Etiqueta: SíSePuede

Derecho a la vivienda en España ¿Para quién?

Según datos del INE, en España a finales de 2011 había 3,5 millones de casas vacías La situación de la vivienda en España, requiere en primer lugar de medidas de choque que obliguen a salir al mercado de alquiler las casas injustificadamente cerradas

Paco Morote –

Protesta de MMS /PAH

El Derecho Humano a la vivienda en España, o no existe o es muy insuficiente, y no lo dice la Plataforma de Afectados por la Hipoteca (PAH),  sino que lo afirmó el Comité de Derechos Económicos, Sociales y Culturales de Naciones Unidas en un dictamen emitido hace ahora un año. El derecho de acceso a la vivienda en España no depende de la condición humana de las personas, sino de la capacidad económica de cada una. No tenemos Parque de Vivienda Pública para el alquiler, y apenas vivienda social, por tanto, o estás en condiciones económicas de que te den una hipoteca para comprar una casa o dispones de ingresos suficientes para alquilarla. Si no es así, es imposible el acceso.

La inversión pública estatal en vivienda apenas llega al 2%, y además sólo está orientada a transferir dineros públicos a grandes constructoras y grandes tenedores privados de vivienda. Un ejemplo es el  Plan de Vivienda 2018-2021 del ex ministro De la Serna, que prevé un gasto de 1.445 millones de euros, destinado a financiar promociones privadas de vivienda destinada durante un tiempo al alquiler, la rehabilitación de casas y edificios (ayuda utilizada por los fondos buitre para la mejora de los edificios que compran), y ayudas a pagar las rentas de alquiler, que acaban en las cuentas de los grandes tenedores. Con estas políticas, al final de 2021 seguiremos sin tener un Parque de Viviendas Públicas para alquiler y tendremos 1.445 millones de euros menos, que estarán en las cuentas de los destinatarios finales reales del plan. Además, diferentes expertos coinciden: este plan impulsará una mayor subida de los precios.

Estamos sufriendo ya una burbuja de alquiler, con un incremento de precios en 2017, que algunas fuentes sitúan por encima del 18%. En la PAH pensamos que esta brutal subida es consecuencia de varios factores como la reforma de la Ley de Arrendamientos Urbanos que aprobó el PP en 2013, que limita a 3 años los contratos de alquiler, y permite al casero no renovarlos directamente o subir la renta a su libre albedrío.

La turistificación es otro de esos factores, ya que reduce la oferta de alquiler residencial. Por último hay otros tres factores determinantes. Por una parte el acaparamiento de casas por parte de socimis (auténticos paraísos fiscales dentro de España), fondos buitre y bancos que van camino de convertirse en oligopolio del alquiler y de la vivienda en general, la ausencia de índices de referencia de precios, obligatorios y vinculantes, como existen por ejemplo en Alemania y por último la falta de un Parque de Vivienda Pública para el alquiler que modere precios. La Ley de Vivienda de la PAH contiene instrumentos para abordar con éxito esta burbuja.

Pero también se empieza a avistar una nueva burbuja del precio de compra de las casas, según la Sociedad de Tasación en los 6 primeros meses de este año la subida media fue del 5,9% a sumar al 4,2% que subieron en 2017 ¿Tendrá algo que ver el oligopolio del que hablamos en el punto anterior? Según datos del INE, en España a finales de 2011 había 3,5 millones de casas vacías.

Después, los bancos empezaron a desprenderse de sus activos (tóxicos y no tóxicos), en favor de fondos buitres y socimis (incluso la Sareb llegó a crear su propia socimi) vinieron después cientos de miles de desahucios, el retorno o la huida de decenas de miles inmigrantes que ocupaban viviendas… A día de hoy, es difícil cuantificar el censo de casas vacías, pero sí parece evidente que los principales tenedores de centenares de miles de ellas son el oligopolio ya citado e integrado por fondos buitre, socimis y bancos. Y mientras éstos se afanan en acaparar vivienda a precios de saldo, ninguna Administración Pública ha hecho ni hace nada por generar Parque Público.

Muy recientemente Bankia, banco actualmente público, se desprende de suelo y casas que podrían haber servido para empezar a generar Parque hoy inexistente, y lo vende a precio de saldo a fondos. Dentro de poco España estará en manos de esos buitres. Esta situación debe revertirse, porque los activos y el banco rescatado son necesarios para hacer frente a la situación de emergencia habitacional que padecemos.

