Etiqueta: Vivenda social

A Vueltas con la Ocupación :Informe PAH

Los estudios desmontan que la ocupación de vivienda sea un negocio controlado por mafias y exponen que es una necesidad creciente ante la emergencia habitacional

Quienes Ocupan

Los titulares sensacionalistas generados por losmedios de comunicación convencionales construyen una imagen basada en algunos casos aislados suficientemente llamativos para generalizar sobre la ocupación de viviendas, creando un imaginario que confunde la realidad. Así, mediáticamente, las personas que ocupan lo hacen para drogarse, lucrarse a través de redes mafiosas o en el mejor de los casos, para “vivir del cuento”. Según la mayoría de estos relatos, la ocupación de una vivienda sería la opción de aquellxs que no quieren trabajar cuando, en realidad, suele ser la consecuencia del trabajo precario y el desempleo.

Los discursos dominantes hacía la ocupación -que muy mayoritariamente carecen de fundamento- penetran en muchas capas de la sociedad y muchas personas pasan a utilizar tópicos denigrantes o calificativos peyorativos que discriminan y criminalizan a las personas que ocupan viviendas para disponer de un techo.

Que se Ocupa

Una de las creencias generalizadas es que la Ocupacion afecta a los pequeños propietarios. Pues bien, los resultados de nuestro estudio muestran que la ocupación a pequeños propietarios es una parte muy pequeña de la ocupación (5%).

  • El 70% de la vivienda ocupada es propiedad de bancos,
  • el 10% de grandes propietarios
  • y el 5% de pequeños.

Quien Ocupa

Las personas que ocupan y las razones y motivos que les llevan a hacerlo son muy diversas. Hemos visto que debido al contexto social y eco-nómico la ocupación es en muchas ocasiones la única opción para disponer de un techo, pero también hemos querido visibilizar cómo para muchas, la ocupación permite hacer una crítica legítima al sistema de propiedad privada y mercantiliza- ción del derecho a la vivienda. En- tendemos que las diferentes trayecto- rias y experiencias parten y llegan al mismo lugar y creemos que forman parte de una lucha compartida por el derecho a la vivienda en la cual se pueden tejer amplias redes de solidaridad.

  • El 68% de las personas que ocupan son familias.
  • En el 55% de esos hogares hay menores;
  • en el 3%, personas mayores de 65;
  • y en un 4%, personas en situación de dependencia.
  • En el 46% de los casos, la causa de la ocupación es la falta de ingresos,
  • en el 16% es consecuencia de un desahucio por alquiler y en el 13%, de uno por impago de la hipoteca.
  • El 50%, antes de ocupar, venía de viviendas de alquiler. El 16%, de viviendas en propiedad. El 80% buscó otra solución antes de la ocupación. sólo el 13% son tras pagar un alquiler a alguien (eso que hemos asumido como mafia).

Ante un contexto en el que el mercado actúa con total beneplácito de la Ley del estado y unas administraciones con escasa cobertura y apoyo, la ocupación se convierte en una herramienta básica de supervivencia,que continuará mientras haya pisos vacíos y personas sin casa, mientras la vivienda sea mercancía (o incluso un activo financiero) y no un derecho fundamental. Dónde no llegan los poderes públicos, la ciudadanía siente la obligación de organizarse y alcanzar sus derechos.

Informe Los datos anteriormente mencionados son de Catalunya, del Informe sobre okupación de vivienda vacía 

@PAHVigoTui_BM

Burbulla Aluguer II : 10 propostas para regular os alugueres

Para as novas xeracións, alugar xa non é tirar o diñeiro.Pero existe toda unha politica e presión para reverter esta opción

A maioría prefire a opción do Aluguer a época da “sociedade de propietarios “saldouse” cunha cifra de desafiuzamentos no noso pais terrible

Os dias onde os Desafiuzamentos por Hipoteca e as imaxes de mulleres ,nenos e anciáns sacados pola forza das súas casas calou fondo no imaxinario colectivo

Volve o Alugar é tirar o diñeiro ?

A/ Aínda que a dia de hoxe para pechar unha Hipoteca necesítanse de aforro,Xa aparecen algúns bancos xa ofrecen créditos hipotecarios polo 100% da vivenda.

