Etiqueta: XUNTA

175 Vivendas en Vigo para a SAREB :Comunicado prensa

175 Vivendas para a SAREB ;Unha oportunidade perdida

Fai tan só uns días, puidemos ler nun xornal local que a SAREB poderíase quedar coa titularidade de dous edificios de vivendas que saíron a poxa, e que podería facelo pola metade do valor da débeda, que é duns 44 millóns de euros. Trátase de 25 vivendas en Gran Vía e 150 vivendas en rúa Aragón. Dunha destas vivendas foi desafiuzada unha familia con fillos.

Como ocorre con todas as noticias relacionadas coa vivenda, o lector pasa páxina. Estamos bombardeados por noticias sobre a burbulla do aluguer, os desafiuzamentos, as hipotecas abusivas, a precariedade, os fondos voitre, o abuso do caseiros…

Pero para a PAH VIGO TUI BAIXOMIÑO isto non é máis que a constatación do deixamento das distintas administracións á hora de abordar o tema da vivenda.

Esta plataforma veu loitando, desde hai moitos anos, para que tanto Xunta como Concello de Vigo freen a onda de desafiuzamentos que, desde o inicio da crise, viñéronse sucedendo. Non están polo labor. Tamén cambian de páxina cando hai unha noticia deste tipo. Bo, en realidade, xa se trata alguén de filtralas.

Ao rexedor vigués interesáballe máis facer caixa cos pisos de Rosalía Castro, propiedade do Concello, que utilizalos como vivendas sociais. Pola súa banda, a Xunta non quixo negociar cos bancos a cesión das vivendas baleiras (nin negociar, nin lexislar) para vivendas sociais. Soamente plans de vivendas baleiras, que resultaron ser plans baleiros de contido.

Cando se van a decidir a frear a crise da vivenda? Porque ao que estamos a asistir é a unha verdadeira crise social e humanitaria. Desafiuzamentos e desterros. Esta sería unha magnífica ocasión. Non pagamos o rescate bancario? Pois a SAREB é nosa.

Cando van obrigar a que se cumpra o artigo 47 da Constitución que tanto defenden? Cando van obrigarse eles mesmos?

A resposta é, témolo claro, NUNCA.

Por un parque de aluguer de vivendas sociais. Por un control verdadeiro do prezo do aluguer. Por unha lei que prohiba a venda a fondos voitre. Non máis desafiuzamentos.

Isto é polo que seguimos loitando. É a esencia da PAH.

ASEMBLEA da PAHVigoTui_BM

Ademais s os altos prezos do Aluguer e a ditadura do os grandes caseiros e Fondos están a deseñar unha Cidade Dual onde se despraza a cara a a periferia aos sectores sociais que non alcanzan o alto nivel adquisitivo para vivir nos centros urbanos . O Observatorio de Medio Ambiente Urbano ( OMAU) xa advertiu do risco de que o centro da capital acabase convertido nun parque temático de bares e terrazas para turistas

Fronte á Vivenda entendida como negocio financeiro nós vemos a Vivenda como un dereito .

Ou crecente aumento dos prezos do Aluguer ,ata un 40 % no Centro de Vigo e a estabilidade da Precariedade Laboral xunto a unha alta taxa de Paro e que a esto sumase o muro burocrático no acceso as Axudas «Levaba seis meses esperando por unha Risga e denegáronlla porque traballou un mes». Fan que os desafiuzamentos por Aluguer non paren de crecer O fenómeno das execucións hipotecarias atenuouse, algo aínda que o descenso non obedece á eficacia das políticas de vivenda, na súa maioría paliativas, senón á incipiente recuperación económica e a que a gran escabechina de desaloxos xa se produciu. Pero están aumentado os desafiuzamentos de Aluguer Os xulgados emiten máis de cen ordes de desafiuzamento diarias a inquilinos, o 7% máis que hai dous anos.En Vigo emítense dúas denuncias por dia

Te esperamos

Necesitamos mais activistas que se sumen a causa da PAH Polo dereito a Vivenda. Unete Non Faltes .

Marco dunha Lei Galega da Vivenda

O Artigo 87 da Constitución que di:

“As Asembleas das Comunidades Autónomas poderán solicitar do Goberno a adopción dun proxecto de lei ou remitir á Mesa do Congreso unha proposición de lei, delegando ante o devandita Cámara un máximo de tres membros da Asemblea encargados do seu defensa”.

En base a ese artigo da Constitución solicitamos que o Parlamento Galego inste o Goberno do Reino de España á aprobación da Lei de Vivenda da PAH.