Desde los gobiernos, poco o nada se ha hecho. El actual Gobierno hereda 10 leyes autonómicas de vivienda recurridas ante el Constitucional por el anterior del PP. Una lamentable respuesta también del gobierno PP al Comité DESC de la ONU, que ha propiciado una investigación por parte del Defensor del Pueblo.

La situación de la vivienda en España, requiere en primer lugar de medidas de choque que obliguen a salir al mercado de alquiler las casas injustificadamente cerradas, mediante su cesión obligatoria para su uso como Parque Público, o bien fuertes sanciones que obliguen a esa salida. Una reforma de la fiscalidad de la vivienda que, obligue a las socimis a pagar impuestos, y que grave fuertemente las casas cerradas. Una ley como la ley belga contra los fondos buitre pero que abarque más allá de la deuda pública.

Pero también requiere de leyes específicas, y en este terreno sí tiene ventaja el actual Gobierno, cuenta con la Ley de Vivienda de la PAH, la primera que tuvo entrada en el Congreso, fue registrada por primera vez el pasado 10 de enero, antes que la del PSOE, que sólo afecta a alquileres, registrada en marzo o la de Unidos Podemos, igualmente limitada al alquiler y registrada en abril.

La Ley de Vivienda de la PAH, empieza proponiendo el cumplimiento del Derecho Internacional en materia de vivienda regulado por el PI DESC, suscrito por España en 1976, y ratificado en su Protocolo Facultativo en 2013, y que por tanto, debe prevalecer sobre la legislación interna de España (Ley de Tratados Internacionales de 2014), esto conlleva la suspensión de cualquier desahucio cuyas víctimas carezcan de alternativa habitacional.

Y la dación en pago retroactiva, para que las víctimas de los gobiernos que no aplicaron en España la Directiva 93/13 y permitieron las hipotecas preñadas de cláusulas abusivas, cancelen al menos las deudas ilegítimas consecuencia de procedimientos judiciales ilegales, según el TJUE. En materia de alquileres ya hemos dicho el contenido de nuestra ley y por último, el acceso a los suministros básicos de agua, luz y gas, estableciendo un mínimo de subsistencia, e implicando a las suministradoras en el coste.

El pasado día 20 de junio, desde la PAH solicitamos por email una entrevista al ministro José Luis Ábalos y a día de hoy no hemos tenido respuesta alguna. Sin embargo, sí pudimos ver en su toma de posesión a representantes de las grandes constructoras como Florentino Pérez, o Villar Mir (este además implicado en la Gürtel)… Esperamos que tenga algún tiempo para contestarnos a nosotras…

También desde la PAH, hemos concertado entrevistas con casi todos los grupos parlamentarios del Congreso para el próximo miércoles día 11. Hasta el momento el PSOE no ha confirmado, esperamos la sorpresa de que sea finalmente el Ministro quien nos reciba.

Adeus sr Rajoy Benvida # leiPahVivenda

O PP e Rajoy ríronse do dereito á vivenda A vivenda converteuse no problema social máis grave dunha parte significativa da sociedade española. Os mozos son agora os máis prexudicados. O modelo da saída da crise para algúns se baseou de novo na especulación sobre a vivenda eliminando os dereitos que protexían aos cidadáns.

Para miles de persoas o Acceso a unha vivenda ou un Aluguer estable ,alcanzable e adecuado converteuse nun reto imposible .

A pesar de que en 2013 a PAH recolleu máis de 1.5 millóns de firmas de apoio ao seu ILP para cambiar as leis inxustas -incluíndo a dación en pago retroactiva- pero que o PP bloqueou.