B/ Segun estudo de Fotocasa pasamos do 44% que pensaba que “comprar é un bo investimento a un 53% en 2018

C/ A presenza de particulares no mercado do Aluguer pasouse do 28% en 2017 ao 23% en 2018 . Os fundos voitre e os grandes garfos de vivenda fixéronse co mercado do Aluguer impoñendo as súas condicións e subindo os prezos do Aluguer.

Non fai falta ser un lince para saber quen está detrás desta burbulla do aluguer», “o patrimonio inmobiliario concentrou-se en mans de fondos de investimento e detrás destes fondos están os bancos».

A acumulación de patrimonio en poucas mans xera uns índices de desigualdade extremos; vender vivenda pública,coma fixo o PP, a entidades privadas e fondos voitre non xerou en ningún momento un mercado inmobiliario equilibrado senón todo o contrario; facer oídos xordos ao tema inmobiliario trae consigo grandes burbullas especulativas que aínda estamos a sufrir todas.

As inmobiliarias saben que non existe un parque de vivendas á marxe dos vaivéns do mercado libre que controlan. O parque de vivenda pública de aluguer non supera o 1%, así pois os 2’5 millóns de fogares que viven en vivendas alugadas sofren a ditadura da Lei de Arrendamentos Urbanos- LAU.

Para que o Aluguer sexa unha opción alcanzable, mais estable ,socialmente sustentable con menos impacto ambiental, facémonos eco das propostas do Sindicato de Inquilinos:

– 10 propostas de mínimos que pensamos que son imprescindibles para regular os alugueres e garantir o dereito á vivenda.

Propostas do Sindicato de Inquilinos
Aluguer Estable e Asequible

1 Fai falta estabilidade e unha maior duración dos contratos para poder desenvolver proxectos vitais. Propoñemos contratos de 12 e 6 anos para as vivendas de grandes e pequenos propietarios, respectivamente. E que se renoven automáticamente (agás se a propiedade ten unha necesidade familiar).

2 Os incrementos nas rendas de aluguer estarán suxeitos a índices obxectivos como o IPC ou índices de tipo municipal que teñan en conta o custo da vida e non os intereses especulativos do mercado.

3 A fianza para arrendar unha vivenda non poderá ser superior a un mes de renda, e un segundo mes en concepto de mobles e enseres no caso de vivendas amuebladas. Non se debe poder retirar a fianza depositada no rexistro público sen documento que acredite a extinción do contrato de arrendamento e o acordo asinado por arrendador e arrendatario.

4 É necesario un índice de prezos do aluguer construído de xeito participativa (entre todos os axentes sociais implicados), referido a variables socioeconómicas como a renda familiar dispoñible, e que sexa vinculante, con penalizaciones polos propietarios que o excedan. Necesitamos un índice que nos permita regular os prezos e garantir o dereito á vivenda de xeito efectivo.

5 As administracións públicas únicamente promoverán a vivenda de aluguer de titularidad pública. Un mecanismo fundamental para a ampliación do parque de vivenda pública de aluguer será a movilización dos pisos baleiros que se atopan en mans das entidades bancarias.

6 Obrigación das administracións públicas de realojar ás persoas desafiuzadas pola imposibilidad de pagar o aluguer, como se contempla na Lei 24/2015 (art. 5.6). Hai que derrogar o procedemento de «desahucio exprés» establecido pola última reforma da LEC.

7 Eliminación do réxime especial tributario das SOCIMI (Sociedades Anónimas cotizadas de Investimento no Mercado Inmobiliario), que actualmente tributan ao 0% no imposto de sociedades.

8 Rexistro obligatorio de todas as vivendas, solares e propiedades verticais desocupadas por un periodo superior a un ano. Expropiación daqueles solares e propiedades verticais que estean baleiros durante dous anos (como xa se contempla na Lei de Urbanismo).

9 O arrendador debe asumir os honorarios dos APIs ou administradores de leiras de forma total. Entendemos que é quen fai o encargo de comercialización dun inmoble quen debe asumir os gastos derivados.

10 Ante as actuais situacións de vulneración do dereito á vivenda, e á espera dos cambios lexislativos e as políticas públicas que enderecen a situación, apoiamos e consideramos como lexítimas aquelas resistencias inmediatas practicadas polos e as arrendatarias, incluíndo a permanencia na vivenda «en precario» cando o propietario rexeite a renovación do contrato e a ocupación de propiedades verticais que se atopen baleiras.