No estado español hai máis de 173 desafiuzamentos cada día, e 5 millóns de fogares sufrirán frío este inverno por non poder facer fronte ás facturas. Os prezos dos alugueiros están totalmente descontrolados. E mentres tanto, o goberno continúa poñendo facilidades á banca, aos grandes especuladores e ás compañías subministradoras para enriquecerse.

Unha lei que faga efectivo o dereito que establece a Constitución que todos os españois teñen dereito a gozar dunha vivenda digna e axeitada

Unha lei que asegure a función social da vivenda

Unha lei que que regule, por un lado o desorbitado numero de vivendas baleiras ,vivendas sen uso ou infrautilizado e doutro, unha demanda insatisfeita cunha oferta insuficiente e a prezos non adecuados, así como numerosos procesos de privación da mesma. Preténdese poñer fin ás prácticas especulativas como privatizar ou externalizar a súa xestión de Vivenda Públicas ou VPO

Una lei que mellore a definición da función social da propiedade da vivenda e das consecuencias do incumprimento de devandita función e os Usos Antisocias da Vivenda

Unha lei que aposte decidamente polo ALUGER como alternativa habitacional estable ,e defenda o Aluger Social na Vivenda habitual en casos de desafiuzamentos .

É imprescindible desenvolver políticas que prioricen a adopción de medidas que tendan á posta no mercado de vivendas baleiras e a rehabilitación sobre a construción, nunha clara aposta pola sostibilidade e a conservación do medio ambiente ,que aposte por Parque Publico da Vivenda :

* Vivenda Social

* Alugueres Sociais non superiores ao 30% dos ingresos da unidade familiar.  É velará polo Dereito a arraigamento:

*Movilización de vivenda baleira mediante a cesión obrigatoria e recuperación da vivenda en mans da SAREB, expropiación das vivendas en m ans da banca pública rescatada, expropiación de vivenda baleira dos grandes garfos de vivenda

As nosas propostas son:

1) Dación en Pago Retroactiva, para acabar coas débedas para sempre que deixan os bancos.

2) Alugueiro accesible e estable, para regular os prezos como se fai noutras partes de Europa.

3) Moratoria dos Desafiuzamentos, ata conseguir complementar medidas que permitan garantir ás familias un teito.

4) Vivenda Social, para que a Administración Pública poida utilizar os pisos baleiros da banca reacollendo a familias vulnerables.Creación dun parque galego para a xestión de vivendas baleiras e posta en marcha da axencia publica de alugueiro.

5 Subministracións Básicas Garantidas, impedindo que se corte o acceso a auga, luz e gas a familias vulnerables E unha Renda Basica de Inclusión Social 1

Unha lei Galega da Vivenda como un factor de inclusión social, non de exclusión .

 

(1) Xa temos ,denunciado desde estas mesmas paxinas que a actual RISGA do PP Galego non serve como punto de partida entre elas porque non axuda a solucionar os problemas de aloxamento nin do Aluguer , pois o complemento de aluguer previsto era equivalente ao 10% do IPREM (situado hoxe nos 537 euros), é dicir, de pouco máis de 50 euros ao mes

RISGA ,VIVENDA ,XITANOS E DESAFIUZAMENTOS

2700 familias viven en chabolas

A situación de crise económica, social e financeira que vive o Estado español e as medidas que se tomaron nos últimos anos como reacción á mesma, están a ter un impacto directo entre a comunidade xitana, pasando moitos xitanos e xitanas a situacións de pobreza, privación e sobreendeudamiento. A perda de poder adquisitivo está a afectar á garantía dos dereitos máis fundamentais, como a vivenda, a saúde, a educación, etc. e ao acceso a produtos básicos de primeira necesidade (alimentos, roupa, calefacción, electricidade, transporte…).

O endebedamento provoca á súa vez situacións aínda máis difíciles como a imposición de multas ou os desafiuzamentos.

As axudas sociais como as rendas básicas convertéronse nalgunhas comunidades autónomas na única fonte de ingresos para un número moi alto de familias xitanas.

A venda ambulante baixou considerablemente d bido á redución do consumo que está a vivir o país. No caso da recollida de residuos sólidos, endurecéronse enormemente as condicións legais para as persoas que exercen esta actividade, tendo cada vez máis controis de tipo administrativo e por parte dos corpos e forzas de seguridade. Tamén hai unha nova competencia de persoas non xitanas que se empezan a dedicar a este tipo de actividade,

Atopámonos con situacións onde varias familias dependen economicamente dunha pensión mínima ou non contributiva, polo que as necesidades trasládanse a todos os que conviven no domicilio. Danse casos de fogares de ata 10 membros que están a vivir con ingresos por axudas que non superan os 300.

