleiras, 13.7% do parque total  3 millóns e medio de pisos   e cun parque social de vivendas claramente insuficiente  menos dun 2% da vivenda existenter son un «recurso potencialmente utilizable á hora de garantir o dereito á vivenda recollido na Constitución».



E isto contrasta cunha SUPOSTA falta de recursos das administracións LOCAL e XUNTA para facer fronte á problemática contrasta cos milleiros de pisos en desuso que acumulan as entidades financeiras e as súas inmobiliarias, actores principais e parte responsable da burbulla inmobiliaria. 

Estes inmueble, a miúdo obtidos como consecuencia de execucions hipotecarias, mantéñense baleiros

  
Por iso solicitamos que de forma inmediata as Administracions Autonómicas e Locales soliciten e esixan que : 


As vivendas que formen parte dos activos aportados á Sociedade de Xestión de Activos Procedentes da Reestructuración Bancaria serán destinadas a vivenda pública en aluguer a prezo protexido, formalizando convenios con axencias de vivenda estatais, autonómicas ou locais, ou con entidades sen ánimo de lucro e con redes de intermediación social. En ningún caso o pago mensual do importe da renda poderá superar o 30 por cento dos ingresos líquidos mensuales da unidade familiar. 

 Establecer, igualmente, convenios coas comunidades autónomas e as corporacións locais para recuperar todas as vivendas con protección pública desocupadas propiedade das entidades financeiras e/ou de diferentes organismos das administracións públicas, para a súa reconversión en vivendas con protección pública en aluguer con prezos de módulo axustados á baixa. En ningún caso o pago mensual do importe da renda poderá superar o 30 por cento dos ingresos líquidos mensuales da unidade familiar.Edit

OBRA SOCIAL da PAH

.

IMG_3901-0.JPG

Campaña de realoxos a familas e persoas afectadas polos desafiuzamentos

Os motivos que sustentan a campaña son sinxelos: róubannos as vivendas e condénannos a seguir pagándoas. Déixannos na rúa e sen alternativa habitacional.
Os bancos, incluso os rescatados, seguen coa súa actitude antisocial desahuciando e acumulando un xigantesco parque de vivendas baleiras, vulnerando a función social da vivenda. O Goberno ampárao: nin o detén nin ofrece solucións como, por exemplo, o aluguer social, paralización dos desahucios, dación en pago…
A Obra Social da PAH é unha campaña de ocupacións e de recuperación do dereito á vivenda que responde a un estado xeneralizado de urxencia habitacional xerado de forma artificial e deliberada polos bancos e o goberno.
Fronte a iso, proponse a recuperación de vivendas baleiras de bancos para os desafiuzados e a principal reclamación é o aluguer social para as familias, en función da súa renda. A Obra Social entronca de forma natural coa traxectoria da PAH: defensa da poboación cando se lle amputan os seus dereitos, desobediencia para recuperalos e así forzar solucións.
O desahucio subliña a actitude antisocial das entidades financeiras, que botan á xente da súa vivenda para posteriormente mantela desocupada. O realojo das familias na vivenda da que foi desafiuzada e pola que mantén unha débeda é, polo tanto, unha opción lóxica e natural. Ten sentido impulsala de forma sistemática mentres non se adopten medidas integrales. Permite a reapertura de negociacións co banco unha vez pechado o proceso xudicial contra a familia.

O artigo 33 da Constitución consagra o dereito á propiedade privada, establecendo que se trata dun dereito cuxo contido vén delimitado pola súa «función social», que é básica para a generalización dos dereitos sociais. A Constitución non tutelar, xa que logo, usos« anti-sociais» do dereito de propiedade.
E por outra banda chama poderosamente a atencion o elevado número de vivendas deshabitadas,moitas pertencente á Banca e en particular á SAREB que en non poucos casos proveñen dos desahucios.
As autoridades locais e autonómicas non lograron dar saída real a grave problema dos desahucios en Galicia e á demanda de alternativas habitacionales

COMENZA A OBRA SOCIAL DA PAHVIgoTui

IMG_3793.JPG