A medida estrela de Rajoy para liberar ás familias da débeda é o voluntario e ineficaz Código de Boas Prácticas ( CBP), «que o deixa todo en mans da boa vontade da banca, aínda que a esta nin lla coñece nin lla espera».Desde a vixencia do CBP iniciáronse 323.186 execucións hipotecarias, e só liberou da débeda a un 1.8% de familias

Os 100.000 millóns como rescate á banca española serviron para iso… para a banca. Catro anos despois, os cidadáns apenas viron melloras. As medidas do Goberno foron ineficaces, non se protexeu aos afectados por produtos tóxicos da banca e non existe unha política pública de vivenda que cubra as necesidades

Desde 2009, xa se acumulan case medio millón de desafiuzamentos e 600.000 execucións hipotecarias iniciadas, segundo a PAH. Mesmo se alcanzaron os 184 desafiuzamentos ao día

Aluger ,Cidade Dual. Segregacion

Asistimos á venda de miles de pisos como sucedeu no Concello gobernado por Ana Botella vendeu 1.860 vivendas sociais a fondos voitre ,nunha operación onde “actuaron con desprezo absoluto aos arrendatarios» Estamos a asistir co Aumento do Prezo dos Alugueres que acceder a unha vivenda é un luxo

A parte da renda destinada ao aluguer xa se sitúa case no 50% de media

O aluguer vacacional, a entrada dos fondos de investimento pola porta grande no negocio do aluguer, a reforma da Lei de Arrendamentos Urbanos e a falta de parque público de vivenda en aluguer son as causas máis repetidas dun problema que afecta a todo o Estado.

Desde 2013, o TJUE ditou dúas sentenzas e catro autos corrixindo o sistema de execución hipotecaria español, que obrigaron a sucesivas modificacións da nosa lexislación. O tribunal europeo ha ditado tamén sete resolucións en materia de intereses de demora abusivos. Agora hai varias cuestións prexudiciais presentadas polos xuíces españois, incluído o Tribunal Supremo sobre o procedemento hipotecario.con todo o PP segue presentando remiendos ao ditado da banca que o empeoran a situación actual.:Non permite a dación en pago, encarece os intereses de demora e non afronta a cuestión fundamental que é o recoñecemento dos dereitos cidadáns.

A expulsión de mozas das cidades está a ter uns terribles efectos sociais Non se respeta o dereito a arraigo Os cada vez mais precarios soldos , o aumento imparable de , os alugueres,xunto coa ausencia de Vivenda social e a concepción mesma da cidade :Unha para os podentes e as perefiferias para os humildes ou menos favorecidos , e está provocando, máis aló dos desahucios, desprazamentos invisibles de poboación

E a época das «cidades dual » convértese, para determinados barrios, na trastienda . Uns son desprazados cara ás periferias sociais. É urxente deter este proceso.

Adeus sr Rajoy Benvida # leyPahVivienda

A.T

PILI ATA SEMPRE COMPAHÑEIRA

Pili e Arturo chegaron á PAH xa hai anos ,como todas iniciaron a súa relación coa PAH como afectados ,a débeda co BANCO lles atenazaba, pero aquel sentimento durou pouco,enseguida comprenderon que sen loita a súa causa estaba perdida Ao pouco xa eran uns destacados membros da PAH ,os que a xente recoñece “eses son da PAH “ non faltaban a nada .Todo un exemplo.

Hai uns anos atrapouche unha maldita enfermidade .Nunca te queixabas ,ao contrario había que pararche. Asombrosa a Forza e a enteireza ao afrontar a enfermidade

Pili demostráchesnos a nós e todos aos que axudaches que a felicidade e as alegrias atópanse no esforzo por lograr as «costas da terra do #SiSePode»

O compañeirismo e a viaxe con quen como o teu, animados pola mesma vontade e o mesmo soño, déixanse a pel para derrotar a quen decían que eran e son moi poderosos e que non se pode ,vaia que se pode. Pois claro que #SiSePode

O teu é a mostra que neste lado dos perdedores da crise,que nos non creamos está o mellor deste desdichado mundo

Pili ,non che esquecemos .ComPAHñeira

PAHVigoTui_BM .Ti formas parte

Por eso su color es el verde, el color de la ESPERANZA.

No queremos mas desahucios, no queremos ver mas familias en la calle.

No podemos entender que el Concello de Vigo, el menos endeudado de el país, como repite  el Alcalde ,cada vez que tiene ocasión.

El concello de Vigo, que termina cada ejercicio con fondos de sobra y prometió presionar para ayudar a las familias de esta ciudad que tanto dice querer,y nos prometio un Vigo “libre de Desahucios “. Pero la realidad es bien distinta , lo sabemos bien en la PAH y ahora como hizo en otras ocasiones , hoy es a Maria y a sus dos niñas en la calle y dicen que no pueden hacer nada.