Moitas familias xitanas están a verse forzadas a decidir entre o pago de aluguer ou a hipoteca, o pago das subministracións da vivenda ou cubrir as necesidades básicas como alimentación e hixiene. Este feito resulta fonte de conflitos internos e relacionales. Os efectos da incerteza e a angustia nas persoas e as familias son evidentes e moi visibles ás veces no aspecto persoal: menor hixiene, desaliño, deixamento persoal… o que produce un efecto nocivo na autoestima, a motivación e o estado de ánimo.

Moitas familias están a facer uso mesmo de forma frecuente doutras redes de solidariedade, como os Bancos de Alimentos, as bolsas de préstamo de libros dos centros educativos e asociacións de pais e nais

As medidas de austeridade fan que moitas familias xitanas véxanse atrapadas nun círculo complexo de interaccións entre barreiras no acceso á saúde, emprego, educación e vivenda, que produce finalmente unha maior exclusión social, o que supón un retroceso social grave respecto da situación de hai uns anos desta comunidade.

Os DESAFIUZADOS

Nunha situacion habitual atopámonos que os desafiuzamentos se realizan de familia en familia ,coa poblacion Xitana ,simplemente arrasan co asentamento e teñen que marchar sen que as promesas de construcion de Vivendas de VPO ou non se fan ,que é o habitual ou eles simplemente quedan excluídos e trasládense a outro asentamentos o vense obrigados a ocupacion o caen vitimas de máfias e extorsión .

A falla de medidas efectivas contra os  desafiuzamentos afectaron a moitas familias xitanas, levándoas a situacións de hacinamiento e a recorrer á axuda da familia extensa

En España está a verse gravemente danado o sistema de Inclusión social e os valores do estado do Benestar , o cal supón un amplo retroceso social para os xitanos e xitanas; isto pode ter un impacto que se debe valorar con amplitude de miras, xa que devolver á exclusión social e a depender das axudas sociais a un sector da comunidade xitana ten un custo económico e social moito maior que o que se pode aforrar aprobando medidas urxentes de austeridade a curto prazo. Desmantelar un modelo social é fácil, pero reconstruílo de novo é moito máis difícil.

Medidas de protección social

En relación ás rendas básicas e prestacións sociais, é evidente a diminución orzamentaria xeral das axudas nos distintos municipios e comunidades autónomas.

A Xunta de Galicia impón agora para cobrar a Risga o residir nun piso ou unha casa coas condicións mínimas de habitabilidade

Algo inaudito e ruin , xamais preocupáronse de Velar pola transparencia do mercado inmobiliario para asegurar a protección dous usuarios e inquilinos

Non fixeron nada para :

• Combater ou aluguer de infravivenda ou aluguer en condicións de insalubridade

• Perseguir a sobreocupación

É mais non tiveron a máis mínima intención de intervir no mercado inmobiliario :cada mais xente vese abocada en vivir en Infravivenda ou Vivendas inadecuadas ,con bicheira de todo tipo ,humidades etc

A demora na resolución das axudas sociais pode chegar mesmo aos 6 meses, e a media de demora no cobro da axuda concedida é de 3 meses.

1º Entendemos que a actual RISGA non é nin tan sequera un bo punto de partida Non se entende como un dereito para garantir senón algo que despues de sortear centos de papelorios quiza concédaseche e sempre de forma provisional e hipercodicionada

2º A cobertura dá RISGA é de 4,08 persoas por cada mil habitantes. en Euskadi chega a 34 de cada mil. Non é que alí haxa máis pobreza, senón que dáse cobertura a máis persoas que en Galicia, onde non se chega a todos ou que necesitan e ISO e un problema

3º O número de axudas que se poden percibir por fogar tamén se reduciu en moitas rexións, sobre todo se se comparten lazos familiares entre as persoas que residen nun mesmo fogar, quedándose reducida nunha axuda por fogar independentemente do número de persoas que habiten nel.

4º Nalgúns casos ademais as axudas sociais non están a actuar como incentivadoras do emprego, é dicir, existe un conflito entre ingresos. Penalízase que unha persoa que está a cobrar as rendas compatibilice leste cobro cos rendementos dun traballo aínda cando devanditos rendementos sexan insuficientes para o mantemento da familia: suspéndeselles a axuda ou se desconta o ingreso, o cal desincentiva o acceso ao emprego. Coñecemos casos de retirada da RISGA por unhas horas de traballo

5ª Se xa é penoso os terribles recortes nas axudas á dependencia e paralizáronse novas concesións ou se reduciu notablemente o número das que se conceden, cun gran endurecemento dos requisitos, e un notable recorte nas contías das axudas. Nas familias Xitanas debido a problemas de acceso ,culturais e compresión lectora , fai que moitas familias xitanas con persoas dependentes ao seu cargo, e as propias persoas maiores ou con discapacidades, estean en situacións de moita precariedade.