Salimos a la Calle

La crisis ha generado profundas transformaciones sobre las personas, la sociedad y las políticas sociales.

Respecto a las personas, se ha alterado el tra- dicional espacio social de la exclusión, haciéndolo más amplio, heterogéneo y diverso, a la vez que la pobreza y la desigualdad ha ganado extensión y profundidad. La consecuencia es que no solo hay más personas en situación de vulnerabilidad social o exclusión, sino que la regresar a trayectorias de inclusión se hace más dificultoso.

Alquilar piso cuando tu presupuesto es limitado puede convertirse en una odisea “Es muy difícil llegar a fin de mes ganando 800 euros El 68% de los jóvenes españoles cree que tendrá que “trabajar en lo que sea”

En el proceso de adjudicación de vivienda pública en régimen de alquiler es fundamental mejorar este procedimiento para favorecer el acceso a las vivien- das de las personas en mayor riesgo de exclusión social. Para ello, es nece- sario sustituir los procedimientos de sorteo de vivienda por la garantía de ba- remación objetiva en la adjudicación de la misma que incluya, además de la situación económica y sociofamiliar, la evaluación de necesidades en casos de discapacidad o edad avanzada.

El amplio parque de vivienda privada que se encuentra desocupada en la ac- tualidad, sobre todo en posesión de inmobiliarias propiedad de grandes enti- dades bancarias o de la Sareb, crean un marco de oportunidad para dotar a las administraciones de vivienda social. Acuerdos de cesión de vivienda a nivel na- cional con estas grandes entidades (en especial aquellas que han recibido ayu- das públicas), que se concreten a nivel regional y municipal, podrían dar salida

a estos inmuebles y encauzar las necesidades de alojamiento de las personas en situación de vulnerabilidad residencial.

La PAHVIGOTUI inicia una nueva andadura teniendo el acceso a la vivienda en su objetivo ,pero ademas cada día se hace más necesario proteger los derechos de los inquilinos y acabar con la dictadura de los caseros [grandes tenedores de Viviendas ] que hacen que sea muy complicado plantearse un proyecto de vida estando bajo la amenaza de la arbitraria LAU que limita a 3 años la duración del Alquiler

Y a día de hoy se hace imposible acceder a una vivienda digan con los salarios y precariedad laboral

Actuaciones

  • 1º Registro y captación de la Vivienda Privada para destinarla al Alquiler social
  • 2º Convenios con Entidades Financieras para la cesión de Vivienda
  • 3º Generación de Vivienda asequible a través de la Rehabilitación
  • 4º Registro de Solares vacantes y promoción de Vivienda Asequible en ellos

La máxima rentabilidad inmediata lo dan ,como vemos todos los días ,las entregas que a cuenta gotas dan las entidades bancarias.

Frente a la Vivienda entendida como negocio financiero nosotros vemos la Vivienda como un derecho .Luchamos por el derecho a la Vivienda Pero ya no es solo un asunto de los Hipotecados o de los que son desahuciados por impago del Alquiler ,hoy la vivienda es un articulo de lujo . No se ayuda a las familias ,se ayuda a los propietarios y a la Banca Se dibuja pues, un Movimiento que debe ser capaz de integrar no solo a los que han sufrido un desahucio o aquellos que están al borde del mismo ya sea de Hipoteca o de Alquiler será un movimiento mas amplio ,el de recuperar la Vivienda como derecho ,y en ello están implicada una mayoría social que sufre las consecuencias de un crisis o de la “llamada salida de la crisis” la cual es a base de precariedad ,sueldos de miseria , inestabilidad y segregación social en barrios de grados Hay que saber juntar a todos ellos ,los hipotecados ,los Inquilinos,los desahuciados y a los que no llegan o llegan con dificultad a fin de mes y que sienten que serán muchas las causas, pero sin duda el precio de la Vivienda es una de ella

Dictadura del Propietario. Dictadura del Banquero

@PAHVigoTui preparándose para denunciar la Dictadura del Propietario y del Banquero En Vigo es imposible tener un proyecto de vida estable como inquilino o hipotecado

Los propietarios y los Grandes tenedores de vivienda saben que en ausencia de política social ,ellos dictaran las normas y los precios .La dictadura del Casero las reformas que se han ido aprobando, así como los ajustes y recortes aplicados, han pasado por alto toda consideración sobre justicia y reciprocidad, se han creado las condiciones para la “tormenta perfecta” que traerá mas destrucción de derechos y mas precariedad . Esta falta de perspectivas, este vivir a la intemperie y en la incertidumbre configura una salida de la crisis donde falta de derechos y precariedad se dan la mano.

