Etiqueta: XUNTA

Modelos colaborativos en la provisión de Vivienda en Europa

El gasto social del Estado español destinado a las familias en materia de vivienda y la exclusión social, se sitúa en el 1,7%, dos puntos por debajo de la media europea. El 20% de la población de España está excluida del mercado inmobiliario, según los datos del observatorio de la vivienda del Consejo General del Notariado de 2005. Los precios de la vivienda son desorbitados con incrementos del 107% en siete años, en cambio los

salarios en ese mismo período sólo lo hicieron en un 34%, además, la tasa de paro en el tramo de edad de 18 a 35 años es del 13,2% y la tasa de pobreza se sitúa en el 18,5%, la constante bajada del gasto público en protección social ha supuesto la reducción del 24% del PIB en 1993, al 20% en el 2002”.

En este contexto, y ante la incapacidad del modelo de vivienda social español para dar respuesta a las demandas ciudadanas de los últimos años, parece necesario abogar por un cambio en los objetivos de la política de vivienda, apostando por soluciones innovadoras basadas en experiencias de éxito de países de nuestro entorno.

Podemos señalar que la crisis económica y financiera de los últimos años ha puesto de manifiesto el agotamiento del modelo predominante de acceso a la vivienda de nuestro país. Este, basado en la idea de producir vivienda libre en propiedad con objetivo de alcanzar la máxima rentabilidad, no ha permitido, de manera general, satisfacer las necesidades de la población más vulnerable, y ante situaciones de falta de acceso a crédito,

Esta misma dinámica, de ofertar vivienda en venta, ha sido la generalizada en el caso de la vivienda protegida, lo que ha hecho que en nuestro país no se cuente con un parque de vivienda social en alquiler, de titularidad pública, capaz de absorber las demandas surgidas en la citada situación de emergencia. Además de ser inoperante ,es mas que cuestionable que se gaste dinero publico en conseguir que unas pocas familias accedan a vivienda en propiedad .La VPO debe ser mayoritariamente destinada al Alquiler .

Esta vinculación a la idea de propiedad, que en muchos casos se entiende como de fuerte arraigo cultural en nuestro país, responde más a un modelo alentado por las políticas de vivienda que responde mas a intereses de las inmobiliarias y la Banca que al interés ciudadano . Así, las medidas de facilitación fiscal a la venta frente al alquiler han convertido a esta segunda vía de acceso a la vivienda en la única alternativa para quienes no cuentan con capacidad de adquisición Se sigue facilitando el acceso a prestamos y no a una vivienda

Hay que apostar por una politica de Alquler movilizando la Vivienda desocupada y tambien las iniciativas de provisión de vivienda social como las iniciativas de Holanda ,Berlin …

Fuente https://www.fundacionalternativas.org

Quen controla os Pisos Turísticos

Dise que os Pisos turísticos son poucos en relación co total da vivenda e que o seu impacto sobre a subida de prezo do Aluguer é moi pequeno .

  • O ano pasado, nun total de 22 cidades españolas, as prazas en vivendas turísticas (473.956) superaron aos aloxamentos regrados (335.606), segundo datos do lobi turístico Exceltur. Son unhas cifras que coinciden co informe ‘ Private Accomodation in Europe: 2010-2020’, que sitúa a España como o terceiro país con máis oferta de Europa, con 450.000 vivendas vacacionais, segundo datos proporcionados pola plataforma HomeAway.
  • A estancia media foi de 3,7 noites e o gasto medio diario de cada hóspede foi de 139 euros
  • Máis de 1,2 millóns de visitantes aloxáronse na cidade a través da plataforma AirBnb

*És moi difícil saber exactamente o impacto no prezo de todo o mercado do aluguer Pero todos os expertos e colectivos ,incluídos a patronal do sector , sinalan que nas zonas de alta concentración turística o seu impacto é innegable

O segundo argumento que defenden os defensores do mercado de aluguer turístico é que este non só son unha fonte de ingresos para economía sinó que supoñen un recurso para a economia domestica ,un “complemento” que axuda a pagar Hipotecas ou suplementar a pensión etc . Imos toda unha salvación para chegar a fin de mes

O certo aínda que os datos que achega AirBnb digan 80% dos anfitrións de pisos enteiros só anuncia unha vivenda.Din :«A maioría son mulleres (53%), con 41 anos de media de idade e levan vivindo en Madrid unha media de 28 anos». A realidade dista desta idílica visión , son propietarios de varias vivendas das cales a inmensa maioría delas nin sequera está designada como segunda vivenda para Facenda :

