Comunicado 1º MAIO dos MMSS

O 27,9 % da poboación residente en España está en Risco de Pobreza /ou en Exclusión Social.

Os indicadores e o Goberno do PP decretaron xa o fin da crise e, con todo, a pobreza e exclusión seguen sen recuperarse de maneira tanxible. A taxa de pobreza das persoas traballadoras incrementouse drásticamente , iso non pode interpretarse máis que cunha frase : “non calquera traballo protexe da pobreza”.

Alugar piso cando o teu orzamento é limitado pode converterse nunha odisea “É moi difícil chegar a fin de mes gañando 800 euros. É significativo que :”o 68% dos mozos españois cre que terá que “traballar no que sexa”

A precariedade non é unha casualidade é toda unha estratexia que impón o medo e a resignación como unica saída

Os MMSS

Os MMSS perdimos presencia e capacidade mobilizadora ,mais alá dos picos lóxicos da súa actividade Estamos ante un ciclo de regresión da mobilización social .Vivimos o espellismo de pensar que “A esquerda tomou a substitución dos movementos sociais. “. Mais esta nin tomou o relevo , nin alcanzamos os ceos

É hora de facer un exercicio de reflexión e segundo deixar de contentarse con o “Eu” e pensar mais en “Nós” .É necesario retomar a acción colectiva . O que si temos claro é que é bo incorporar certa xenerosidade, porque cando reina as rifas polo «quítache ti que me poño eu» , a primeira vítima é a intelixencia colectiva

E necesaria a Unidade para botar a quen afundiu á mayoria social nunha profunda desigualdade

A Saida da Crise e a Vivenda

Temos que evitar que consolídese que un elevado grupo de cidadáns queden permanentemente na cuneta. A sociedade está a empezar a chamar emprego a calquera cousa, aínda que sexa precario, inestable e mal pago .

 Estamos na Época de Trump ,se con Reagan ou Teacher comenzo a convicción das Elites de que xa non tenian que seguir co Pacto que sustentaba o Estado do Benestar Na época de Trump consolídase a derrota ,o final da socialdemocracia,do pacto social polo cal o Estado prové servizos e dereitos sociais á totalidade dos habitantes dun país.

Ante a perda das vellas certezas, caben dúas actitudes: ou ben apelar ao rearmamento nas conviccións “auténticas” ou poñernos a escóitaa de novas situacións e problemas para os que, quizais, aínda non teñamos un discurso, unha teoría que consideremos certa e definitiva. Esixir aos traballadores actuais o tipo de mobilización que era propia do capitalismo industrial corre o risco de clamar hoxe nun deserto autorreferencial

Pola unidade ,Os MMSS debemos dar exemplo

Estamos ás portas de que a unha xeración enteira esquézaselle que é ter dereitos no traballo e considerará normal dicir si a todo, porque senón vén outro . A xeracións novas non sabrán que existiu un Estado do Benestar É dicir non saberán que é ter políticas económicas de repartición e de distribución da riqueza

Aproveitaron a crise para recortar dereitos. Estas políticas de recortes causaron sufrimento, pobreza, fame e mesmo mortes e todo para que a banca e os poderes económicos sigan tendo grandes beneficios á conta das nosas vidas.

Ademais roubáronnos liberdade expresión, asistimos a situacións preocupantes neste sentido

Para a maioría social esta crise-estafa está a significar un xigantesco drama humano. Mentras que para unha insignificante minoría supón un gran negocio.

Lexislouse a favor da Vivenda en propiedade , fronte á vivenda entendida como un dereito . Sen unha política de vivenda entendida como un dereito fundamental e estable no tempo , será moi difícil conseguir o óptimo de equidade dunha vivenda digna para todo o mundo

Este 1º de Maio ven connosco ,cos MMSS ,ali estaremos, esperámosvos

A.T

• Novas
• opinion