Ya no es solo el drama que afecta a las miles de personas pendientes de un hilo para ser desahuciadas,es un problema mayor que afecta a amplias capas sociales : La creciente precariedad

Una de cada tres familias ingresa mensualmente menos de 1.100 euros netos… sumando los sueldos de todos los miembros, lo que da pie a un nuevo concepto, el del ‘hogar mileurista’El 40,8% de los hogares españoles llega «justo» a final de mes, un 12% no llega

Es el desahucio del desahuciado :Gente que perdió la casa por no poder pagar la hipoteca vuelve a quedarse en la calle por desahucio de Alquiler porque no llega para pagar la mensualidad y para rizar el rizo muchas de estas personas , de familias conservan una deuda con el banco que hace muy difícil que esta gente que estas familias puedan salir adelante

Luchamos por el derecho a la Vivienda Ya no es solo un asunto de los Hipotecados ,hoy la vivienda es un articulo de lujo . No se ayuda a las familias ,se ayuda a los propietarios y a la Banca .Nuestro país es líder europeo en ayudas a la vivienda como mercancía y líder europeo en desahucios.

Frente a la Vivienda entendida como negocio financiero nosotros vemos la Vivienda como un derecho .Las políticas que se han puesto en práctica durante la crisis están acabando con el esquema básico de justicia y de una cierta distribución de la riqueza Eso se ha terminado Se han pisoteado derechos y se han cometido graves injusticias y abusos que minan la confianza tanto en el sistema económico como en las instituciones de la democracia representativa. Se dibuja pues, un Movimiento que debe ser capaz de integrar no solo a los que han sufrido un desahucio o aquellos que están al borde del mismo ya sea de Hipoteca o de Alquiler será un movimiento mas amplio ,el de recuperar la Vivienda como derecho ,y en ello están implicada una mayoría social que sufre las consecuencias de un crisis o de la “llamada salida de la crisis” la cual es a base de precariedad ,sueldos de miseria , inestabilidad y segregación social en barrios de grados Hay que saber juntar a todos ellos ,los hipotecados ,los Inquilinos,los desahuciados y a los que no llegan o llegan con dificultad a fin de mes y que sienten que serán muchas las causas, pero sin duda el precio de la Vivienda es una de ella

Somos la PAH de V de Vivienda y Vida digna

AT

Vivenda Publica Se .Pero onde ?

Ao redor de 1.000 millóns de persoas residen en barrios marxinais e vivendas inadecuadas, unha cifra que aumenta pola crecente urbanización, o incremento demográfico e polos movementos migratorios Con frecuencia carecen de servizos básicos como os de abastecemento de auga, saneamento, subministración de electricidade e iluminación público. A miúdo, a delincuencia é endémica, e as mulleres e as nenas son as máis expostas a ese risco. O desemprego, o subempleo e o custo do transporte a lugares distantes de traballo agravan as dificultades

As desigualdades no espazo urbano 

Dise que «se hai algun elemento ou factor de entre todos os que compoñen a Situacion Social do Benestar que sintetice e de modo claro indi­que (sirva de indicador socioloxico) sobre cual é o nivel de Bens­tar Social ou de Malestar dunha familia, ese é, sen dúbida, o da vi­venda que habita, ou o das súas condicións de aloxamento».

A infravivenda ,o chabolismo son os casos mais extremos dun Urbanismo insolidario . Pero que este tambien reflíctese que gran parte das «chamadas casas baratas «sitúanse nos barrios marxinais ou periféricos das cidades con equipamentos basicos peores

A politica de vivenda debería ser un potente instrumento reductor de desigualdades.» Lamentablemente, da politica de vivendas na España actual non se pode dicir tal cousa. Nin PP nin PSOE tiveron o suficente coraxe nin valentía na construcion de VPO, non se combateu o chamado «efecto ghetto» .  A residencia nestes barrios, é estigmatizante. Vivir nestas zonas asóciase a escaseza de ingresos, a desviación moral, e iso ten connotacións en todos os ámbitos da existencia e na vida das persoas .