  • – Só o 46 % dos caseiros declaran a facenda Hai outros 1,25 millóns de propietarios (54%) que non declaran os arrendamentos cobrados. Son unha enorme bolsa de fraude calculada contorna a 3000 millóns anuais polos inspectores de Facenda
  • Un tipo singular de vivenda

    Dedícanse ao aluguer turístico un tipo singular de vivendas , como declara unha propietaria destas vivendas : “Pisos moi vellos e non lles daba a gana reformalos ou non querían arriscarse a meter diñeiro nunha reforma para que logo non se alugase. E se o deixaban vello, tiñan que alugalo moi barato, así que preferían deixalo baleiro»

    A nosa sociedade non debe continuar na senda de crecer á conta dun turismo salvaxe que aporta moi pouco diñeiro cualitativamente, pero que deixa un gran impacto negativo :

    • Despraza aos veciños dos barrios e isto é innegable.
    • Xera un gasto social importante e desvio de recursos ,a pegada ambiental e de convivencia faise insoportable xa en cidades como Barcelona ,Madrid ,a costa mediterránea etc Queremos este modelo de crecente ou necesitamos urxentemente un control ?

    Os pisos turísticos crecen no medio dun caos regulatorio A oferta de vivendas de tempada supera en22 cidades á de aloxamentos regulados As queixas ,os desacordos ,os conflitos xerados por este turismo “baixo custo” non son socialmente rendibles .

    @A.T

    No hay politica de Vivienda ,sino inmobiliaria

    Error
    El video no existe

    En Espaٌa solo se ha hecho politica inmobiliaria para comprar , no de vivienda, ademas ha servido basicamente de coartada para financiar intereses de las Inmobiliarias y Fondos Buitre . Esta conclusión, que algunos ya escribimos hace tiempo, implica que el primer punto de cualquier programa de politica de vivienda, que no inmobiliaria, sea destinar todos los esfuerzos públicos a facilitar el acceso en alquiler a una vivienda digna. Ojalá, las tristemente famosas VPO en compra de 90m2 pasen a mejor vida.

    Se ha vendido VPO a fondos buitre

    No solo los bancos han vendido sus activos inmobiliarios a los fondos. La Comunidad de Madrid vendió en agosto de 2013 a Goldman Sachs un paquete de 2.000 viviendas destinadas a alquiler para jóvenes y alquiler social para personas vulnerables “bajo la excusa de cuadrar el objetivo de déficit» que se habían marcado las Comunidades Autَnomas

    La oferta de vivienda social, que no protegida, en alquiler también emplea mucho tiempo de discusión. Se constata que España, como en tantas cosas, es un país muy atrasado en parque blico de vivienda social. Y encima, el escaso que exista se ha vendido para «hacer caja» a los fondos buitres, algunos muy cercanos a los que gestionaron la ciudad de Madrid con anterioridad a Manuela Carmena

    El objetivo es crear un parque de vivienda de titularidad pública amplio y de calidad

    1. La vivienda de VPO es ridícula en España y mas en Galicia Con apenas ninguna construida en 2018 Los planes de VPO vienen de años previos

    2. La VPO debería ser en régimen de Alquiler No es rentable gastar dinero pْblico en lograr q unas pocas familias accedan a ser propietarios

    3. No estamos por la construcciَn de VPO y si por la polيtica de hacerse con un parque pْblico de Vivienda

    4. La Xunta y Concello tienen q hacer polيticas de control del Alquiler Hay q parar la escalada de precios

    5. Si una mejora de la estabilidad laboral y de un empleo de calidad, no será posible mantener un Alquiler en condiciones de dignidad .

    50 familias da Coruña en risco de desafiuzamento

    Estes dias coñecemos que veciños e veciñas da Patiña, que desde fai anos atravesan unha delicada situación. O edificio, integrado por vivendas de entre 60 e 80 metros cadrados levantado a finais dos 90 pola constructora Fadesa coa colaboración inicial da Xunta, derivou trala crise económica á consultora Altamira, pertencente ao Banco de Santander e finalmente o pasado marzo en mans da inmobiliaria Haxa Real Está S.A.Ou., participada polo fondo voitre norteamericano Cerberus e que conta entre os seus altos directivos con José María Aznar Botella, fillo mellor do expresidente do Goberno.
    ou. Unhas vivendas que foron feitas en parte con fondos públicos a mediados dos anos 90 cun aval, un crédito duns 400 millóns de pesetas daqueles anos e finalmente acaba en mans dun fondo voitre que se aproveita ademais das facilidades aprobadas en diferentes leis polos gobernos, facilidades que van desde bonificaciones fiscais ata axudas públicas para facer negocio»

    A Xunta de Galicia ten que dar solución á xente da Patiña. Ten que actuar como un Goberno que defende á maioría e non aos especuladores.O que hai aquí é algo escandaloso.
    Ou a Xunta ponse ao lado dos especuladores» ou á beira do dereito a vivenda como un dereito básico da cidadanía.