El Concello y la Xunta se culpan mutuamente pero ambos miran hacia otro lado mientras unos ciudadanos de su “querido Vigo” se quedan sin un techo donde vivir.

Queremos que esta concentración de hoy, que esta denuncia no sea solo un acto al que todos venimos y del que cuando termine nos vamos y olvidemos a esta familia que nos necesita.No es posible que en un país con miles de viviendas vacías existan problemas de personas sin hogar ,¡ Ni un desalojo mas.¡

Ya está bien de tanta hipocresía política. Un desahucio, sea consecuencia de una ejecución hipotecaria o de impagos por arrendamiento de Alquiler , supone que una familia, en la mayoría de los casos sin recursos, se quede literalmente en la calle sin que las diferentes administraciones públicas adopten las medidas necesarias y urgentes para evitarlo y proceder a su realojo con un Alquiler Social digno y que suponga un solución habitacional duradera

Os pedimos que todos todos y todas os preocupéis de lo que pase con esta familia y que todos juntos luchemos por solucionar su situación y pora que esto no se repita, porque la unión hace la fuerza y esta fuerza es la fuerza del pueblo unido.

Si se puede

Nin Xente sen casa Nin Casas sin xente

Parque Publico da Vivenda : 

* Vivenda Social

* Alquler Social non superior al 25% de los ingresos de la unidad familiar.

Polo Dereito a vivenda Xuntos podemos

As orixes da PAHVigoTui_BM

As orixes da PAH (Plataforma de Afectados pola Hipoteca de Vigo, Mos, Tui, Baixo Miño e Redondela) remóntanse a outubro de 2011,meses antes nacéra en TUI , cando unha crecente inxustiza estaba a producirse, non só en Galicia senón tamén no resto de España, debido ás execucións hipotecarias que estaban a deixar milleiros de familias sen fogar e nunha situación precaria xa que, non só quedaban sen a súa casa, senón que ademais apandaban na maioría dos casos cunha débeda económica imposible de afrontar; ao mesmo tempo, vían impotentes como os Servizos Sociais lles quitaban os seus fillos por non ter un fogar adecuado para mantelos, sendo os meniños as testemuñas do drama familiar.  A PAH nace coa finalidade de loitar contra esta inxustiza social axudando a aquelas familias que, por razóns alleas á súa vontade, se viron  nunha situación complicada que afecta a todos os niveis da súa vida: persoal, familiar, social, económico…

Os métodos de loita da PAH consisten na mediación cos bancos para tentar conseguir que as persoas afectadas non perdan a súa casa e, no caso de poxa, loitar porque lles concedan un alugueiro social; a presión exercida sobre os Concellos para pedirlles que se sitúen respecto da Iniciativa Lexislativa Popular para a dación en pagamento, a paralización dos desafiuzamentos e o alugueiro social, para que aproben mocións declarándose activos contra os desafiuzamentos e creen comisións mixtas para tratar o asunto; e finalmente as protestas perante os bancos para deixar patente, non só aos poderosos senón ao pobo, a importancia de traballar unidos para lograr virar a situación, a unión para tratar de cambiar as leis e facelas favorables ás familias afectadas.

Dende o inicio da crise, en 2007-2008, foron xa 400 mil as familias que sufriron unha execución hipotecaria; moitas delas lograron ficar na súa casa grazas á presión exercida polas diferentes PAH que actúan por todo o estado. Moitas outras tiveron que abandonar o seu fogar co peto baleiro e o corpo arrasado. A PAH somos todos, persoas afectadas e non afectadas que en calquera momento poden perder o seu traballo e pasar a selo. É por iso que reclamamos a unidade do pobo para repeler o ataque ao ben tanxible máis esencial do ser humano, o seu lar, o seu recuncho, o seu refuxio. Porque a PAH é feita polo pobo, desde o pobo e para o pobo. Porque temos loitado, loitamos e non pararemos de loitar ata que cesen os abusos bancarios que, coa connivencia institucional e gubernamental, están literalmente rompendo familias e abocándoas á exclusión social, cando non á morte. Porque todos xuntos vamos ser quen de acabar con este xenocidio financeiro perverso, inxusto e cruel. Que lembren a nosa premisa: ‘Se non nos deixan soñar, non os deixaremos durmir’.

Palabra da PAH

Introducción do libro da PAHVigoTui-BM 6 anos de Loita (Proxima aparición )