«Recibes peor atencion da Admistracion e eres mal visto» .Infravivenda, precariedade, delincuencia, economía informal-ilegal, confinamento, estigmatización, desorganización, violencia. Todos estes termos remiten á sensación de degradación .A pesar de todo o devandito, a cidade segue sendo o espazo para as oportunidades e a liberdade da cidadanía  e as súas ideas e potencialidades . É posible facer outra cidade é necesário unhas novas leis da Vivenda. Unha leyPAH onde se impulse o potencial emancipador que a cidade ten .O acceso á cultura ,á mestizaxe,ás novas creacións .Todo é posible con unha optica que poña a vivenda e a cidade ao servizo da persoas 

Parque Social da Vivenda si,pero onde .Polo dereito o arraigo 

A vivenda debe ser un factor de inclusión social, non de exclusión .Os alugueres sociais que teñen que ofrecer as entidades financeiras,os grandes garfos, o a SAREB deben ser preferentemente a vivenda afectada polo procedemento ou, alternadamente, unha vivenda situada dentro do mesmo termo municipal; é dicir, a entidade financeira ,nin as Administracións local ou Autonómica NON poderán ofrecer unha vivenda sen saída comercial ,fora da residencia o municipio habitual ou nun barrio degradado.

-Non imos consentir que a BANCA dedique sóbralas para marxinar a familias ou grupos sociais en barrios á aforas ou en municipios lonxe da súa residencia habitual.  É dicir ancorar a vivenda social aos barrios máis degradados o que é unha oportunidade evidente para as entidades financeiras para liberarse do stock inmobiliario con menos saída comercial á conta da segregación urbana.

Os Bancos din ter 2600 Vivendas baleiras O Convenio da Xunta D 17/2016 reacolleu a 72 familias ocupan vivendas cedidas por entidades financeiras no marco de diversos convenios de colaboración cos mesmos ,pero é curioso que non dispoñamos de datos de cantas familias ou persoas foron reacollidas polo Convenio de Vivenda Baleira na súa vertente de colaboración con vos Concellos 

E a Xunta do PP segue veña e dálle que se os Concellos deben sumarse a » ao Convenio para crear unha bolsa social dispoñible.» Co fin de ocultar a súa inutilidade : ata hora só fixérono 39 Concellos en toda Galicia ou sexa nin os Concellos do PP rubricárono ,subscrito Sabedes por que ? Porque é maldito fume .Para que hai que apuntarse ?: Queren dicir que os habitantes de Galicia teñen recortados os seus dereitos ,segundo a localidade onde habitan ? A Xunta sabe que non é así, o exemplo témolo a diario xa que recentemente na nosa cidade hanse «trasladado» ,desarraigado a familias a Concellos lonxe de Vigo simplemente porque alí existía dispoñibilidade de vivenda ,pero non porque ese Concello estivese adherido ao Convenio senón por ABANCA tenia cedido dous pisos ,como constatamos cos desarraigamentos a MOAÑA ,CEE ..ou mais recentemente nos arredores de COVELO   

Quérenos facer crer que non se negocia cos BANCOS a cesión de Vivenda Baleiras pq o Concello non asinaron ? , cousa discutible xa que se estan adheridos por un acordo o de FEGAMP _Xunta.

O Convenio da Xunta supón 

  •   1º Desarraigamento 
  •    2ª É restritivo e inxusto 
  •    3º Non ofrece seguridade habitacional: (máximo de 36 meses, )

Isto non exime as responsabilidades das Administracións Locais que na maioría das ocasións carecen da Vontade de arranxar a Vida das Familias pendentes de quedar na rúa 

En Vigo a PAH ,asi como outros MMSS hanlle traslado a Abel Caballero unha serie de medidas para paliar este drama (ler en leste mesmo Blogue ) Resposta ,silencio ….

Por unha LeiGalegaDaVivenda Unha Lei PAH

Reforma da LAU :Aluguer estable e alcanzable 

Dereito a arraigamento 

#HaiLeiPAHvivienda.

Pd: Vecinificar. É un concepto que empregamos para referirnos a gañar espazos públicos para os veciños para o seu uso en clave de proximidade onde os veciños poidan realizar actividades cotiás para unha boa calidade de vida. Sería, pois, o oposto á xentrificación. Unha reconquista Niso deberiamos estar xuntos ,unidos e sen fisuras .

A.Telmo