    Os desahucios duplicáronse en Galicia no primeiro trimestre ata alcanzar os 648 (eran 303 no mesmo periodo de 2018), segundo os datos que publica este luns o Consello Xeral do Poder Xudicial.

    O 77% destes lanzamentos (502) foron pola Lei de Arrendamentos Urbanos (LAU), mentres que 110 casos producíronse por ejecuciones hipotecarias. Os 36 desahucios restantes debéronse a outros motivos.

    Os desahucios por aluguer incrementáronse un 146% neste periodo (soben de 204 a 502), mentres que os de ejecución hipotecaria eleváronse un 23,6% (pasa de 89 a 110).

    O número desafiuzamentos crecen en Galicia no primeiro trimestre 2019

    En Galicia

    O número desafiuzamentos practicados en Galicia no primeiro trimestre por falta de pagamento de aluguer aumentou un 146% ata os 502, segundo o informe Efectos da crise económica nos órganos xudiciais que publicou onte o Consello Xeral do Poder Xudicial ( CGPJ). O número total de desafiuzamentos na comunidade „incluíndo as execucións hipotecarias„ nos tres primeiros meses do ano experimentou un aumento do 114 % respecto ao mesmo período de 2018, ao pasar de 303 a 648.

    Devandito incremento o CGPJ atribúeo, polo menos en parte, á folga de funcionarios que entre febreiro e maio de 2018 afectou ao normal servizo da Administración de Xustiza en Galicia. Do total de 648 lanzamentos, como consecuencia de procedementos de execución hipotecaria, producíronse 110 (fronte aos 89 de 2018), o que supón unha subida interanual do 23,6 %. Como consecuencia de procedementos derivados da Lei de Arrendamentos Urbanos rexistráronse 502, fronte aos 204 do período anterior, é dicir, un 146 % máis; e inscritos noutras causas producíronse 36, o que supón 26 máis.

    O número de execucións hipotecarias iniciadas en Galicia entre o 1 de xaneiro e o 31 de marzo de 2019 descendeu un 10 %, e nos tres primeiros meses do ano presentáronse 259 procedementos que permiten esixir o pago das débedas garantidas por peza ou hipoteca ao acredor, fronte ás 288 do ano anterior.

    Os datos do primeiro trimestre de 2019, presentados polo Consello Xeral do Poder Xudicial, reafirman a alarma social que levamos tempo denunciando.

    No total do Estado :

    As cifras son aterradoras e no primeiro trimestre de 2019 levamos xa 15.559 desafiuzamentos. O 65,9 % (10.224) son xa derivados pola crecente burbulla especulativa cos prezos de o aluguer, iso que non contemplan os desafiuzamentos silenciosos, os provocados por non renovación ao non poder afrontar as subidas inasumibles, o 27,9 % (4.341) derivouse de execucións hipotecarias e os 994 restantes obedeceron a outras causas.

    Os desafiuzamentos son unha realidade cotiá,amparada na precariedade laboral ,o paro ,a ausencia de recursos , endebedamento crecente e a subida imparable do prezo do Aluguer

    Aínda que nun principio estariamos a falar dun descenso do 2’2% respecto ao primeiro trimestre de 2018, cabe destacar que, en comparación co mesmo período, os desafiuzamentos por aluguer aumentaron un 5,2%. O descenso vén provocado pola caída de as execucións hipotecarias por décimo quinto trimestre consecutivo Comparando as cifras coas do primeiro trimestre do ano pasado, produciuse un descenso do 19,2%.

    Lembramos que non son cifras alentadoras, todo o contrario, xa que se producen grazas á moratoria e á espera da sentenza sobre o Vencemento Anticipado, que teñen arquivados e paralizados os desafiuzamentos por hipoteca. Unha moratoria que termina en maio do 2020, que afecta a máis de 100 mil familias