Hai contradicións nas condicións das a dás que fan que no canto de favorecerse a procura activa de emprego estéase desanimando ás persoas para buscar traballo (por medo a perder as axudas

VIVENDA

Como consecuencia dos desafiuzamentos ou abandonos das vivendas recórrese á solidariedade familiar, o que provoca graves situacións de hacinamiento

A isto engádese a enorme dificultade para atopar vivenda no mercado libre, dado o elevado prezo de aluguer, requisitos obrigatorios como os avais e factores como a discriminación contra os xitanos e xitanas, que tamén entran en xogo.

As familias Xitanas que acceden ás VPO en réxime de compra ou aluguer pero no momento de ocupar as vivendas non teñen recursos para pagar o aluguer, e por tanto teñen que renunciar á adxudicación ou recorren á Ocupacion

Ás veces son obxecto de Máfias ou extorsións

Non é infrecuente o ter que recorrer a enganches” co risco de seguridade que iso comporta e as elevadas multas que poden chegar ata os 3.500€.

Outras opcións son o traslado a outras vivendas máis precarias (infravivendas) e mesmo ao chabolismo, a ocupar vivenda abandonada ou baleira sen subministracións básicas ou con subministracións básicas conectadas de forma ilegal, ou a vivendas compartidas (vivendas dormitorio).

Menores

Nalgúns casos de especial gravidade, as familias con nenos que residen en infravivenda teñen medo de acudir aos servizos sociais polo risco perder a custodia dos fillos.

CONCLUSIÓNS

Deshaucios, fogares hacinados, a volta á infravivenda

Aumentaron os Desafiuzamentos en Galicia

Error
El video no existe
Por dous trimestres consecutivos en Galicia aumentan os desafiuzamentos un 14,4% no primeiro trimestre do ano, segundo informa o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG ) e no segundo trimestre do presente ano tiveron un incremento do 6 % con respecto ao mesmo período da anualidade anterior, ao pasar de 690 a 732.

Hai que reafirmarse na idea do aluguer social e polo dereito a unha vivenda e dar uso social á vivenda desocupada ,frente as propostas da Xunta de Galiza que nos impón unhas medidas que non funcionan , e os datos non engañan

1/ Esiximos a CREACION nun parque publico de aluguer social. Denunciamos o uso antisocial das vivendas baleiras e das vivendas das persoas e familias que foron desafiuzadas do seu pisos

2/ Debemos esixir á Xunta de Galicia unha Lei de Vivenda Autonómica que garanta que os cidadáns teñan recoñecido o dereito ( recoñecido no Estatuto de Autonomía e a Constitución ) a unha vivenda digna e de calidade e Subministracións Basicos garantidos

Galicia foi castigada por miles de deshucios e desaloxos O 2º T deste anos aumentaron os desafiuzamentos ,ao tempos que .Galicia, é unha das comunidades autónomas con maior porcentaxe de vivendas baleiras , unha de cada cinco vivendas de Ourense e Lugo está baleira. Son as dúas provincias con maior porcentaxe de vivendas desocupadas.

Por outra banda o SAREB ( Banco Malo ) e a Banca son hoxe os maiores propietarios de vivenda

Queremos que se aborde o problema da vivenda desocupada (fomentar o aluguer das que non teñen ningún uso ) e a creación dun parque público e de VPO coas casas hoxe en poder da Banca .

POR O ALUGUER NO CENTRO DA DIANA

1.- Aluguer estable e alcanzable

Para elo e fundamental unha nova Lei de Arrendamentos Urbanos para facilitar un aluguer ,estable e alcanzable

* Reforma da LAU para dar seguridade e estabilidade.

* Ampliación  a un mínimo de 5 anos e con fórmulas nas cales o contrato  só póidase rescindir en casos concretos de urxencias.

* Establecer un marco de regulación dos prezos que corresponda aos ingresos da poboación

2/Reorientación do sector da construción cara a actividades de rehabilitación

3 / Parque Publico da Vivenda :Vivenda Social “Alugueres Sociais non superiores ao -25 % o 30% dos ingresos da unidade familiar”.

Mobilización de vivenda baleira mediante a cesión obrigatoria e recuperación da vivenda en mans da SAREB, expropiación das vivendas en mans da banca pública rescatada, expropiación de vivenda baleira dos grandes garfos de vivenda e atraer Vivenda de Privada de pequeños propietarios para o Aluger Social con propostas reais e sabendo que un PARQUE da Vivenda non pode construirse en base a estas Vivendas dos pequenos propietarios .